olistiki-iatriki-natura-nrg-Ολιστική Ιατρική

Ολιστική Ιατρική

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Εναλλακτικές θεραπείες, Υγεία.

To τι πρεσβεύει η ολιστική ιατρική μπορεί να συνοψισθεί στη φράση ότι ο άνθρωπος είναι πολύ περισσότερο από μια βιολογική μηχανή και γι” αυτό, όταν προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας, δεν πρέπει να περιοριζόμαστε απλώς στην αντιμετώπιση ενός βιολογικού συμπτώματος ή μιας κλινικής κατάστασης αλλά να προσπαθούμε για τη συνολική βελτίωση της κατάστασης υγείας του ανθρώπου.

της Μαρίας Γκέκα

Ο Ολιστικός Ιατρός θα δει τον άνθρωπο ως ένα σύνολο και θα τον θεραπεύσει στο σύνολό του και όχι μόνο την καρδιά, τους πνεύμονες, τα νεφρά κ.τ.λ.

Ο όρος ολισμός “holism” και ολιστικός (holistic) προέρχονται από την ελληνική λέξη «όλος». Με τον όρο ολιστική περιγράφεται ένας νέος τομέας της ιατρικής που μεταβάλλει τη θεώρηση για την υγεία όπως την ξέρουμε και εξετάζει τα θέματά σε όλα τα επίπεδα. Τον εισήγαγε ο Νοτιοαφρικανός βιολόγος Ian christian Smuts τo 1926 στο βιβλίο του Holism and Evolution. Στηρίζεται στο γεγονός δηλαδή ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο βιολογική μηχανή από ξεχωριστά όργανα, αλλά ένα πολυεπίπεδο ον, ένα ενιαίο ψυχοοργανικό σύνολο.

Μέχρι τώρα στην άσκηση της παραδοσιακής δυτικής ιατρικής ο στόχος είναι η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και της διάγνωσης κυρίως, με αποτέλεσμα να παραγνωρίζονται οι βαθύτερες αλληλεπιδράσεις ψυχικές-βιολογικές. Η ολιστική ιατρική είναι μία διαφορετική φιλοσοφία προσέγγισης της υγείας που βλέπει τον άνθρωπο ως ολοκληρωμένη οντότητα και όχι ως καρδιά, πνεύμονες, κόκκαλα κ.τ.λ. Η κλασική ιατρική έχει κάνει άλματα τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά για να το επιτύχει αυτό κατακερματίστηκε σε πολλά μικρά και αποσπασμένα τμήματα. Υπάρχει ο ειδικός για την καρδιά, για την πίεση, για το σάκχαρο, για τα οστά, για το πεπτικό, κο.κ. Ο κάθε ειδικός είναι τέλειος στην αντιμετώπιση των παθήσεων που αφορούν το όργανο που γνωρίζει καλά, αλλά αδιαφορεί για το υπόλοιπο σώμα.

Ελληνικά, κινεζικά και ινδικά αρχαία κείμενα αποκαλύπτουν τη θεραπευτική σημασία που αποδίδεται στην αρμονία ανάμεσα στον προσωπικό, κοινωνικό και το φυσικό κόσμο του ανθρώπου, καθώς και στην άθληση, τη δίαιτα, την περισυλλογή και την αυτορρύθμιση. Η ολιστική ιατρική δεν είναι μια ακόμα εξειδικευμένη υποειδικότητα. Είναι μάλλον το πάντρεμα ανάμεσα στην επιστημονική ακρίβεια της δυτικής ιατρικής και στην ιαματική τέχνη που αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο σαν μια ευρύτερη βιολογική, κοινωνική και πνευματική ολότητα.

Στη σύγχρονη εποχή, προέκυψε έντονα η ανάγκη ιατροί και θεραπευτές επιστήμονες να αναβιώσουν αρχαίες θεραπευτικές μεθόδους που λαμβάνουν υπόψη τους τον «εσωτερικό» και «εξωτερικό» άνθρωπο. Έτσι δημιούργησαν πρόσφορο έδαφος για επαναπροσδιορισμό της φύσης του ανθρώπου με σκοπό να τον βοηθήσουν όχι μόνο να ανακουφιστεί από την ασθένεια, αλλά και να γνωρίσει τον εσωτερικό του εαυτό.

Συχνά, για να περιγραφούν πρακτικές που αποκλίνουν από τις αντίστοιχες της κλασικής ιατρικής, χρησιμοποιείται η λέξη «εναλλακτικές», όµως αυτή η λέξη δεν δηλώνει ουσιαστικά τίποτε από µόνη της… Στις χώρες που έχουν επεξεργαστεί σχετικά νοµικά πλαίσια, πιο δόκιµος είναι ο όρος «συμπληρωματική και εναλλακτική θεραπευτική» (Complementary and Alternative Medicine – CAM) και µάλλον είναι πιο εύστοχος, εφόσον δεν εµπεριέχει την υπόνοια ότι αυτές οι θεραπείες υποκαθιστούν ή αντιµάχονται τη συµβατική ιατρική.

Ως προς τη διάγνωση με βάση τις αρχές της Ολιστικής και Ολοκληρωμένης Ιατρικής, πρέπει να διευκρινισθεί ότι η βασική διάγνωση μιας πάθησης διαταραχής γίνεται με την ίδια αναλυτική μέθοδο και τις ίδιες διαγνωστικές εξετάσεις που χρησιμοποιεί η συμβατική ιατρική. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται επιπλέον μέθοδοι διάγνωσης και κατάταξης της πάθησης, οι οποίες προέρχονται από μη συμβατικό θεραπευτικό σύστημα, όπως παραδοσιακή κινέζική ιατρική (βελονισμός), ομοιοπαθητική, ενεργειακή ιατρική (ηλεκτροβελονισμός κατά Voll & Vega, βιοσυντονιστική, κινησιολογία κτλ) και άλλα, ανάλογα με την πάθηση. Αυτές οι προσεγγίσεις προσφέρουν ένα ευρύτερο από κάθε άποψη μοντέλο επεξεργασίας των επιμέρους πληροφοριών ώστε να εντοπισθούν οι βαθύτερες αιτίες της πάθησης και η θεραπευτική παρέμβαση να στοχεύει όσο το δυνατόν στις πραγματικές και όχι στις φαινομενικές αιτίες, ή μόνο στην απλή ανακούφιση των εκάστοτε συμπτωμάτων.

Ο ιατρός τελικά αξιολογεί όλα τα δεδομένα και συστήνει ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό σχήμα όσο πιο ήπιο γίνεται. Έτσι μπορεί να προτείνει το βελονισμό, την ομοιοπαθητική, το βιοσυντονισμό, την αρωματοθεραπεία, την οστεοπαθητκή, τη φυτοθεραπεία, το ρέικι τα ανθοϊάματα του Bach κ.ά.

Στο παρόν τεύχος προσπαθήσαμε να αναλύσουμε τις βασικές αρχές της Ολιστικής Ιατρικής, ενώ στα επόμενα τεύχη θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στα σημαντικότερα Θεραπευτικά Συστήματα της Εναλλακτικής Ιατρικής.

Πηγή Natura nrg #74