love_hearts_pair-

Οι αδέσμευτοι του έρωτα

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Υγεία, Ψυχολογία.

της Μαρίνας Μαυροφείδη, Ψυχολόγος, Μέλος του British Psychological Society

Σε μία νέα εποχή για τις διαφυλικές σχέσεις, που ο αριθμός των αδέσμευτων νέων ανθρώπων τείνει να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, ποιοι είναι εκείνοι οι αδέσμευτοι που είναι ικανοποιημένοι από την προσωπική τους ζωή και ποιοι είναι δυσαρεστημένοι εξαιτίας της μοναξιάς;

Αν κανείς μπορούσε να κατηγοριοποιήσει τους «ελεύθερους» βάσει κοινών χαρακτηριστικών που αφορούν τη στάση τους  στη σχέση, τότε μάλλον θα προέκυπταν οι εξής κατηγορίες:

  • Οι μοναχικοί
  • Οι ορκισμένοι αδέσμευτοι
  • Οι πολυγαμικοί
  • Οι απαθείς
  • Οι απελπισμένοι

Οι «μοναχικοί» άνθρωποι είναι μάλλον  ικανοποιημένοι από την άποψη ότι η συντροφική σχέση δεν τους αφορά. Η δομή της προσωπικότητάς τους είτε λόγω φύσης της είτε λόγω συνήθειας έχει διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε καθιστά το άτομο αύταρκες. Δεν υπάρχει η ανάγκη της συντροφικότητας που προσφέρει μια ερωτική σχέση. Μπορεί να υπάρχει κοινωνικότητα αλλά όχι ανάγκη για συμβίωση, συντροφικότητα, μοίρασμα κ.λπ.

Η δεύτερη κατηγορία των «ορκισμένων αδέσμευτων» προκύπτει από  πιο περίπλοκη φιλοσοφία. Κάποιες φορές φαίνεται να είναι στη φύση του ατόμου  να αποφεύγει τη δέσμευση, άλλες φορές όμως είναι αποτέλεσμα αποτυχημένων σχέσεων. Αυτοί οι άνθρωποι δεν επηρεάζονται από την απουσία συντρόφου στη ζωή τους. Άλλα πράγματα γεμίζουν τη ζωή τους και τους δίνουν ικανοποίηση. Ωστόσο, κάνουν ευκαιριακές σχέσεις, οι οποίες καλύπτουν κάποιες ανάγκες τους.

Οι «πολυγαμικοί» μοιάζουν με τους «ορκισμένους αδέσμευτους», με τη διαφορά ότι αυτοί δεν αποφεύγουν τη σχέση. Μάλιστα, πολλές φορές την επιδιώκουν. Απλώς, δεν μένουν πιστοί. Κάποιοι μάλιστα διατηρούν ταυτόχρονα και παράλληλες σχέσεις.

Οι «ορκισμένοι αδέσμευτοι» και οι «πολυγαμικοί» δεν αφήνουν τις ευκαιρίες να τους προσπεράσουν. Ζουν αρκετές ερωτικές περιπέτειες και λαμβάνουν ικανοποίηση από αυτό. Αρκετοί ανακαλύπτουν σε μεγαλύτερη ηλικία ότι έχουν αφήσει μοναδικές και σημαντικές ευκαιρίες να τους ξεφύγουν εξαιτίας αυτής  της φιλοσοφίας. Ο λόγος είναι απλός. Ένας μονογαμικός άνθρωπος συνήθως απωθείται από την ιδέα του είναι  με κάποιον ο οποίος τον απατά. 

