Gr-Roof-5

Πράσινες στέγες

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Ecolife, Περιβάλλον.

του Απόστολου Στάικου

Μια ταράτσα άδεια, γκρίζα και έρηµη δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει. Οι περισσότερες ταράτσες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη απλώς φιλοξενούν τις κεραίες των τηλεοράσεων, άντε και καµιά µπουγάδα. Υπάρχουν όµως και κάποιες ταράτσες που έχουν «πρασινίσει από το καλό τους» και όχι γιατί κάποια νοικοκυρά τοποθέτησε δεκάδες γλάστρες. Σε αυτές τις ταράτσες πλέον φυτρώνουν µαρούλια, πιπεριές και δυόσµος. Σε αυτές τις ταράτσες οι άνθρωποι κάνουν παρέα, πίνουν τον καφέ τους ή ψήνουν κάθε Κυριακή.

Οι πράσινες ταράτσες δεν «φύτρωσαν» στον 20ο αιώνα. Οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας ήταν αυτό που σήμερα θα περιγράφαμε ως ένα μεγάλο και εντυπωσιακό κήπο στην ταράτσα ενός κτηρίου. Στην εποχή μας, οι κήποι των πολυκατοικιών πρωτοεμφανίστηκαν στη Ζυρίχη και το Βερολίνο, ενώ η ιδέα ενθουσίασε τους κατοίκους των Αμερικανικών μεγαλουπόλεων. Όμως στην Ελλάδα πολλοί υποστήριζαν πως οι πράσινες ταράτσες δεν έχουν μέλλον, αφού το έδαφος είναι σεισμογενές και ένας κήπος στην οροφή θα επιβάρυνε σημαντικά το κτήριο.

Ο Ουαλός οικονομολόγος Άντριου Μάικλ Κλέμεντς που εδώ και χρόνια ζει στην Ελλάδα, δεν άκουσε τις Κασσάνδρες.

«Όλα ξεκίνησαν από την επιθυμία μου να φτιάξω έναν κήπο στην ταράτσα μου. Διάβασα πολύ, μίλησα με μηχανικούς και κηπουρούς, επισκέφθηκα διάφορες πόλεις του εξωτερικού και είδα δεκάδες πράσινες ταράτσες. Στην Ελλάδα όλοι μου έλεγαν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει εξαιτίας των σεισμών. Είχαν άδικο. Όχι μόνο πρασίνισα την ταράτσα μου, αλλά βοήθησα πολλούς ανθρώπους να αλλάξουν το σπίτι και τη ζωή τους».

Ο Κλέμεντς κατάλαβε πως σε μια χώρα με τόσο καλό καιρό, πολλές ταράτσες μπορούν και πρέπει να πρασινίσουν, αφού η ποιότητα ζωής στην Αθήνα υποβαθμίζεται συνεχώς. Σύστησε τη δική του εταιρεία και ως κατασκευαστής πια, το 2006 έφτιαξε την πρώτη πράσινη ταράτσα. Από τότε πολλές πράσινες ταράτσες φέρουν τη σφραγίδα του, ενώ ο πιο γνωστός κήπος που δημιούργησε βρίσκεται στην ταράτσα του υπουργείου οικονομικών στην πλατεία Συντάγματος.

roofgarden_sky«Πολύς κόσμος πιστεύει ότι η κατασκευή μιας πράσινης στέγης κοστίζει πολλά χρήματα. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει. Μπορείς να ξεκινήσεις με 20 ευρώ και 1τ.μ. Αν μείνεις ικανοποιημένος, τότε μπορείς να μεγαλώσεις τον κήπο σου. Δουλεύουμε πια κομμάτι – κομμάτι, κάτι σαν τα lego. Δεν χρειάζεται κάποιος να καλύψει με πράσινο όλη την επιφάνεια της ταράτσας του».

