Lipodis-Diithisi-Hpatos-naturanrg#81-Λιπώδης διήθηση του ήπατος

Λιπώδης διήθηση του ήπατος

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Όλα για την υγεία, Υγεία.

Η λιπώδης διήθηση ή στεάτωση ήπατος είναι ένα από τα συχνότερα ευρήματα των υπερήχων της κοιλιάς και αντιπροσωπεύει την άθροιση λίπους στα κύτταρα του ήπατος. Δυστυχώς, είναι μια διαδεδομένη νοσολογική οντότητα της εποχής μας και αφορά το 20-25% του γενικού πληθυσμού και όλες τις ηλικίες. – Λιπώδης διήθηση του ήπατος –

του Δημήτριου Α. Κουντουρά, Παθολόγος-Ηπατολόγος, Διευθυντής Ηπατολογικού Τμήματος Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η διαταραχή δεν συνοδεύεται από ενοχλήματα ικανά να τραβήξουν την προσοχή του ασθενή. Δεν συνοδεύεται από ιδιαίτερα ενοχλήματα, συνηθέστερα από ένα αόριστο αίσθημα βάρους στο συκώτι ή εύκολη κόπωση. Πολλές φορές, η μοναδική εκδήλωση της νόσου είναι η αύξηση των ενζύμων του ήπατος και πρέπει ο γιατρός να ξεχωρίσει αν φταίει το λίπος, κάποια φάρμακα ή η ιογενής ηπατίτιδα. Μάλιστα, κάποιες περιπτώσεις ηπατίτιδας C συνοδεύονται από αύξηση του λίπους στο ήπαρ.

Πώς δημιουργείται;

Η εξήγηση είναι ότι μετά την πέψη, η τροφή, που είναι ενέργεια και οργανική ύλη, απαραίτητες για την ανάπτυξη και τη συντήρησή μας, μεταφέρεται στο ήπαρ με τη μορφή στοιχειωδών υλικών (σάκχαρα, αμινοξέα και λίπη) που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή να καούν. Εκεί ο μεταβολισμός αναλαμβάνει, ως μια βιοχημική ισορροπία διεργασιών, την κάλυψη ενεργειακών, θρεπτικών και αμυντικών αναγκών του οργανισμού.

Αυτό είναι η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού. Διότι ο άνθρωπος μετακόμισε πια από τις κορυφές των βουνών, όπου η τροφή ήταν λιτή και σπάνια, δίπλα σε σούπερ μάρκετ, ζαχαροπλαστεία, ντελικατέσεν, όπου αφθονούν οι θερμίδες. Ενώ μπορεί να επιβιώσει για πολύ τρώγοντας λίγο, όσο χρειάζεται, στην εποχή μας τρώει περισσότερο και κάνει καθιστική ζωή, δημιουργώντας περίσσευμα θερμίδων. Τα γονίδιά μας, όμως, έχουν στη μνήμη τους το φόβο της πείνας. Έτσι, ό,τι περισσεύει (σάκχαρο, λίπος, πρωτεΐνη) γίνεται τριγλυκερίδια στο συκώτι και αποθηκεύεται στο σώμα με μορφή λίπους. Η έξοδος, όμως από το συκώτι είναι το πρόβλημα, γιατί δεν υπήρξε πρόβλεψη από το Δημιουργό για τόσο μεγάλες εξαγωγές.

Το λίπος, λοιπόν, παραμένει στα ηπατοκύτταρα με συνέπεια να οξειδώνεται, να δημιουργεί το λεγόμενο οξειδωτικό στρες και εξάντληση των κυττάρων, που στο τέλος πεθαίνουν εν μέσω φλεγμονής, που αποκαλείται στεατοηπατίτιδα (ηπατίτιδα που οφείλεται στο στέαρ = λίπος). Η φλεγμονή αυτή και η βλάβη του ήπατος (φωτιά) ακολουθείται από την αύξηση των τρανσαμινασών (καπνός) και χειροτερεύει με τη χρήση αλκοόλ ή τη λήψη πολλών από τα συνηθισμένα και γνωστά φάρμακα, όπως τα παυσίπονα, η πλειονότητα των οποίων μεταβολίζεται στο συκώτι.

Όμως, και στην περίπτωση που το σώμα δεν παίρνει τις θερμίδες που χρειάζεται, το λίπος που κινητοποιείται από το λιπώδη ιστό το επεξεργάζεται το συκώτι, το οποίο επίσης μετατρέπει τις πρωτεΐνες του σώματος που «κανιβαλίζονται» σε ζάχαρη και λίπος.

