Εφηβεία και social media

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Ψυχολογία.

Πώς να βοηθήσουμε το παιδί μας

στον κόσμο της κοινωνικής δικτύωσης

Στην εποχή του διαδικτύου και της συνεχούς επικοινωνίας μέσα από αυτό που έχει πλέον εγκαθιδρυθεί τόσο στο επίσημο όσο και στο ανεπίσημο σχολικό περιβάλλον, καλούμαστε ως γονείς να βοηθήσουμε τον έφηβό μας να πλοηγήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να γίνει ικανός να ξεχωρίζει ποια πρότυπα και συμπεριφορές είναι εποικοδομητικές και ποιες είναι τοξικές. – Εφηβεία και social media

της Τάνυας Γεριτσίδου, ειδική ψυχοπαιδαγωγός

Ως γονείς έχουμε να χειριστούμε δύο βασικά σημεία ώστε να είμαστε μετά σε θέση να καθοδηγήσουμε τον έφηβο: το να είμαστε μέρος του ψηφιακού του κόσμου αφενός και αφετέρου να είμαστε πάντα σε εγρήγορση και σε θέση να κατανοήσουμε τις ολοένα και πιο καινούργιες εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης που απευθύνονται στον έφηβό μας.

Για να γίνουμε μέρος του ψηφιακού κόσμου του εφήβου μας πρέπει να το βοηθήσουμε να τον χτίσει αντί να προσπαθούμε να τον περιορίσουμε ή να τον αποκλείσουμε από αυτόν: κατ’ αρχάς σε μια εποχή όπου όλα γίνονται ψηφιακά, το να αποτρέψουμε τον έφηβο από το να χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι σχεδόν μη ρεαλιστικό. Αλλά ακόμα και αν το κατορθώσουμε θα του έχουμε προκαλέσει ένα ψυχικό αλλά και στρατηγικό μειονέκτημα έναντι της υπόλοιπης ηλικιακής του κλάσης.

Ο σκοπός μας λοιπόν δεν είναι να τον αποκλείσουμε από τα social media αλλά να τον κάνουμε άριστο χρήστη και κύριο αυτών αντί να τον αφήσουμε να γίνει υποχείριο τους.

Πώς χτίζουμε μαζί τον ψηφιακό

κόσμο του παιδιού μας;

Κατ’ αρχάς συζητάμε με το παιδί μας για το τι εικόνα θέλει να προβάλλει και στους συνομηλίκους του αλλά και στους μεγαλύτερους (του θυμίζουμε δηλαδή ότι το προφίλ του θα το βλέπουν και φίλοι και γνωστοί και συγγενείς). Αν μας πει ότι θέλει να μοιάζει/είναι ‘cool’, ‘in’ ή άλλα επίθετα που δεν είναι ακριβή γιατί ανά γενιά αλλάζει το τι είναι cool και in, δεν προϋποθέτουμε αλλά ρωτάμε το παιδί μας τί σημαίνει αυτό και να μας δείξει παραδείγματα στο διαδίκτυο.

Με αυτό τον τρόπο και μαθαίνουμε ποια είναι η pop κουλτούρα που στοχεύει την ηλικιακή κλάση του παιδιού μας και είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε το παιδί μας να πάρει στοιχεία που θα του δώσουν αυτή την αίσθηση χωρίς όμως να υιοθετήσει και στοιχεία που θα το βλάψουν κοινωνικά.

Για να το πετύχουμε αυτό, συζητάμε το κάθε πρότυπο που μας δείχνει το παιδί μας ξεκινώντας πρώτα από τα θετικά που βλέπουμε εμείς ως γονείς (ακόμα και αν δεν μας αρέσει καθόλου ή μας φαίνεται τρομαχτικό, είναι απαραίτητο να βρούμε θετικά στοιχεία για να μπορέσει ο έφηβος να ακούσει αργότερα και τα αρνητικά), ακόμα και αν το μόνο που βρίσκουμε να πούμε είναι «πολύ ενδιαφέρον και διαφορετικό».

Αφού πούμε εμείς τα θετικά που εμείς είδαμε ρωτάμε το παιδί μας τι του αρέσει στην εμφάνιση, στο στυλ ή στη στάση (attitude) του προτύπου που μας δείχνει και γιατί το θεωρεί cool/in. Ακούμε προσεχτικά τι θα μας πει, διότι εκεί είναι το κλειδί στο τι επιζητεί το παιδί μας και τι ανάγκη έχει.

