no see-no hear-no speak

Επιθυμίες κι «αμαρτίες»

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Υγεία, Ψυχολογία.

Ασπασία Γ. Τσιώτα – Ψυχολόγος, [email protected]

Πόσες φορές έχετε αναβάλει κάτι που θέλετε για αργότερα; Πόσες φορές έχετε νιώσει τη θλίψη του να εγκαταλείπετε κάτι γιατί «δεν θα σάς κάνει καλό» ή γιατί δεν επιτρέπεται καν να το επιθυμείτε;

Η καθημερινότητα μας είναι γεμάτη μικρές απώλειες, που ορίζονται από τους στόχους και τις επιδιώξεις μας, από τους κανόνες και τις επιταγές των δικών μας ανθρώπων, αλλά και της κοινωνίας μέσα στην οποία ζούμε. Και ενώ πονάμε και θλιβόμαστε, πορευόμαστε είτε απωθώντας τις επιθυμίες μας, είτε νιώθοντας πολύ ένοχοι όταν δεν καταφέρνουμε να τις απαρνηθούμε. Στη θέση των επιθυμιών μας μπαίνουν όσα «θα έπρεπε να θέλουμε» και έτσι καταλήγουμε συχνά να αναλωνόμαστε σε έναν αγώνα να διατηρήσουμε την παρούσα τάξη πραγμάτων ή να επιδιώκουμε στόχους που δεν γνωρίζουμε αν είναι κατ΄ουσίαν δικοί μας.

Και οι δικοί μας στόχοι τι γίνονται; Οι δικοί μας στόχοι μένουν σε μία κατάσταση λανθάνουσα. Αλλά ως πότε; Κανείς δεν ξέρει. Ίσως για πάντα. Ίσως και όχι. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που οι αντοχές στερεύουν, που η διάθεσή μας να νιώσουμε πραγματικά ελεύθεροι παίρνει προβάδισμα ή ακόμα στιγμές που η επιθυμία μας κάνει την εμφάνισή της και σαν Σειρήνα μάς προσκαλεί να την ακολουθήσουμε.  Το δίλημμα είναι μεγάλο: να δεθούμε στο κατάρτι του πλοίου ή να δούμε μήπως η φωνή που μάς καλεί θα μάς οδηγήσει σε κάτι καινούριο και όχι στο βυθό της θάλασσας, όπως λέει ο μύθος;

Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από επιθυμίες και αυτές είναι τελικά και η κινητήριος δύναμη που μάς κρατάει στη ζωή. Αν αγνοήσουμε αυτό το δεδομένο και δώσουμε όλη την έμφασή μας στην κοινωνική διάσταση της ζωής μας, τότε πολύ συχνά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν ακρωτηριασμό του εαυτού μας και με τη δυσφορία που τον συνοδεύει.

Συχνά σε μία προσπάθεια να αποφύγουμε αυτή τη δυσφορία, αλλά ταυτόχρονα να διατηρήσουμε την ευθύνη κάποιων πράξεών μας μακριά από εμάς επιλέγουμε να «κατηγορήσουμε» τον ήλιο, τη θάλασσα ή τις ορμονικές ανακατατάξεις που βιώνουμε από καιρό σε καιρό και τότε έχουμε ακλόνητα επιστημονικά στοιχεία να δικαιολογήσουν τις πράξεις μας και ερμηνείες για τις  συνθήκες που μάς έχουν οδηγήσει σε κάτι πέρα από τον έλεγχό μας.

Η πραγματικότητα είναι πως οι επιθυμίες μας είναι καθαρά προσωπικές και εσωτερικές και βρίσκουν κάθε ρωγμή στο οικοδόμημα του εαυτού μας για να βγουν στην επιφάνεια. Ίσως είναι καιρός να αποδεχθούμε και αυτή την πλευρά μας, για να σταματήσουμε να νιώθουμε τόσο ένοχοι κάθε φορά που αφηνόμαστε στην επιθυμία μας, καθώς αν την αναγνωρίζουμε μπορούμε να βρούμε εφικτούς τρόπους να την ακολουθήσουμε.

* Το άρθρο αναφέρεται σε όσες επιθυμίες μας δεν θέτουν σε κίνδυνο την σωματική και ψυχική υγεία των άλλων συνανθρώπων μας.

Πηγή: NaturaNrg #19