Autistic child

Φάκελος «Αυτισμός».

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Ομοιοπαθητική, Παιδί, Υγεία.

Σπύρος Α. Κυβέλλος –Ιατρός, Γ.Γ. Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασσικής Ομοιοπαθητικής, www.vithoulkas.com, www.homeopathy.gr, www.classical-homeopathy.gr

Μια νευρο-ανοσολογική διαταραχή με πολλά επιστημονικά  ερωτηματικά. Η συμβολή της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής.

Η πρώτη επαφή του ιατρού με το αυτιστικό παιδί στο ιατρείο είναι πάντα συγκλονιστική. Παρά τη μεγάλη γεωμετρική αύξηση των επισκέψεων των παιδιών με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού στα ομοιοπαθητικά ιατρεία, η πρώτη επίσκεψη της οικογένειας με το παιδί, δημιουργεί κάθε φορά στον ιατρό, ανάμεικτα και αντικρουόμενα συναισθήματα, όμοια με την πρώτη φορά που συνάντησε ένα τέτοιο παιδί.
Αμηχανία και δέος, επιστημονική πρόκληση και ανθρώπινη συμπάθεια, θλίψη και αγανάκτηση. Η προσπάθεια συλλογής στοιχείων για το ιστορικό του παιδιού, συνοδεύεται πάντα από το μεγάλο ερωτηματικό που αναδύεται σε κάθε επιστημονικό νου.

Γιατί το παιδί αυτό παρουσίασε αυτήν τη διαταραχή; Τα τελευταία χρόνια, η μαζική προσέλευση παιδιών με αυτισμό στα ειδικά κρατικά κέντρα διάγνωσης και υποστήριξης μαθησιακών αναγκών (ΚΕΔΔΥ), στα παιδονευρολογικά, παιδοψυχιατρικά αλλά και ομοιοπαθητικά ιατρεία, οδηγεί σε ένα άλλο ερώτημα.

Γιατί τόσο μεγάλη αύξηση της επίπτωσης του αυτισμού στο σύγχρονο παιδικό πληθυσμό;

Ο αυτισμός είναι μία σύνθετη βιολογική διαταραχή. Τα συμπτώματα του αυτισμού εμφανίζονται στην πρώιμη παιδική ηλικία με μεγαλύτερη συχνότητα από το πρώτο μέχρι το τρίτο έτος της ζωής του παιδιού. Από το 1943 που ο Kanner περιέγραψε τον αυτισμό σα μία διαταραχή νευρο-αναπτυξιακή, με κοινωνικές επιπλοκές, στερεοτυπικές κινήσεις, λεκτικές και εξω-λεκτικές διαταραχές συμπεριφοράς, ελάχιστη πρόοδος έχει λάβει χώρα στον τομέα της διερεύνησης της αιτιολογίας. Η οικογενειακή προδιάθεση, λοιμώδεις παράγοντες, αυτοάνοσοι παράγοντες και εμπλοκή κυτοκινών έχουν προταθεί στα πλαίσια της αιτιολόγησης, χωρίς όμως η σαφής αιτία εμφάνισης της νόσου να είναι ακόμα γνωστή. Τα τελευταία χρόνια, οι παρατηρήσεις γονέων οι οποίοι διατείνονται ότι η εμφάνιση των συμπτωμάτων ξεκίνησε ύστερα από κάποιον εμβολιασμό, κινητοποίησε αντίστοιχες έρευνες, οι οποίες, με τον τρόπο τον οποίον σχεδιάστηκαν, δεν μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν αλλά ούτε και να αποκλείσουν τελείως αυτή τη συσχέτιση. Αυτό συμβαίνει, διότι οι μελέτες αυτές προσπαθώντας να λειτουργήσουν με τη λογική της μονοσήμαντης αιτιολόγησης, αδυνατούν να διερευνήσουν την πολυπαραγοντικότητα στην εμφάνιση των νοσηρών φαινόμενων, όπως και του αυτισμού. Ωστόσο, υπολογίζεται σε καταγεγραμμένες μελέτες, ότι μεγάλο ποσοστό γονέων, έως και 40% σε κάποιες μελέτες έχουν αναφερθεί στη πεποίθησή τους για το γεγονός της σύνδεσης της έναρξης της αυτιστικής διαταραχής του παιδιού με κάποιο εμβόλιο. Δυστυχώς, επειδή η ιατρική βιβλιογραφία αδυνατεί μέχρι σήμερα να συνδέσει τα γεγονότα αυτά, αυτές οι χρήσιμες παρατηρήσεις των γονέων δεν καταγράφονται, χάνονται και δεν στατιστικοποιούνται ώστε να αποτελέσουν έναυσμα περαιτέρω έρευνας.

