9922_143298277412_528317412_3143119_2211925_n

Αλέξανδρος Ταξιλδάρης: Γεννημένος νικητής

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Πρόσωπα.

Ο Άλεξ ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που τους εκτιμάς με την πρώτη ματιά. Κάθε δυσκολία είναι μια νέα πρόκληση. Είναι από εκείνους τους νέους ανθρώπους που δεν αφήνουν τη μοίρα να τους ορίσει, δεν γκρινιάζουν και δεν μεμψιμοιρούν. Θέτουν εκείνοι τους κανόνες και «εκμεταλλεύονται» κάθε εμπόδιο προς όφελός τους. 
Τη στιγμή που τυπωνόταν αυτό το τεύχος, ο Άλεξ για μία ακόμη φορά κολυμπούσε προς τη νίκη. Παραολυμπιονίκης στην κολύμβηση, ο πρόεδρος του Συλλόγου Ατόμων με Κινητικά Προβλήματα ‘ΠΕΡΠΑΤΩ’, παίρνει μέρος στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κολύμβησης στο Βερολίνο και διεκδικεί τη συμμετοχή του στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου το 2012. «Είμαι πλέον σε μια φάση της ζωής μου», λέει ο Άλεξ «με πάρα πολλές ασχολίες και ευθύνες, οπότε  γενικότερα η προπόνησή μου είναι η προτεραιότητά μου κι όχι τόσο η διάκριση». Η αγάπη του για το νερό υπήρχε πάντα, αλλά γύρω στα 10 του χρόνια το μπάσκετ έγινε η νέα μεγάλη του αγάπη. «Ήμουν λάτρης και είμαι ακόμα των θαλάσσιων σπορτς και ειδικά του ψαρέματος, είχαμε πάντα καΐκι ή κάποιο άλλο σκάφος στην οικογένειά μας», λέει και θυμάται την αποφράδα ημέρα του ατυχήματος. «Το ατύχημα συνέβη πριν από 11 χρόνια σε μια παραλία στις φοιτητικές κατασκηνώσεις του Α.Π.Θ. στη Χαλκιδική, στο Ποσείδι. Έπεσα στη θάλασσα να ξεπλυθώ από την άμμο εκεί που σκάει το κύμα, αλλά είχε ένα τσιμεντένιο βράχο μπροστά μου που δεν τον είδα, κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Χτύπησε σ/ αυτόν η κορυφή του κεφαλιού μου και έσπασα τον 4ο και 5ο μου αυχενικό σπόνδυλο». Αυτή η …κακιά στιγμή όμως δεν τον έκανε να το βάλει κάτω. «Τις δυσκολίες στη ζωή μου από μωρό, όπως μου λένε, τις αντιμετωπίζω σαν προκλήσεις! Μια τέτοια θεωρώ και την αναπηρία μου». Η ζωή του έγινε ταινία με τίτλο «Ανάδυση» που διακρίθηκε στο 29ο Διεθνές Φεστιβάλ του Παλέρμο και προβλήθηκε στο Λος Αντζελες. ‘Τι σημαίνει «ανάδυση» για σένα;’ Τον ρωτάω κι εκείνος γελάει: «Κατ/ αρχάς, «ανάδυση» είναι Αλέξανδρος και Έμιλυ (Παπανικολάου & Γιαννούκου)!  Μια πανέμορφη διαδρομή, από τη στιγμή που έπεσε η ιδέα στο τραπέζι μέχρι την υλοποίησή της, αλλά πάνω απ’ όλα η διαδρομή της στα φεστιβάλ, στις αίθουσες, στα σχολεία και όπου αλλού έχει παιχτεί και ειδικά όταν είμαστε παρόντες. Ένα ντοκιμαντέρ για τους αθλητές των παραολυμπιακών αγώνων, αλλά και την καθημερινότητα ενός τετραπληγικού ανθρώπου στην Ελλάδα». Ο Άλεξ, αν και έχει ένα πολύ γεμάτο πρόγραμμα, βρίσκει