alkuoni

Αλκυόνη: μια «ζεστή» φωλιά εθελοντισμού

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Άγρια ζωή.

της Μαρίας Γκέκα

Η αλκυόνη «έχει χαρίσει» το όνομά της σε έναν από τους σημαντικούς συλλόγους περίθαλψης και προστασίας άγριων ζώων που έχουμε στη χώρα μας. Όλα ξεκίνησαν στην Πάρο, ερασιτεχνικά στην αρχή αλλά με πολλή αγάπη, θετική ενέργεια  κι ατέλειωτες ώρες δουλειάς …άλλωστε αυτό δεν είναι ο εθελοντισμός;  

Η αλκυόνη (Alcedo atthis) 

είναι αναμφίβολα ένα πολύ εντυπωσιακό ψαροπούλι. Το εκθαμβωτικό μπλε μεταλλικό φτέρωμά της με την πορτοκαλοκόκκινη αντίθεση στο στήθος της δημιουργούν μοναδικό θέαμα. Όταν βλέπει κάποιος μια αλκυόνη να φτερουγίζει πάνω απ’ το νερό, το γρήγορο, ίσιο και χαμηλό πέταγμά της δίνει την εντύπωση ενός γαλάζιου βέλους που σχίζει τον αέρα!Το σώμα της είναι ασυνήθιστα μικρό με κοντά και λεπτά πόδια, ενώ το κεφάλι της δυσανάλογα μεγάλο, με ισχυρό ράμφος που είναι οξύ στην άκρη.

Ώρες πολλές μπορεί να κάθεται πάνω σε ένα καλάμι ή βραχάκι και μόλις δει κάποιο ψάρι στην επιφάνεια του νερού, εφορμά κάθετα με τα φτερά της διπλωμένα. Αστραπιαία, με το μυτερό και δυνατό της ράμφος, το αρπάζει και σε κλάσματα του δευτερολέπτου έχει βγει από το νερό. Θα απολαύσει το γεύμα της και αφού τινάξει και τακτοποιήσει το φτέρωμά της είναι έτοιμη για νέα επίθεση.

Ο μύθος της Αλκυόνης: 

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αλκυόνη ήταν κόρη του Αιόλου, του θεού των ανέμων. Ζούσε στα ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της, τον Κήυκα, και αισθάνονταν πολύ ευτυχισμένοι, ώστε παρομοίαζαν τους εαυτούς τους με το ζευγάρι των θεών, Δία και Ήρα. Για την ασέβειά τους όμως, αυτή, ο Δίας οργίστηκε τόσο πολύ που μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε πουλί. Η Αλκυόνη, μη γνωρίζοντας τι είχε συμβεί, αναζητούσε απελπισμένη στο ακρογιάλι τον αγαπημένο της.

alkuoni_freeΟι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και τη μεταμόρφωσαν σε θαλασσοπούλι, την Αλκυόνα, που μοιάζει να ψάχνει στις θάλασσες για να βρει το χαμένο της σύζυγο. Το μαρτύριό της όμως δεν είχε τελειώσει! Γεννούσε τ’ αβγά της μέσα στη βαρυχειμωνιά και τα κλωσούσε στα βράχια της ακτής. Μα τα αγριεμένα κύματα ορμούσαν στη στεριά, σκαρφάλωναν στα βράχια και κατέστρεφαν τη φωλιά και τ’ αβγά της. Για άλλη μία φορά ο Δίας έδειξε συμπόνια. Διέταξε δεκαπέντε μέρες στην καρδιά του χειμώνα να κοπάζουν οι άνεμοι, να ζεσταίνει την πλάση ο ήλιος, μέχρι να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσήσει τ’ αβγά και να γεννηθούν τα μικρά της. Αυτές οι ανοιξιάτικες μέρες στην καρδιά του χειμώνα ονομάστηκαν Αλκυονίδες μέρες.

