CinemaTherapy

Cinema Therapy: όταν το σινεμά γίνεται… φάρμακο!

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Εναλλακτικές θεραπείες.

Της Αφροδίτης Ραυτοπούλου

Έχετε παρατηρήσει ότι κάθε φορά που βγαίνετε από μία αίθουσα κινηματογράφου, δεν αισθάνεστε ποτέ όπως τη στιγμή που μπήκατε; Είτε έχετε παρακολουθήσει κωμωδία, είτε δραματική ταινία, έχουν ξυπνήσει μέσα σας συναισθήματα και εμπειρίες ξεχασμένες. Συναισθήματα και εμπειρίες που σας βοηθάνε να γνωρίσετε καλύτερα τον εαυτό σας και συχνά σας παρέχουν τις απαντήσεις και τις συμβουλές που αναζητάτε για προβλήματα της καθημερινότητάς σας. Όχι τυχαία, η κινηματογραφοθεραπεία συστήνεται πλέον από αρκετούς ψυχολόγους ως ένα φάρμακο για την ψυχή.

Τη θεραπευτική αξία των ταινιών ανακάλυψε πρώτος ο Δρ. Γκάρι Σόλομον. Ο Αμερικανός καθηγητής ψυχολογίας, που θεωρείται ο «πατέρας της κινηματογραφοθεραπείας», υποστήριξε ότι το σινεμά χρησιμοποιεί μία σύνθετη γλώσσα επικοινωνίας, που αποτελείται από εικόνες, λέξεις και ήχους, που μιλάνε απευθείας στο ασυνείδητο. Δηλαδή στην πιο βαθιά και αθέατη πλευρά του κάθε ανθρώπου, που αν και δεν λειτουργεί συνειδητά, κατευθύνει πολλές επιλογές του.
Τη στιγμή που τα φώτα σβήνουν μέσα στην κινηματογραφική αίθουσα, είναι σαν οι θεατές να γίνονται και πάλι παιδιά και να επιστρέφουν στη μήτρα της μητέρας τους, γαλήνιοι και χωρίς ανησυχίες και ανασφάλειες. Καθώς κάθονται αναπαυτικά στην πολυθρόνα τους, ταυτίζονται με τους ήρωες της ταινίας και ζουν τις ιστορίες τους. Ένας μηχανισμός που τους επιτρέπει να βιώνουν εμπειρίες είτε κοντινές με την πραγματικότητά τους, είτε φανταστικές, αλλά πάντα με μία συγκεκριμένη απόσταση ασφαλείας. Αυτό το ταξίδι με το νου αγγίζει τις βαθύτερες χορδές τους και τους βοηθάει να διαχειριστούν δικά τους συναισθηματικά προβλήματα.

Οι ταινίες λειτουργούν ως ένα εργαλείο αυτοβοήθειας και αυτοβελτίωσης, καθώς παρέχουν το υλικό (πλοκή, εικόνες, ήχους, ερμηνείες) για εσωτερική αναζήτηση, έμπνευση, αλλαγή του τρόπου σκέψης, διαχείριση των προσωπικών καταστάσεων, συναισθηματική εκτόνωση, ανακούφιση, κάθαρση.

