shutterstock_119014879

Ασωπός ποταμός: το σύγχρονο ελληνικό πρόβλημα της έλλειψης απονομής της δικαιοσύνης

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Κοινωνία, Περιβάλλον.

του Κωνσταντίνου Ν. Πιάγκου, Νομικός Διδάκτωρ ΠανεΙιστημίου Αθηνών

Από το 1969  που είχαµε το Προεδρικό ∆ιάταγµα, µε το οποίο επετράπη η εγκατάσταση βιοµηχανιών στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων και τη  ∆ιανοµαρχιακή Απόφαση του  1979, µε την οποία επετράπη η ρίψη αποβλήτων στον Ασωπό,  µέχρι σήµερα,  σε ένα διάστηµα 44 ετών, την Ελλάδα δε φαίνεται καθόλου να απασχόλησε το σηµαντικό ζήτηµα της προστασίας του έννοµου αγαθού της υγείας από τη καταστροφική επέµβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον.  Το ζήτηµα αυτό, µετά από όλα αυτά τα χρόνια, ορθώνεται πλέον ξεκάθαρα απέναντι σε µια κοινωνία µε νέες ηθικές και κοινωνικές αναζητήσεις.  

Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, έως το 1994, κανένας επίσημος φορέας δεν ασχολήθηκε με τη βλάβη που προκαλούσαν οι βιομηχανίες στο περιβάλλον, ούτε και με το αν τηρούσαν τις προδιαγραφές ασφαλείας στην απόρριψη των αποβλήτων τους.

Δέκα χρόνια αργότερα, το Νοέμβριο του 2004, ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά υψηλές συγκεντρώσεις χρωμίου στο πόσιμο νερό. Έτσι, οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και τους ανθρώπους που καταναλώνουν το ρυπασμένο νερό είναι πλέον αποδεδειγμένοι.

Επιστημονικές μελέτες έχουν καταδείξει ότι το εξασθενές χρώμιο απορροφάται από τη γαστρεντερική οδό και φθάνει σε πολλά όργανα του σώματος, προξενώντας σοβαρές βλάβες και καρκίνο, ενώ η εισπνοή εξασθενούς χρωμίου προκαλεί την ανάπτυξη καρκίνου, κυρίως στους πνεύμονες. Οι μετρήσεις στα νερά του Ασωπού και ο εντοπισμός εξασθενούς χρωμίου έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου και οδήγησαν στη διακοπή της χρήσης νερού για πόση σε πολλές περιοχές.

Η παγκόσμια αντίδραση στο πρόβλημα αυτό, που όπως φαίνεται δεν ήταν μόνο ζήτημα που έθιγε την απουσία της Ελληνικής πολιτείας, αλλά και των κυβερνήσεων άλλων κρατών στον πλανήτη, δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2011 με την έκθεση του Γραφείου για τη διαχείριση Περιβαλλοντικού κινδύνου της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος της Καλιφόρνια (Office of Environmental Health Hazzard Assessment of theCalifornia) σύμφωνα με την οποία, η κατανάλωση νερού με περιεκτικότητα 0,02μg/lit σε εξασθενές χρώμιο οδηγεί σε έναν επιπλέον καρκίνο ανά 1.000.000 κατοίκους.

Περιφρόνηση της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος

Η περίπτωση του Ασωπού αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα περιφρόνησης της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος και είναι ένα μόνο παράδειγμα που παραθέτουμε, προκειμένου να φθάσουμε στο εξής συμπέρασμα:

Η διαφορά ανάμεσα στην έννοια «υψηλός δείκτης θνησιμότητας», που είναι επιστημονικά αποδεδειγμένος για μια βιομηχανικά επιβαρυμένη περιοχή στις μέρες, και την «αύξηση της πιθανότητας βλάβης» στη ζωή και την υγεία  που προβάλλει πλέον αναντίρρητα στο σύγχρονο τρόπο ζωής, πρέπει επιτέλους να επηρεάσει την Ελληνική Πολιτεία και όχι μόνο, στη θέσπιση ενός νέου και πιο αυστηρού νομικού πλαισίου προστασίας του αγαθού της υγείας εγκαθιστώντας μέσα σε αυτό την πιθανολόγηση προσβολής της υγείας ως αποκαταστατέα ζημία.

Το  κενό, δυστυχώς για την Ελληνική Πολιτεία και ευτυχώς για εμάς τους πολίτες, σε αυτό το σημαντικό ζήτημα, ήρθε να καλύψει η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης που έκανε δεκτή την προσφυγή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά της Ελλάδας για το θέμα του Ασωπού και με την απόφασή του κατηγορεί ξεκάθαρα τη χώρα μας στο ότι δεν έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα για το «έγκλημα του Ασωπού», που χαρακτηρίζεται απειλή για τη δημόσια υγεία. Έτσι, μετά από πάρα πολλές αναβολές, η αξιοπρέπεια του ελληνικού κράτους θα κριθεί τελικά τον Οκτώβριο του 2013 στη δίκη για τη ρύπανση του Ασωπού ποταμού από τις βιομηχανίες της περιοχής Οινοφύτων – Σχηματαρίου.

Μήπως όμως τα 44 ολόκληρα χρόνια που πέρασαν δεν έφταναν, όσο εκείνη η δύσκολη μέρα όπου μια ξένη απειλή με τρία γράμματα (ΔΝΤ) ήρθε για να μας βάλει τελικά στη σκέψη πως οι νοοτροπίες είναι αυτές που συνθέτουν τα πολιτικά σκηνικά και τις κοινωνίες και μόνο όταν αυτές αλλάζουν, μπορούν να ανατρέψουν τα πάντα. Και δεν αλλάζουν ούτε με τη μετατόπιση ευθυνών, ούτε με την πεποίθηση «αφού έτσι γίνεται τόσα χρόνια, γιατί να αλλάξει τώρα».

Προπάντων, όμως, δεν αλλάζουν με «κλειστά» μυαλά. Γιατί, όπως λέει ο σύγχρονος Έλληνας, το μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο. Αν δεν ανοίξει, δεν δουλεύει…

Σύµφωνα µε στοιχεία του Υ.ΠΕ.ΧΩ.∆.Ε. στον Ασωπό καταλήγουν τα απόβλητα από σαράντα µεγάλες και είκοσι µικρές βιοµηχανίες µετάλλων, οι περισσότερες από τις οποίες βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων και Σχηµαταρίου. Οι επιχειρήσεις αυτές βρίσκουν πιο εύκολο και πιο φθηνό να ρίχνουν τα απόβλητά τους στο ποτάµι, από το να δηµιουργήσουν συστήµατα καθαρισµού. Η ελληνική πολιτεία τι κάνει; 

 

Πηγή: NaturaNrg #37

Sas-endiaferei_arrow

Ασωπός. Εκεί που το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι

Ιστορική απόφαση του ΣτΕ κλείνει οριστικά την πόρτα στην εκτροπή του Αχελώου

Ταξιδιάρικα πουλιά! Το Συναρπαστικό Ταξίδι της Μετανάστευσης…