diabetes_daymessage

Γνωρίζεις τα συμπτώματα του διαβήτη;

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Το Μήνυμα της Ημέρας.

Ο διαβήτης µπορεί να προκαλέσει διάφορα συµπτώµατα που θεωρούνται πλέον κλασικά. Καταρχάς, όταν το σάκχαρο στο αίµα ξεπεράσει το όριο που µπορούν να κρατήσουν οι νεφροί, αυτό διαφεύγει στα ούρα συµπαρασύροντας νερό και προκαλώντας πολυουρία. Εφόσον χάνεται πολύ νερό µε τα ούρα, εµφανίζεται ξηροστοµία και στη συνέχεια πολυδιψία, µε σκοπό να αποκατασταθεί η διαταραγµένη ισορροπία. Επίσης, επειδή τα κύτταρα δεν µπορούν να χρησιμοποιήσουν τη γλυκόζη, εµφανίζεται ελάττωση της µυϊκής κυρίως µάζας και κατά συνέπεια “ανεξήγητη” απώλεια βάρους, την οποία ο οργανισµός µάταια προσπαθεί να αντισταθμίσει µε πολυφαγία.

Αυτά τα συμπτώματα όµως εµφανίζονται µόνο σε πολύ υψηλές τιµές σακχάρου. Αν µιλάµε για τύπο 1, η έναρξη του οποίου είναι απότοµη και θορυβώδης, τα παραπάνω µας κατευθύνουν έγκαιρα σε εξετάσεις και τελικά στη διάγνωση. Στον τύπο 2 όµως, του οποίου η πορεία είναι πολύ πιο αργή και “ύπουλη”, πολλές φορές όταν εµφανιστούν τα συµπτώµατα είναι ήδη πολύ αργά και έχουν ήδη εγκατασταθεί επιπλοκές.

Προληπτικές εξετάσεις

Στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι είναι δυνατόν ο διαβήτης να διατρέχει τέτοια σιωπηλή και καταστροφική πορεία ακόµα και δέκα-δώδεκα χρόνια πριν τη διάγνωση. Για το λόγο αυτό είναι πολύ σηµαντικό η πάθηση να ανιχνευθεί ενεργά, µε τους κατάλληλους προληπτικούς ελέγχους

Η πρώτη εξέταση που πρέπει να κάνει κανείς τακτικά (π.χ. στον ετήσιο έλεγχο), ειδικά αν έχει πολλά περιττά κιλά ή µετά από κάποια ηλικία, είναι η εξέταση σακχάρου νηστείας, του οποίου οι φυσιολογικές τιµές είναι <100mg/dl. Μια τιµή 100-126mg/dl βρίσκεται στη γκρίζα ζώνη του ονοµαζόµενου “προ-διαβήτη” και θα πρέπει να µας θορυβήσει και να µας οδηγήσει σε περαιτέρω έλεγχο, ενώ η τιµή >126mg/dl (εφόσον επιβεβαιωθεί) θέτει επίσηµα τη διάγνωση του διαβήτη.

Η εξέταση που θα ξεκαθαρίσει τις αµφίβολες περιπτώσεις είναι η δοκιµασία ανοχής γλυκόζης (“καµπύλη”). Σε αυτήν πάλι µετράµε το σάκχαρο, αλλά εκτός από νηστικοί το µετράµε και 2 ώρες µετά από την πόση διαλύµατος µε 75γρ. γλυκόζη. Στις 2 ώρες φυσιολογικά πρέπει να είναι <140mg/dl. Τιµές 140-200 δηλώνουν πάλι “προ-διαβήτη”, ενώ >200mg/dl είναι επίσηµα διαβήτης. Και ενώ ο προ-διαβήτης αντιµετωπίζεται µε δίαιτα-άσκηση και απώλεια βάρους, ο διαβήτης χρειάζεται πάντα και φαρµακευτική θεραπεία. Η γλυκοζυλιωµένη αιµοσφαιρίνη, µια εξέταση που δείχνει το µέσο όρο των επιπέδων σακχάρου κατά το τελευταίο τρίµηνο, δε χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του διαβήτη (τουλάχιστον στην Ευρώπη). Χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ρύθµισης των ασθενών µε διαβήτη, αλλά ίσως δίνει και κάποιες χρήσιµες πληροφορίες και στην περίπτωση του προ-διαβήτη.

Οι επιπλοκές του

Ο σκοπός της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας του διαβήτη είναι η πρόληψη των επιπλοκών του. Και πέρα από τις οξείες και επείγουσες επιπλοκές ενός πολύ αυξηµένου σακχάρου (>400-500mg/dl), όπως η κετοξέωση και το υπερωσµωτικό κώµα, ο διαβήτης έχει κυρίως χρόνιες επιπλοκές, αποτέλεσµα των µετρίως αυξηµένων τιµών που παραµένουν και δρουν επί µακρόν. Αυτές οι χρόνιες επιπλοκές οφείλονται κατά κύριο λόγο στις βλάβες που προκαλούνται στις µικρές και µεγάλες αρτηρίες (µικρο- και µακρο-αγγειακές επιπλοκές) και στα νεύρα (διαβητική νευροπάθεια). Αυτές είναι που προκαλούν το µεγαλύτερο µέρος της θνησιµότητας (από εµφράγµατα και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια) και της νοσηρότητας (λόγω ακρωτηριασµών, τύφλωσης, νεφρικής ανεπάρκειας κ.ά.).