Όπως μας εξηγεί ο Μάριος Φουρνάρης, διευθυντής της Αλκυόνης, η όλη προσπάθεια είχε ξεκινήσει το 1987 όταν το σπίτι του παππού του είχε μετατραπεί σε ένα είδος Πρώτων Βοηθειών για τα πουλιά και τα ζώα.  «Σύντομα ο κήπος γέμισε με κλουβιά και εμείς… κοιμόμασταν αγκαλιά με τα πουλιά». Χάρη όμως στη δωρεά της τωρινής έκτασης από την Ιερά Μονή Λογγοβάρδας της Πάρου, το 1997 δόθηκε λύση στο πρόβλημα. Και μόλις ολοκληρώθηκαν οι εγκαταστάσεις με λίγα χρήματα και τεράστια εθελοντική προσφορά, άρχισαν να έρχονται κατά εικοσάδες εθελοντές απ’ όλο τον κόσμο. Έτσι, όλα αυτά τα χρόνια ο σύλλογος λειτουργεί σαν μια «κοιτίδα», για να συναντήσεις τους πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους του κόσμου.» Καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε το Διαδίκτυο, και φυσικά το αφιέρωμα της εφημερίδας Guardian που κατέταξε την «Αλκυόνη» στους 10 καλύτερους προορισμούς εθελοντικού τουρισμού στον κόσμο».

Τελικά, το 1995 ιδρύθηκε επίσημα η «Αλκυόνη», ο Σύλλογος Περίθαλψης και Προστασίας Άγριων Ζώων με σκοπό την περισυλλογή, τη θεραπεία και την επανένταξη στη φύση άγριων ζώων της ελληνικής πανίδας, που, για κάποιο λόγο (παράνομο κυνήγι, ατυχήματα κ.ά.), χρειάζονται περίθαλψη. Η «Αλκυόνη» μεριμνά για όλα τα άγρια ζώα, εκτός από αρκούδες, λύκους, φώκιες και θαλάσσιες χελώνες, τα οποία μετά τις πρώτες βοήθειες τα στέλνουν για περίθαλψη στους κατάλληλους, κατά περίπτωση, φορείς. Ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ζώων που δέχθηκε για φιλοξενία στα τρία πρώτα χρόνια της λειτουργίας της, έφερε αναπόφευκτα και την ανάγκη της επέκτασης, σε νέες μεγαλύτερες εγκαταστάσεις. Τη λύση στην ανεύρεση οικοπέδου προσέφερε με ευγένεια και αγάπη,η Ιερά Μονή Λογγοβάρδας της Πάρου, παραχωρώντας έναντι συμβολικού ενοικίου ένα κτήμα 12.60 στρεμμάτων στην περιοχή Καμάρες της Πάρου, ώστε να χτιστούν εκεί οι νέες εγκαταστάσεις της Αλκυόνης.

Το νέο ξεκίνημα 

owlΤο χειμώνα του 1997-98, οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες του Συλλόγου παρουσίασαν τα φιλόδοξα σχέδιά τους, για τη συνολική διαμόρφωση του χώρου, σε ένα από τα πιο οργανωμένα και πολυτελή Νοσηλευτήρια Άγριων Ζώων της Ευρώπης. Από το Μάρτιο του 1998 που ξεκίνησαν οι εργασίες, μέχρι και τον Ιούνιο του 2000 που έγιναν τα εγκαίνια στις νέες εγκαταστάσεις της Αλκυόνης, εργάστηκαν στο χώρο 112 εθελοντές απ’ όλο τον κόσμο, ήρθαν στην Πάρο ειδικά για αυτό το σκοπό.

Αξίζει να σημειωθεί πως τα χρήματα για την αγορά των οικοδομικών υλικών συγκεντρώθηκαν από δωρεές φίλων του Συλλόγου και από τις εταιρείες χορηγούς των νέων εγκαταστάσεων.

Ας περιπλανηθούμε όμως για λίγο στο χώρο, αρχίζοντας από το κτήριο, το οποίο  συναντάμε αμέσως μετά την κεντρική είσοδο. Στο πετρόχτιστο κτήριο 220 τετ. μέτρων στεγάζονται το χειρουργείο, το  ακτινολογικό εργαστήριο, οι δύο αίθουσες Α’ βοηθειών, η αίθουσα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, το γραφείο, οι κοιτώνες και  η κουζίνα των εθελοντών, το παρασκευαστήριο των τροφών των ζώων και η αποθήκη.

