Είναι μάταιο!!!

Είναι μάταιο!!!

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Body and mind, Ψυχολογία.

Πόσες φορές έχει παρουσιαστεί στη ζωή σου μία δύσκολη στιγμή και πώς την αντιμετώπισες; Πόσες φορές έχεις αισθανθεί έντονα τη ματαίωση, την παραίτηση, την απογοήτευση;

Της Μαρίας Καυρολογάκη, θεραπεύτρια ananda energy healing, www.ananda.com.gr

Κάθε φορά που σε μία δύσκολη κατάσταση αντιδρούμε χρησιμοποιώντας ως κινητήρια δύναμη τη ματαίωση, την τάση μας δηλαδή να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από την όποια συμμετοχή στην επίλυση της κατάστασης αυτής, να μην αναλαμβάνουμε την ευθύνη για ό,τι μας συμβαίνει, αποδυναμώνουμε ολόκληρη την ύπαρξή μας. Επιλέγουμε να κάνουμε το ενεργειακό μας πεδίο τόσο πολύ μικρό, που δεν μπορούμε να δράσουμε, να προτιμήσουμε τη μετακίνηση από την ακινησία.

Φράσεις όπως: «είναι μάταιο», «δεν μπορώ», «δεν το αντέχω», «δεν την παλεύω», μας βγάζουν από την ευθύνη μας και μας οδηγούν στη μη δράση.

Η ματαίωση μπορεί να εκδηλωθεί σε κάθε τομέα της ζωής ενός ανθρώπου: στην εργασία, την οικογένεια, στις διαπροσωπικές σχέσεις, στο πώς κανείς επιλέγει να δεσμευτεί ώστε να λύσει ή να μη λύσει ένα πρόβλημα ή περιστατικό που μπορεί να του παρουσιαστεί.

Πώς εκδηλώνεται η ματαίωση;

Συχνά παρατηρούμε ανθρώπους που δεν φημίζονται για την ευελιξία τους! Στο χώρο της εργασίας συνήθως είναι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν δυσκολία στη διεκπεραίωση ενός προβλήματος που προκύπτει. Με το μυαλό τους το μεγεθύνουν και θεωρούν ότι αποτελεί ένα αξεπέραστο εμπόδιο, για το οποίο μάλιστα δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτα. Θεωρούν «μάταιο» να προσπαθήσουν, αδύνατον να υπερνικήσουν τα εμπόδια. Επί της ουσίας, σε ένα βαθμό βγάζουν στην επιφάνεια το παιδικό τους κομμάτι, καθώς αναζητούν κάποιον άλλο να τους λύσει το πρόβλημα που στη δική τους οπτική μοιάζει άλυτο. Ίσως ακόμη και να ακυρώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, καθώς έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και έλλειψη πίστης και αισιοδοξίας.

Στο περιβάλλον της οικογένειας, η ματαίωση αποτελεί μία συνηθισμένη στάση από γονείς προς τα παιδιά και αντίστροφα. Τα παιδιά μεγαλώνουν με γονείς που τα ευνουχίζουν και δεν τους δίνουν χώρο να πάρουν αποφάσεις, να δράσουν, να επιτύχουν, να αποτύχουν και να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους ωριμάζοντας και επιλέγοντας στο μέλλον να ζήσουν ως υγιείς ενήλικες. Επιπλέον, επειδή η μάθηση στα παιδιά γίνεται μέσα από τη μίμηση, είναι απαραίτητο οι γονείς να διδάσκουν μία τέτοια στάση ζωής προς τα παιδιά τους, επιλέγοντας να κινηθούν και εκείνοι παρομοίως. Η στάση του γονιού απέναντι στις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ζωής ενδυναμώνει ή αποδυναμώνει ένα παιδί. Όταν ένα παιδί μάθει μέσα από την οικογένειά του μεγαλώνοντας πως ό,τι κι αν παρουσιαστεί στη ζωή μου μπορώ να το αντιμετωπίσω και δεν πειράζει αν στο μεταξύ κάνω λάθη, αν κουραστώ ή αν πονέσω, τότε κι εκείνο μεγαλώνοντας θα μάθει να μη φοβάται την ίδια τη ζωή και τις προκλήσεις της.

Στη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους, ανάλογα με τα πρότυπα που έχουμε λάβει μεγαλώνοντας, δρούμε ενεργητικά ή παθητικά. Άλλοτε επιλέγουμε την προσκόλληση και άλλοτε όχι, άλλοτε γινόμαστε επιθετικοί στην προσπάθειά μας να διατηρήσουμε τα «κεκτημένα» μας, ενώ άλλες φορές αφήνουμε τα πράγματα στην τύχη τους, με ένα αίσθημα προσωπικής ακύρωσης και ματαίωσης. Οι διαπροσωπικές σχέσεις δοκιμάζονται καθημερινά και χρειάζεται να είμαστε αμφότεροι ‘παρόντες’ σε κάθε επίπεδο προκειμένου να είναι υγιείς και ισορροπημένες. Όποτε θεωρήσουμε τα προβλήματα «βουνό», αυτό έρχεται και μας πλακώνει και συμπαρασύρει κάθε όμορφο και τρυφερό μπορεί να αισθανόμαστε. Η πικρία και θλίψη είναι φυσικά επακόλουθα όταν δεν συνειδητοποιούμε το μέγεθος της δικής μας ευθύνης σε ό,τι μας αφορά.

Πώς ξεφεύγω από τη ματαίωση;

Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να κατανοήσω πως εγώ μπορώ πάντα να επιλέξω την στάση που θα κρατήσω σε κάθε περίπτωση που έχω να διαχειριστώ. Αρχικά, είναι απαραίτητο να αυξήσω την επίγνωσή μου και να προσπαθήσω να παρατηρήσω πώς αντιδρώ όταν ζορίζουν τα πράγματα γύρω μου. Είμαι ευέλικτος; Επιλέγω να το παλέψω; Αισθάνομαι δυνατός; Μπορώ να ανταπεξέλθω; Στην συνέχεια, εάν παρατηρήσω ότι έχω ενδείξεις ματαίωσης, τις αναγνωρίζω και προσπαθώ να κατανοήσω σε τι με εξυπηρετεί όλο αυτό, τι επιτυγχάνω μένοντας στην ακινησία; Λύνεται το πρόβλημά μου; Επιτυγχάνω τους στόχους μου; Πώς αισθάνομαι όταν κάτι πάει στραβά; Απογοητεύομαι ή προσπαθώ να βρω λύση;

Στη συνέχεια, με ώριμη διάκριση, επιτρέπω στον εαυτό μου να αισθανθεί εμπιστοσύνη στις ικανότητές του, εσωτερική ασφάλεια να εκφράσω αυτό που νιώθω και βεβαιότητα πως η προσπάθεια και η κίνηση είναι πάντα καλύτερη από την αδράνεια. Τότε και μόνο θα μπορέσω να βγω με αργά αλλά σταθερά βήματα από την δίνη της ματαιότητας και θα κατορθώσω να αισθανθώ δυνατός μέσα και έξω.

Πάρε μια βαθιά συνειδητή αναπνοή και κοίτα μέσα σου. Έχεις τεράστια δύναμη και απεριόριστες δυνατότητες για να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο, αρκεί να το πιστέψεις και να δώσεις χώρο στον εαυτό σου να δράσει. Τόλμησέ το, μπορεί να εκπλαγείς από το αποτέλεσμα!

Πηγή NaturaNrg #83