Οι «απαθείς» επιδιώκουν τη σταθερή, μονογαμική σχέση και έχουν την ανάγκη για συντροφικότητα, απλώς δεν προσπαθούν να τη διεκδικήσουν. Συνήθως, δεν παίρνουν πρωτοβουλία να ξεκινήσουν μια σχέση. Περιμένουν να τους συμβεί. Πρόκειται για μια μάλλον μοιρολατρική στάση που όλα αφήνονται στην τύχη τους. Συνήθως, δεν ρίχνουν φταίξιμο στον εαυτό τους αν κάτι αποτύχει. Δεν θεωρούν ότι επηρεάζουν οι ίδιοι τις καταστάσεις. Είναι πιο ικανοποιημένοι από τους «απελπισμένους», γιατί δεν απογοητεύονται από τις αποτυχίες τους. Δεν κατηγορούν τον εαυτό τους αφού η τύχη αποφασίζει για αυτούς.
Οι «απελπισμένοι», όπως είναι αναμενόμενο, βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση  συγκριτικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες. Είναι αυτοί που διεκδικούν τη μονογαμική, συντροφική σχέση με μεγάλη ένταση και ανάγκη. Γι’ αυτό, συχνά απορρίπτονται. Γίνονται πολύ πιεστικοί, παρουσιάζονται απελπισμένοι, φοβισμένοι, έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, με αποτέλεσμα να μην προβάλλονται όπως θα έπρεπε για να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Tέλος, θα ήταν άδικο να μην περιλαμβάναμε μία κατηγορία με πιο «φυσιολογικά» χαρακτηριστικά. Αυτά έχουν να κάνουν με μία ρεαλιστική αντίληψη της εικόνας των σχέσεων σήμερα, με μία ξεκάθαρη άποψη για το τι θέλει κανείς από τη σχέση του και με την ικανότητα να ανιχνεύει σε ποια άτομα μπορεί να βρει αυτό που ζητάει και σε ποια όχι.

Φυσικά, οι απογοητεύσεις από τις χωρίς αποτέλεσμα προσπάθειες δεν λείπουν, αλλά αυτό δεν αλλάζει την αρχική αντίληψη για τη σχέση, την προσωπική εικόνα του εαυτού και τη συνέχιση της προσπάθειας. Απαιτείται, φυσικά, αρκετή υπομονή και επιμονή χωρίς όμως να φτάνει κανείς στο σημείο να απαξιώνει τον εαυτό του (χαμηλή αυτοεκτίμηση), να παριστάνει κάποιον άλλον (αντιγραφή προτύπου) ή ακόμα και να καταρρέει σε άλλους τομείς της ζωής του (σημάδι εμμονής και αρχής κατάθλιψης). Αν μη τι άλλο, η προσωπική ζωή είναι μία πτυχή της ζωής του ατόμου. Οι υπόλοιποι τομείς είναι  αυτοί που μας κάνουν ελκυστικούς στους υποψήφιους συντρόφους.

Συμπερασματικά, μπορούμε να προτείνουμε ως μια πιο υγιή στάση απέναντι στη συντροφική ερωτική σχέση να τη δούμε πιο ανάλαφρα. Έτσι κι αλλιώς, πριν ακόμα στεριώσει μία σχέση, οι υποψήφιοι σύντροφοι θα περάσουν από κάποια στάδια όπως της έλξης, της γνωριμίας, της οικειότητας. Σε κάθε στάδιο είναι δυνατόν να αλλάζει ο τρόπος που βλέπει ο ένας τον άλλον. Είναι όλα πολύ ρευστά.

Το ξεκίνημα μιας καινούριας σχέσης αποτελεί κάθε φορά «λαχείο», αφού κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την έκβαση. Δεν υπάρχει λοιπόν λόγος να μπαίνουμε σε διαδικασίες υπολογισμού και προγνωστικών ούτε να έχουμε εμμονή  στο αν ανήκουμε σε αδέσμευτους, πολυγαμικούς ή απαθείς στην ανάληψη πρωτοβουλίας. Αρκεί να αφεθούμε στο να ζήσουμε κάποια πράγματα με τον άλλον. Εξάλλου, μέσα από αυτό το μοίρασμα διαμορφώνονται  οι σχέσεις.

Πηγή: NaturaNrg #68