OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ηρώ Ευλαμπίδου -Εμείς οι ίδιοι συν-δημιουργούμε το μικροπεριβάλλον μας!

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Πρόσωπα.

Της Μαρίας Γκέκα

Εμείς οι ίδιοι συν-δημιουργούμε το μικροπεριβάλλον μας, και μέσα από τις μικρές ή μεγάλες πράξεις μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή, τη δική μας και των ανθρώπων γύρω μας.

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γίνετε μέλος στις ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα; Ήταν ανέκαθεν αυτό που θέλατε να κάνετε στη ζωή σας, όταν «δώσατε τον όρκο του Ιπποκράτη»;

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είναι μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές οργανώσεις στον κόσμο που προσφέρουν ανεξάρτητη, ουδέτερη και αμερόληπτη ιατρική βοήθεια. Ήδη από τη δημιουργία του ελληνικού τμήματος, το 1991, ονειρευόμουν να συμμετάσχω στις αποστολές τους ώστε να συνεισφέρω κι εγώ στην ανθρωπιστική δράση της οργάνωσης. Τα κατάφερα αρκετά χρόνια μετά, όταν τελείωσα την Ιατρική Σχολή, ενώ συνέχισα τις αποστολές και αργότερα με το πέρας της ειδικότητάς μου. Θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μας, ως άνθρωποι, να προστατεύουμε τα θεμελιώδη δικαιώματα των συνανθρώπων μας που «έτυχε» να γεννηθούν σε λιγότερο «τυχερές» περιοχές του πλανήτη και σε αυτό τον άξονα θέλω να κινούμαι στη ζωή μου.
Επιστρέψατε πριν λίγες ημέρες από την Κένυα. Ποιες εικόνες, «νωπές» ακόμη, μπορείτε να μας μεταφέρετε από την εκεί  κατάσταση,  των  επιδημιών, των συγκρούσεων και της μεγάλης κρίσης υποσιτισμού;

Γύρισα από το Νταντάμπ, στην Κένυα στα σύνορα με τη Σομαλία, λίγο μετά τα Χριστούγεννα, μετά από δυο μήνες συμμετοχής στο επείγον επισιτιστικό πρόγραμμά των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Το Νταντάμπ, ένα σύμπλεγμα πέντε προσφυγικών καταυλισμών, φιλοξενεί αυτή τη στιγμή γύρω στο μισό εκατομμύριο πρόσφυγες από τη Σομαλία, αρκετές χιλιάδες από τους οποίους έφτασαν εκεί τους τελευταίους μήνες λόγω των συνεχόμενων συγκρούσεων και της παρατεταμένης ξηρασίας. Η άφιξή μου συνέπεσε με το ξέσπασμα επιδημίας χολέρας στην περιοχή και το τέλος μιας μεγάλης επιδημίας ιλαράς στην οποία η οργάνωση ανταποκρίθηκε εμβολιάζοντας περίπου 32.000 ανθρώπους. Το χειρότερο για μένα όμως ήταν η επισιτιστική κρίση με τα εκατοντάδες παιδιά να υποφέρουν από έλλειψη τροφής και πρόσβασης σε ιατρική και επισιτιστική περίθαλψη. Μερικές εβδομάδες πριν φτάσαμε στο σημείο ρεκόρ εισάγοντας πάνω από 200 παιδιά εβδομαδιαίως στο νοσοκομείο λόγω του υποσιτισμού. Κι εκεί, στη μονάδα εντατικής θεραπείας, είδα παιδιά 1 και 2 χρόνων να ζυγίζουν 3 κιλά και να πεθαίνουν από σοβαρές παθήσεις όπως σήψη ή πνευμονία.  Είδα όμως και άλλα να επανέρχονται στη ζωή χάρη στις προσπάθειες των ντόπιων γιατρών και νοσηλευτών μας. Οι γονείς τους ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι!   

Τι είναι αυτό που σας δίνει τη δύναμη να προσφέρετε ανθρωπιστική βοήθεια σε όλες τις «δύσκολες» περιοχές του πλανήτη, όπου πόλεμοι, φυσικές καταστροφές και επιδημικές ασθένειες είναι στην ημερήσια διάταξη;