πάντα χρόνο για τον «ΠΕΡΠΑΤΩ». «Ο  σύλλογος  δημιουργήθηκε το Σεπτέμβριο του 2002 από 5 φίλους με κινητική αναπηρία κι έναν γονιό παιδιού με κινητική αναπηρία. Απλώς δεν υπήρχε στη Κομοτηνή και στη Ροδόπη Σύλλογος ατόμων με κινητική αναπηρία, υπήρχε μεγάλο κενό ως προς τα δικαιώματα των ατόμων αυτών, αλλά και στην πληροφόρηση της κοινωνίας μας για το τι είναι η αναπηρία. Μηδαμινές προϋποθέσεις προσβασιμότητας στην πόλη αλλά και στην περιοχή γενικότερα. Έχουμε περίπου 300 μέλη με κινητική αναπηρία αλλά ακόμα περισσότερους φίλους γραμμένους στον σύλλογο. Διοργανώνουμε δράσεις στις οποίες συμμετέχουν τα ίδια τα μέλη, όπως καλλιτεχνικά, μουσική, τμήματα ψυχολογικής υποστήριξης, τμήμα καφέ κ.ά.. Έχει όμως και έργο προς την κοινωνία, προκειμένου να γίνει πιο φιλική, προσβάσιμη και επιτέλους να  εξοικειωθεί με την αναπηρία». Πώς είναι η ζωή για έναν άνθρωπο με κινητικά προβλήματα στη σημερινή Ελλάδα; «Δεν θα τη συνιστούσα σε κανέναν! Ειλικρινά είναι πλέον και γίνεται ακόμη περισσότερο ένα πολύ ακριβό «χόμπι»!!! Βασικά νομίζω ότι και σ/ αυτό το κομμάτι είμαστε των άκρων.. Ή τα πάντα όλα ή πλήρης απαξίωση και αγένεια»! Και τότε ο εθελοντισμός έρχεται να καλύψει τα κενά. «Πιστεύω ότι ο εθελοντισμός πρώτα απ/ όλα βοηθάει τον ίδιο τον εθελοντή να ψυχαγωγηθεί δημιουργικά, να μορφωθεί ευχάριστα και να κοινωνικοποιηθεί ακόμη περισσότερο. Οι λύσεις όμως πρέπει να προέρχονται από δομές οργανωμένες, κρατικά ή και ιδιωτικά και ο Εθελοντισμός να δίνει το ευχάριστο χρώμα σ/ αυτές τις δομές, την πινελιά»! Και έφθασε η ώρα να ονειρευτούμε… «Το όνειρό μου είναι να υπάρξει επιτέλους στην Ελλάδα οργανωμένη αποκατάσταση στο επίπεδο που υπάρχει στους εταίρους ευρωπαίους φίλους μας!!! Να μην είναι ένα ατύχημα η αιτία να καταστρέφονται τα όνειρα και η ζωή μιας οικογένειας, αλλά να δίνεται άμεσα η δυνατότητα να συνεχιστεί η ζωή»! ‘Πιστεύεις ότι αν δεν είχε συμβεί το ατύχημα, θα έκανες όλα όσα κάνεις σήμερα με τόση επιτυχία; Θα ήσουν ο ίδιος;’ τον ρωτάω και απαντάει: «Είμαι εγωιστής με τη ζωή μου και ξέρω σίγουρα πως και να μην μου /χε συμβεί το ατύχημα, θα ‘έτρεχα’ πάλι με πολλά και θα ήθελα όλα να τα κάνω καλά.

Σίγουρα όμως η αναπηρία μου με έβαλε με το ‘έτσι θέλω’ σε έναν διαφορετικό κόσμο, σε ένα ‘κίνημα’ θα έλεγα που σου δίνει την ευκαιρία να νιώσεις διπλά δημιουργικός! Νιώθω εκτός των άλλων πως μέσα σ/ αυτόν το χώρο γνώρισα πολύ αξιόλογα άτομα που ίσως να μην είχα την τύχη να τα γνωρίσω!»

INFO

O Αλέξανδρος Ταξιλδάρης είναι πολίτης με αναπηρία, αργυρός παραολυμπιονίκης του υγρού στίβου στους Παραολυμπιακούς του 2004 και πρόεδρος του συλλόγου ¨ΠΕΡΠΑΤΩ¨.

Πηγή Natura Nrg Τεύχος 19