AUTISMΗ συμβολή της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής

Από Ομοιοπαθητικής πλευράς, μία ακόμη παρατήρηση έρχεται επίσης να ενισχύσει την ανοσολογική βάση της νόσου. Επειδή ο Ομοιοπαθητικός ιατρός ρωτάει και ενδιαφέρεται για όλο το ιστορικό του παιδιού, στέκεται πάντα στα ιατρικά συμβάματα που προηγήθηκαν της εμφάνισης της νόσου. Έχει λοιπόν παρατηρηθεί και καταγραφεί ότι όσο πιο έντονη και βαριά είναι η εκδήλωση του αυτισμού σε ένα παιδί, τόσο αυτό δεν μπορεί να αρρωστήσει από κάποια οξεία λοίμωξη με υψηλό πυρετό. Αντιθέτως, τα παιδιά με σοβαρή αυτιστική διαταραχή, σπάνια ανεβάζουν υψηλό πυρετό, και όταν αυτό συμβαίνει, εκείνη τη στιγμή η διαταραχή υφίεται. Αυτή η παρατήρηση ενισχύει και ακολουθεί ακριβώς τη θεωρία των επιπέδων υγείας του Καθ. Γ.Βυθούλκα, όπως αυτή έχει αναλυτικά παρουσιαστεί και περιγραφεί με σαφήνεια από τον μεγάλο δάσκαλο της Ομοιοπαθητικής.
Επίσης, αυτή η παρατήρηση, αν και καταγεγραμμένη σε λίγα ιατρικά άρθρα δεν έχει αξιοποιηθεί ερευνητικά επαρκώς, γεγονός που αυτήν την εποχή συμβαίνει από Ομοιοπαθητικούς ιατρούς ερευνητές. Επίσης έχει παρατηρηθεί το εξής αξιοσημείωτο γεγονός: Όταν στο παιδί με αυτισμό, χορηγηθεί Ομοιοπαθητική θεραπεία, και ενισχυθεί η άμυνά του, τότε εάν καταφέρει να παρουσιάσει μία λοίμωξη του παρελθόντος (π.χ. μία οξεία ωτίτιδα, όπως έκανε πριν εμφανιστεί ο αυτισμός), τότε βελτιώνονται σημαντικά και συχνά μόνιμα τα συμπτώματα του αυτισμού. Μοιάζει σαν μία αφύπνιση του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο, με τη βοήθεια της Ομοιοπαθητικής, στρέφεται ξανά προς την σωστή κατεύθυνση που είναι η μάχη με εξωγενείς λοιμογόνους παράγοντες και όχι με ενδογενείς. Δεδομένων των πολλών πληροφοριών που λαμβάνονται στο ομοιοπαθητικό ιστορικό, μπορεί κανείς να τοποθετηθεί στην εξής σημαντική παρατήρηση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, ευρισκόμενα στο φάσμα του αυτισμού, που απευθύνονται στο Ομοιοπαθητικό ιατρείο, τα τελευταία χρόνια, οι γονείς αναφέρουν ότι το παιδί παρουσίασε ξαφνικά και σε πολύ βραχύ χρονικό διάστημα τα συμπτώματα του αυτισμού, σχεδόν οξέως.

Η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων πρέπει να μας κινητοποιήσει όλους

little girl_autismΟι περισσότεροι γονείς, αλλά και οι παιδίατροι που παρακολουθούσαν τα παιδιά, αναφέρουν ότι όλα τα στοιχεία ψυχοδιανοητικής εξέλιξης του παιδιού, ήταν φυσιολογικά μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκαν και κορυφώθηκαν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα τα αυτιστικά συμπτώματα και σημεία. Από Ομοιοπαθητικής πλευράς, παρατηρούμε σε αυτά τα περιστατικά ότι όντως τα παιδιά αυτά παρουσίαζαν λοιμώξεις με υψηλό πυρετό ανά τους καιρούς, ένδειξη υψηλού ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ από την εμφάνιση του αυτισμού και μετά οι λοιμώξεις και ο πυρετός σίγησαν εντελώς.
Είναι επιβεβλημένο, κάθε ιατρός ή ερευνητής που ασχολείται με τον αυτισμό, να ακούσει καλά τις πληροφορίες των γονέων, ακόμα και εάν φαίνονται αντισυμβατικές, διότι αλλιώς η ερευνητική ιατρική σκέψη καθηλώνεται και δεν εξελίσσεται, όπως έχει συμβεί στο θέμα του αυτισμού τα τελευταία χρόνια. Η ραγδαία, σχεδόν επιδημική αύξηση των κρουσμάτων παγκοσμίως και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δε δικαιολογείται από την αύξηση των διαγνωστικών εργαλείων, είναι δε πραγματική, γεωμετρική και πρέπει να μας κινητοποιήσει όλους, γονείς και ιατρούς. Επίσης, το Κράτος θα πρέπει να ενδιαφερθεί άμεσα για την τύχη αυτών των παιδιών, που σε μερικά χρόνια θα είναι ενήλικοι χωρίς τη φροντίδα των γονέων τους.