Δυτικά του ιατρείου ξεκινά το μονοπάτι που οδηγεί τους επισκέπτες στο χτισμένο παρατηρητήριο με θέα στα ανάπηρα υδρόβια πουλιά. Θα πρέπει να διευκρινιστεί πως το σημείο του παρατηρητηρίου είναι το μόνο από το οποίο οι επισκέπτες μπορούν να δουν κάποια από τα πουλιά που φιλοξενούνται. Αυτό συμβαίνει, γιατί τα άγρια πουλιά στην αιχμαλωσία πάσχουν από άγχος, το οποίο μεγιστοποιεί η όποια ανθρώπινη παρουσία, καθώς και η ανθρώπινη φωνή. Τα ανάπηρα υδρόβια πουλιά φιλοξενούνται σε έναν περιφραγμένο χώρο έκτασης 1,5 στρέμματος στον οποίο κυριαρχεί οπτικά μια τεχνητή λίμνη.

Στη διαμόρφωση του χώρου αυτού, συμπεριλαμβάνονται κατάλληλα κατασκευασμένες στοές για την προστασία των πουλιών από τον ήλιο, τον αέρα και τη βροχή αλλά και πολλά δέντρα, που φυτεύτηκαν την άνοιξη του 1998, έτσι ώστε σήμερα να έχει αρχίσει να φαίνεται η εικόνα ενός όμορφου δασυλλίου. Ανατολικά, σε σχέση με τον προαναφερόμενο χώρο, υπάρχει ένας ακόμη περιφραγμένος χώρος 800 τετ. μέτρων, όπου φιλοξενούνται οι ανάπηροι γλάροι. Και σ’ αυτόν το χώρο περιλαμβάνονται μια τεχνητή λίμνη και αρκετά δέντρα. Το μεγαλύτερο έργο όμως -μετά το κτίριο- που αφορά τις νέες εγκαταστάσεις του Κέντρου είναι οι κλειστοί κλωβοί, που καλύπτουν συνολικά μια έκταση 1000 τ.μ. Έχουν κατασκευαστεί κατάλληλα για κάθε είδος που πρόκειται να φιλοξενήσουν, από τα μικρά πουλιά μέχρι τα μεγαλόσωμα αρπακτικά που πρόκειται ν’ απελευθερωθούν μετά την περίθαλψη.

Έμφαση στην περιβαλλοντική εκπαίδευση 

pelicanΑπό το ξεκίνημα της λειτουργίας της Αλκυόνης δόθηκε προτεραιότητα στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, γιατί είναι κοινή πλέον πεποίθηση ότι η εκπαιδευτική διαδικασία είναι το μέσο που βοηθά όσο τίποτα άλλο στην αγωγή υπεύθυνων πολιτών, οι οποίοι θα σεβαστούν τη φύση και θα μειώσουν τις αιτίες της ανθροπωγενούς υποβάθμισής της. Οι απελευθερώσεις των θεραπευμένων πουλιών της Αλκυόνης γίνονται σχεδόν πάντα με τη συμμετοχή κάποιου σχολείου. Ακολουθεί ομιλία με παράλληλη προβολή διαφανειών και συζήτηση με τους μαθητές. Μέχρι σήμερα έχουν επισκεφθεί τις νέες εγκαταστάσεις του Συλλόγου περισσότερα από 450 σχολεία, ενώ οι εθελοντές της έχουν κάνει παρουσιάσεις εκτός Πάρου σε άλλα τόσα σχολεία σε όλη την Ελλάδα.

Θέλετε να βοηθήσετε; Μη διστάσετε! 

Οι άνθρωποι της Αλκυόνης μάς εμπιστεύτηκαν ότι το μεγαλύτερο άγχος τους είναι η εξασφάλιση της καθημερινής τροφής των ζώων. Χρειάζονται τουλάχιστον 20 κιλά ψάρια και 15 κιλά κρέας ημερησίως.

Επίσης χρειάζονται καταψύκτες υψηλής ενεργειακής κλάσης, καθώς και προσφορές σε κουφώματα και δομικά υλικά για την ανάπλαση του νέου χώρου επικοινωνίας και πώλησης αναμνηστικών στην Παροικιά της Πάρου.

info: ΑΛΚΥΟΝΗ (Σύλλογος Περίθαλψης & Προστασίας Άγριων Ζώων) Πάρος,  Τ.Κ. 84400, τηλ.22840 22931 – 6944741616, e-mail:[email protected], www.alkioni.gr

Πηγή: NaturaNrg#27

Sas-endiaferei_arrow

Ο «κακός λύκος» χρειάζεται προστασία!

ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ: Καταφύγιο ζωής για αιχμάλωτα ζώα

Ελληνικοί Υγρότοποι: θησαυροί βιοποικιλότητας

Πρέσπες: μια συμφωνία για τη φύση