Θα έλεγα πως αυτό που με ωθεί να πηγαίνω ξανά και ξανά σε αποστολές είναι η θέληση να κάνω κάτι για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και χρειάζονται την παρουσία μας, την ενέργειά μας και την αποφασιστικότητά μας. Είναι η προσωπική θέση και άποψη ότι εμείς οι ίδιοι συν-δημιουργούμε το μικροπεριβάλλον μας και πως μέσα από τις μικρές ή μεγάλες πράξεις μας μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή, τη δική μας και των ανθρώπων γύρω μας. Και αυτό κάνουμε στις αποστολές των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
Έχετε μεγάλη εμπειρία σε αποστολές των Γιατρών Χωρίς Σύνορα  (Ζάμπια, Μιανμάρ, Σουδάν, Κένυα). Ποια ήταν για σας η πιο δύσκολη στιγμή  που ζήσατε σαν ιατρός αλλά και σαν άνθρωπος;

Ανατρέχοντας στις μνήμες των αποστολών μπορώ να θυμηθώ αρκετές δύσκολες στιγμές. Στιγμές με ασθενείς που πιστεύαμε σε αυτούς αλλά δεν τα κατάφεραν -με μια έντονη αίσθηση απογοήτευσης- αλλά και στιγμές απέραντης κούρασης, μετά από 18 ώρες συνεχόμενης δουλειάς, φόβου και ανησυχίας για το αύριο και τη συνέχιση του προγράμματος. Η έξοδός μου από το Νταντάμπ ήταν μια τέτοια στιγμή αφού έγινε ξαφνική εκκένωση των διεθνών εθελοντών του προγράμματος για λόγους ασφαλείας, ειδικά σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή.

Μετά από το τόσες αποστολές και δύσκολες καταστάσεις που έχετε βιώσει πώς νιώθετε κάθε φορά που επιστρέφετε στην Ελλάδα; Ποιες είναι οι σκέψεις και τα συναισθήματά σας;

Ειλικρινά, επιστρέφοντας κάθε φορά στην Ελλάδα χρειάζομαι λίγο χρόνο μέχρι να προσαρμοστώ στη «νέα» πραγματικότητα. Για ένα διάστημα το μυαλό και οι σκέψεις μένουν πίσω, στο πρόγραμμα, τους ασθενείς, τις δραστηριότητες και τους νέους φίλους. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα, γλυκόπικρα… χαρά για την επανένωση με την οικογένεια και τους φίλους, για την ευκαιρία για ξεκούραση και ύπνο αλλά ταυτόχρονα και νοσταλγία για τα μέρη που άφησα και θλίψη για τον πόνο των άλλων, των ντόπιων κατοίκων, που δεν έχουν τη δυνατότητα της καλύτερης ζωής που έχω εγώ στην πατρίδα μου.

Τι σας δίνει κουράγιο για την επόμενη μέρα. Και για την επόμενη αποστολή;

Λίγη ξεκούραση, η οικογενειακή θαλπωρή και οι αγαπημένοι άνθρωποι είναι αυτά που χρειάζομαι. Και η αίσθηση πως μέσα από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω την πραγματικότητα κάποιων ανθρώπων. Η ζωή δεν είναι εύκολη πουθενά, αλλά η ιδέα πως δεν είμαι μόνο παθητικός αποδέκτης των καταστάσεων αλλά μικρός συν-δημιουργός μου δίνει κουράγιο για την επόμενη αποστολή.
Γιατροί Χωρίς Σύνορα
Ποιοι είναι: Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είναι μια διεθνής ανεξάρτητη ιατρική ανθρωπιστική οργάνωση. Σκοπός μας είναι η παροχή ιατρικής βοήθειας στους πληθυσμούς που βρίσκονται σε κίνδυνο, ανεξάρτητα από φυλή, θρησκεία, πολιτικές πεποιθήσεις ή φύλο, αλλά και η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τους πληθυσμούς αυτούς. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1971 από ομάδα γιατρών και δημοσιογράφων και σήμερα διαθέτει παραρτήματα σε 19 χώρες και ένα διεθνές συντονιστικό γραφείο στην Ελβετία. Η οργάνωση βραβεύτηκε το 1999 με το Νόμπελ Ειρήνης για την ανθρωπιστική της δράση. Το 2011, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα συμπλήρωσαν 40 χρόνια παγκόσμιας ιατρικής ανθρωπιστικής δράσης χάρη στην πολύτιμη ηθική και οικονομική υποστήριξη της παγκόσμιας και ελληνικής κοινωνίας. Το ελληνικό Τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ιδρύθηκε το 1990 παρεμβαίνοντας άμεσα και παρέχοντας βοήθεια στα θύματα μεγάλων αλλά και αποσιωπημένων κρίσεων, κερδίζοντας με το έργο του το σεβασμό, την εκτίμηση και την υποστήριξη της κοινής γνώμης.

Υποστηρίξτε τη δράση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα:
Τηλ. 210 5 200 500
www.msf.gr

Πηγή Natura Nrg Τεύχος 24