Σε αυτούς τους καιρούς, μια πράσινη ταράτσα ίσως μοιάζει πολυτέλεια. Όμως τα οφέλη είναι σημαντικά και το κόστος δεν είναι υψηλό. Οι πράσινες ταράτσες μειώνουν σημαντικά το κόστος θέρμανσης ενός σπιτιού, διότι η διαστρωμάτωση λειτουργεί ως θερμομόνωση και μειώνει τις απώλειες θέρμανσης. Ακόμη μειώνουν το κόστος ψύξης εξοικονομώντας ενέργεια και χρήματα. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού η θερμοκρασία εντός του σπιτιού διατηρείται τουλάχιστον 5 βαθμούς κάτω από την εξωτερική.

Μια πράσινη ταράτσα καταναλώνει ελάχιστο νερό. Χρειάζεται περίπου 10- 15 ποτίσματα το χρόνο.

Το βάρος της μετά τη βροχή δεν υπερβαίνει τα 50 κιλά ανά τμ.

Οι τιμές κατασκευής δεν ξεπερνούν το κόστος μίας συμβατικής μόνωσης. Αν έχετε καλή μόνωση, το κόστος περιορίζεται ακόμη περισσότερο.

Σε πόλεις σαν την Αθήνα, όπου το τσιμέντο βασιλεύει, οι πράσινες ταράτσες δεν ωφελούν μόνο τον ιδιοκτήτη του κτηρίου. Τέτοιες εφαρμογές βελτιώνουν την ισορροπία του οικοσυστήματος, αφού απορροφούν μεγάλη ποσότητα σκόνης και νέφους, ενώ μειώνουν και την ηχορρύπανση. Μέσω της φωτοσύνθεσης των φυτών παράγεται περισσότερο οξυγόνο και μειώνεται το διοξείδιο του άνθρακα. Ακόμη τα όμβρια ύδατα απορροφώνται από το φυτεμένο δώμα και έτσι δεν επιβαρύνεται το αποχετευτικό δίκτυο.

Μια πράσινη στέγη αναβαθμίζει αισθητικά το κτήριο και αυξάνει την εμπορική του αξία. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι πράσινες ταράτσες μετατρέπονται και σε μικρούς λαχανόκηπους.

Ακόμη και άνθρωποι που ζουν στην καρδιά της Αθήνας, ασχολούνται με τη γη και παράγουν τα δικά τους προϊόντα. Οι πράσινες ταράτσες μπορούν ακόμη να συνδυαστούν με πέργκολες, ειδικούς φωτισμούς και μπάρμπεκιου, δημιουργώντας έτσι ένα νέο χώρο αναψυχής για τους ενοίκους.

Πολλοί μπερδεύουν τον ταρατσόκηπο με την πράσινη ταράτσα. Μια πράσινη ταράτσα έχει όλα τα αισθητικά πλεονεκτήματα του ταρατσόκηπου, αλλά κανένα από τα μειονεκτήματά του. Οι ζαρντινιέρες και οι γλάστρες μπορεί να είναι όμορφες, αλλά καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού, δεν εξασφαλίζουν μόνωση, ούτε βελτιώνουν το κλίμα της πόλης. Ουσιαστικά, οι γλάστρες αλλάζουν θέση, αφού από το μπαλκόνι «ανεβαίνουν» στην ταράτσα.

Πολλοί σωστά οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων ζητούν περισσότερο πράσινο. Δεν υπάρχει υποψήφιος δήμαρχος που να μην υπόσχεται πως περίπου θα «πρασινίσει» την Αθήνα. Ψεύδονται ή αποτυγχάνουν; Ίσως και τα δύο. Κι εσύ δεν μπορείς να αλλάξεις την πόλη σου. Δεκτό. Μπορείς όμως να «φυτρώσεις» ζωή στην ταράτσα σου.

«Πολλοί από τους ανθρώπους που µας εµπιστεύτηκαν, µου τηλεφωνούν και µου λένε πως έχουν µειώσει στο µισό τα χρήµατα που έδιναν στον µανάβη. Καλλιεργούν από ντοµάτες µέχρι φράουλες. Όµως πέρα από τα χρήµατα που κερδίζουν νιώθουν δηµιουργικοί και παραγωγικοί. Αυτό είναι πολύ σηµαντικό για τους ανθρώπους της πόλης που περνούν ατελείωτες ώρες µπροστά σε έναν υπολογιστή ή πάνω σε ένα γραφείο».

 

Πηγή: NaturaNrg #38