Ποιοι κινδυνεύουν;

Η λιπώδης διήθηση του ήπατος, συνήθως, δεν υπάρχει μόνη της. Συνοδεύει τους υπέρβαρους ή παχύσαρκους ασθενείς, ασθενείς με διαβήτη και θυρεοειδοπάθεια, ασθενείς με υπέρταση, υψηλή χοληστερίνη και τριγλυκερίδια, χαμηλή HDL (καλή χοληστερίνη), αλκοολικούς, αλλά και ασθενείς που (κατά τη γνώμη τους) απλώς πίνουν κάτι παραπάνω. Μερικές στατιστικές ανεβάζουν το ποσοστό στο 20% τουλάχιστον του γενικού πληθυσμού (ένας στους πέντε). Όσο αυξάνει το βάρος και η περίμετρος της μέσης των ανθρώπων, τόσο αυξάνει και η συχνότητα της συσσώρευσης λίπους στο συκώτι. Υπάρχει κληρονομική προδιάθεση, η οποία όμως, κατά κανόνα, σχετίζεται με επιμέρους προδιαθέσεις: για διαβήτη, υπέρταση, παχυσαρκία (ιδίως η αποκαλούμενη κοιλιακή παχυσαρκία με περίμετρο μέσης για τους άνδρες >102εκ και για τις γυναίκες>88εκ), δυσλιπιδαιμία, καρδιαγγειακά προβλήματα, αυξημένο ουρικό οξύ, ορμονολογικές διαταραχές κλπ, καταστάσεις που συμπεριλαμβάνονται σ΄αυτό που ονομάζουμε μεταβολικό σύνδρομο. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του συνδρόμου αυτού είναι η αποκαλούμενη αντίσταση στην ινσουλίνη, δηλαδή η ανάγκη για αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας ώστε να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η κακή διαχείριση του λίπους από το συκώτι που είναι ο βασικός παραγωγός των τριγλυκεριδίων από τις θερμίδες που περισσεύουν, αλλά και επεξεργαστής του λίπους που κινητοποιείται από το λιπώδη ιστό. Παραβλάπτεται επίσης για πολλούς λόγους η σωστή διακίνηση του λίπους μεταξύ ήπατος και λιπώδους ιστού, με αποτέλεσμα το συκώτι κυριολεκτικά «να μην ξέρει τι να πρωτοκάνει» με το τοξικό λίπος που συσσωρεύεται και πλημμυρίζει. Τα πράγματα χειροτερεύουν επικίνδυνα για όσους «πίνουν» κάτι παραπάνω σε αλκοόλ ή καταπίνουν παυσίπονα και άλλα φάρμακα ανεξέλεγκτα.

Πολλές φορές, η μοναδική εκδήλωση της νόσου είναι η αύξηση των ενζύμων του ήπατος. Θα πρέπει να συνυπολογίσει κανείς ότι άνθρωποι παχύσαρκοι, διαβητικοί, με υπερχοληστερολαιμία και υπέρταση έχουν επίσης συχνότατα καρδιολογικά και αγγειολογικά προβλήματα όπως στεφανιαία νόσο και εγκεφαλικά επεισόδια και επομένως η λιπώδης διήθηση του ήπατος είναι σχεδόν αδύνατο να μην είναι παρούσα σε όλες αυτές τις καταστάσεις.

Από όλους αυτούς που εμφανίζουν λιπώδη διήθηση στο υπερηχογράφημα, μόνο ένα μικρό ποσοστό θα εξελιχθεί σε ηπατίτιδα (στεατοηπατίτιδα) και σε κίρρωση του ήπατος μετά από πολλά χρόνια. Όσο περισσότερα χαρακτηριστικά από το μεταβολικό σύνδρομο συγκεντρώνει κανείς και όσο πιο αμελής περί την υγεία και τη διατροφή του είναι, τόσο πιθανότερο είναι να εμφανίσει σοβαρή βλάβη στο συκώτι του.

Πώς αντιμετωπίζεται;

Η αντιμετώπιση είναι κοινή όποιο γιατρό και να επισκέπτεται, παθολόγο, καρδιολόγο, διαβητολόγο ή ηπατολόγο. Προσεκτική δίαιτα και διατήρηση του ιδανικού βάρους με άσκηση οπωσδήποτε, άριστη ρύθμιση του διαβήτη, ιδανική αντιμετώπιση της δυσλιπιδαιμίας και φάρμακα μόνο όσα χρειάζονται για την αντιμετώπιση του κάθε μεταβολικού παράγοντα χωριστά.

Πηγή Natura Nrg #81