Αφού καταλάβουμε γιατί του αρέσει το συγκεκριμένο πρότυπο, λέμε στο παιδί μας τι εντύπωση κάνει αυτό το πρότυπο στους μεγαλύτερους, λέγοντας κάτι του τύπου «καταλαβαίνω πού στοχεύει αυτό το φόρεμα/make up/παντελόνι/piercing/κούρεμα, αλλά πρέπει να γνωρίζεις ότι στους ενήλικους το μήνυμα που δίνει είναι ότι το άτομο που το φοράει είναι «εύκολο/ παραβατικό/ περιθωριακό/ ψυχολογικά διαταραγμένο/ αποτυχημένο». Αυτή η εμφάνιση/συμπεριφορά/στυλ θα σου φέρει εμπόδια που δεν θα σε βοηθήσουν οι φίλοι σου να τα ξεπεράσεις. Όμως, πιστεύω ότι μπορείς να πετύχεις το στυλ που θέλεις χωρίς να εκτεθείς σε αυτά τα εμπόδια αν διαλέξειςτα στοιχεία που θα σου δώσουν το ύφος που θέλεις, χωρίς όμως το μήνυμα αυτό».

Με αυτό τον τρόπο ενδυναμώνουμε το παιδί μας δίνοντας του τον τρόπο να είναι αυτό κύριος της κάθε μόδας και προτύπου αντί να επιτρέπουμε να υπονομεύεται η προσωπικότητά του από μια κατατονική αντιγραφή του κάθε προτύπου που προβάλλεται στα social media. Βεβαίως, αυτό απαιτεί να είμαστε προετοιμασμένοι να βοηθήσουμε τον έφηβό μας να υιοθετήσει στοιχεία που εμείς προσωπικά δεν θα υιοθετούσαμε ή μας ξενίζουν χωρίς όμως να είναι τα στοιχεία αυτά κοινωνικά απαγορευτικά (δηλαδή, μπορεί να επιτρέψουμε στο αγόρι μας να έχει σκουλαρίκι ή να έχει ένα πιο δραματικό κούρεμα/ χτένισμα αλλά ταυτόχρονα να ντύνεται με κλασικό/διαχρονικό στυλ, κάνοντας τον δικό του τύπο και δείχνοντας ότι μπορεί να συνδυάζει πολλά στυλ γιατί έχει δυνατή προσωπικότητα).

Αντίστοιχα, βοηθάμε τον έφηβό μας να χτίσει το ψηφιακό του προφίλ, συμμετέχοντας στη διαδικασία (π.χ. βοηθώντας τον να βγάλει την τέλεια φωτογραφία) και συζητώντας για κάθε ερέθισμα, όπως οφείλουμε να συζητάμε μαζί του για την ημέρα του στο σχολείο. Με αυτό τον τρόπο θα είμαστε σε θέση να τον καθοδηγήσουμε και στα πρότυπα συμπεριφοράς, σεξουαλικότητας και αυτοπροστασίας, ακριβώς όπως και στα πρότυπα της εμφάνισης που χρησιμοποιήσαμε εδώ ως παράδειγμα.

 

Who is who

Η Τάνυα Γεριτσίδου είναι ειδική ψυχοπαιδαγωγός. Σπούδασε εκπαιδευτική ψυχολογία και συνέχισε τις σπουδές της, παίρνοντας μεταπτυχιακό στην Εφαρμοσμένη Εκπαιδευτική Ψυχολογία (DEREE- The American College of Greece, ειδικότητα: Θεωρία Οικολογικών Συστημάτων-EST). Έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός σύμβουλος σε σχολεία και στον εκδοτικό χώρο (Σχολείο της Αμερικανικής Παροικίας Αθηνών-ACS, MindPower Publishing), ενώ τα τελευταία επτά χρόνια διατηρεί δικό της γραφείο. Πορίσματα από την ερευνητική δουλειά της σχετικά με την επίδραση της οικονομικής κρίσης στην ακαδημαϊκή επίδοση των Ελλήνων εφήβων έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά έντυπα.  https://www.facebook.com/tanyageritsidou/


Πηγή: Natura Nrg #88