Δεν χρειάζεται να είναι υπερπαραγωγή

Η ταινία δεν χρειάζεται να είναι κάποια υπερπαραγωγή. Αυτό που κάνει μια ταινία πιο «θεραπευτική» από μία άλλη είναι το σενάριο. Θα πρέπει να είναι καλογραμμένο και να αποδίδεται σωστά, διαφορετικά δεν επικοινωνεί τίποτα, ακόμα και εάν το καστ είναι πολλών αστέρων.
Σημαντικό ρόλο παίζει ακόμα η επιλογή του ατόμου-συνοδού στη συγκεκριμένη έξοδο. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εμπιστοσύνης, που να εμπνέει ασφάλεια και οικειότητα. Ένα άτομο που να μην προκαλεί αμηχανία και να μην αποτελεί εμπόδιο στην εκδήλωση των βαθύτερων συναισθημάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ίσως να είναι πιο θεραπευτική η παρακολούθηση μιας ταινίας χωρίς παρέα, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία αναστολή στην προσωπική έκφραση.
Και μάλιστα, όπως υποστηρίζει και ο πατέρας της κινηματογραφοθεραπείας Δρ. Σόλομον, δεν είναι απαραίτητο η παρακολούθηση της ταινίας να γίνεται σε κινηματογραφική αίθουσα. Μπορεί να γίνεται στο σπίτι, όπου υπάρχει η δυνατότητα να σταματήσει κανείς την ταινία ανά πάσα στιγμή, να ξαναδεί κάποιες σκηνές με έντονο συναισθηματικό αντίκτυπο και να κλάψει, να φωνάξει, να θυμώσει ή να βυθιστεί στις σκέψεις του χωρίς τον φόβο ότι μπορεί κάποιος να τον βλέπει και να τον κρίνει για τις αντιδράσεις του.

Τι να δείτε

Ανάμεσα στις ταινίες που συχνά «συνταγογραφούν» οι κινηματογραφοθεραπευτές είναι οι παρακάτω. Για όσους υποφέρουν από εξάρτηση σε απαγορευμένες ουσίες: «28 ημέρες», «Όταν ένας άντρας αγαπάει μία γυναίκα», «Αφήνοντας το Λας Βέγκας». Για ενδοοικογενειακή βία: «Αρκετά!», «Η κατηγορούμενη», «Νύχτες με τον εχθρό μου», «Θέλμα και Λουίζ». Για αισθηματικά προβλήματα: «Τhe Accidental Tourist”, “Pretty Woman”, «Τα καλύτερά μας χρόνια», «Στάνλεϊ & Άιρις», «Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι», κ.ά.

Μη χρησιμοποιείτε τις ταινίες ως απλές baby-sitters

Μετά το cinematherapy, αναπτύχθηκε το cinemaparenting, ένα εργαλείο που μπορούν να χρησιμοποιούν οι γονείς ως μέσο συναισθηματικής, κοινωνικής και πνευματικής ανάπτυξης για τα παιδιά τους. Με λίγα λόγια, οι γονείς αντί να χρησιμοποιούν τις ταινίες ως απλές baby-sitters, μπορούν να τις επιλέγουν με στόχο να δίνουν μαθήματα ζωής στα παιδιά τους. Οι σωστές ταινίες βοηθάνε τα παιδιά ως εξής:

  • να ξεκαθαρίσουν τις αξίες τους και να διαχωρίσουν το σωστό από το λάθος
  • έχουν πλοκές που περιστρέφονται γύρω από τα αληθινά καθημερινά προβλήματα των παιδιών, όπως την κοροϊδία και το νταηλίκι στο σχολείο, την αγάπη, το χρήμα, τη φιλία, την προδοσία, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά
  • ξεπερνούν τα εμπόδια επικοινωνίας μεταξύ παιδιών-γονέων και δίνουν το κίνητρο για ειλικρινείς συζητήσεις, ακόμα και γύρω από  θέματα που προκαλούν αμηχανία, όπως το σεξ
  • εξερευνούν δύσκολα θέματα, όπως η υιοθεσία, η απιστία, το διαζύγιο, η βία, η απώλεια, τα ψέματα, η μετανάστευση της οικογένειας
  • δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά να ανοιχτούν και να εξηγήσουν γιατί ταυτίζονται με συγκεκριμένους ήρωες, εκφράζοντας έτσι την αληθινή τους ταυτότητα, τα «θέλω» τους και τα όνειρά τους

Πηγή: NaturaNrg #58

Sas-endiaferei_arrow

Shopping mania

Χρωματοθεραπεία

Μυθομανία, όταν ο Πινόκιο μεγαλώνει!