Το άρθρο αυτό αποτελεί μία πρώτη γενική προσέγγιση του θέματος, ενώ σε επόμενο άρθρο θα υπάρξουν αναλυτικά επιστημονικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ανοσολογική βάση του αυτισμού, με μελέτες που ενώ είναι δημοσιευμένες, δεν έχουν τύχει της κατάλληλης προσοχής της ιατρικής επιστημονικής κοινότητας. Για παράδειγμα, υπάρχει δημοσιευμένη μελέτη από το 2002, στο περιοδικό “Molecular Psychiatry” του ομίλου Nature, με την οποία αποδεικνύεται ότι τα παιδιά με αυτισμό έχουν υψηλό τίτλο αντισωμάτων “heat shock Protein 90 antibodies” σε σύγκριση με υγιή παιδιά, γεγονός που ενισχύει την ανικανότητα του οργανισμού τους να ανεβάσει υψηλό πυρετό. Πρόσφατα στο περιοδικό “Pediatrics” δημοσιεύτηκε μελέτη του τμήματος επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Johns Hopkins, σύμφωνα με την οποία κατά τη διάρκεια ενός πυρετού τροποποιούνται τα συμπτώματα του αυτισμού, όπως ακριβώς παρατηρούμε στην Ομοιοπαθητική θεραπεία! Μία άλλη ενδεικτική αρθρογραφία που θα πρέπει να διαβάσει ο κάθε ιατρός είναι το άρθρο στο ιατρικό περιοδικό “BMC Pediatr.” του A.Torres με τίτλο: “Is fever suppression involved in the etiology of autism and neurodevelopmental disorders ?» που βρίσκεται εύκολα στην διαδικτυακή Ιατρική βιβλιοθήκή PubMed.
Η σύμπτυξη των υπαρχουσών επιστημονικών προσεγγίσεων και μελετών, συμπεριλαμβανομένης της Ομοιοπαθητικής κλινικής εμπειρίας, θα ήταν αρκετή για να αναγνωρίσει ιατρικά τον αυτισμό ως ένα ιδιότυπο «αυτοάνοσο» νόσημα. Πέραν της θεραπευτικής προσέγγισης, που παράλληλα με τις διατροφικές παρεμβάσεις, και στην Ομοιοπαθητική απαιτεί ιδιαίτερη και επίπονη προσπάθεια, με αποτελέσματα που κυμαίνονται σημαντικά ανάλογα με το βάθος της διαταραχής και το επίπεδο υγείας του παιδιού, απαιτείται άμεσα η ενοποίηση των παρεχομένων από τη βιβλιογραφία πληροφοριών σε μια ενιαία ιατρική ενότητα και η απορρόφησή τους στην καθημερινή κλινική πράξη με κυρίαρχο στόχο : την ανακοπή του κύματος αύξησης της επίπτωσης των συνδρόμων αυτών στο νεαρό πληθυσμό και τη μέγιστη δυνατή πρόληψη.

Οι γονείς που έζησαν τα παιδιά τους να «μεταλλάσσονται» συμπεριφεριολογικά και κλινικά μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, και αποδόθηκε σε αυτά η διάγνωση «αυτισμός-μόνιμη μη αναστρέψιμη δια βίου βλάβη» χωρίς να τους παρασχεθεί καμία επιστημονική εξήγηση, απαιτούν από την Ιατρική κοινότητα πολύ περισσότερα πέραν της «αγνώστου αιτιολογίας» απάντησης. Η ενοποιημένη προσέγγιση του θέματος της «ψυχικής-διανοητικής- ανοσολογικής» υγείας του παιδιού, με τη συμβολή της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, δίνει μία σαφώς ορθότερη επιστημονική βάση αντιμετώπισης αλλά κυρίως πρόληψης των συνδρόμων αυτών.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

1. Torres AR, Is fever suppression involved in the etiology of autism and neurodevelopmental disorders?, BMC Pediatr. 2003 Sep 2;3:9. Epub 2003 Sep 2.
2. Laura K. Curran, PhDa,b, Craig J. Newschaffer, PhDc, Li-Ching Lee, PhDa, Stephen O. Crawford, MHSa, Michael V. Johnston, MDb, Andrew W. Zimmerman, MDb, Behaviors Associated With Fever in Children WithAutism Spectrum Disorders, Pediatrics 2007;120;e1386-e1392
3. M Evers1, C Cunningham-Rundles2 and E Hollander1 1Department of Psychiatry and the Seaver AutismResearch Center, Mt Sinai School of Medicine, New York, NY, USA; 2 Division of Clinical Immunology, Mt Sinai Medical Center, New York, NY, USA Heat shock protein 90 antibodies in autism, Molecular Psychiatry (2002) 7, S26–S28

Πηγή: NaturaNrg #09