prasino_restart

Πράσινο Restart

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Ecolife.

Της Δήμητρας Τριανταφύλλου

Το «πράσινο restart» είναι ένα στοίχημα πολύ πιο σοβαρό από το: «φέτος το ορκίζομαι θα χάσω τα δύο παραπανίσια κιλά που τόσο καιρό κουβαλάω…»

Υιοθετήστε μια νέα καθημερινότητα

Κι αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε με μερικές απλές κινήσεις τον ρου της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, μπορούμε σίγουρα να το κάνουμε για την οικολογική κρίση υιοθετώντας νέες καθημερινές συνήθειες που άμεσα θα μας οδηγήσουν σε έναν πιο πράσινο και υγιεινό τρόπο ζωής.

Πόσο πιο όμορφη, λειτουργική, γεμάτη και δημιουργική μπορεί να γίνει η ζωή μας όταν αναλαμβάνουμε δράση στο σπίτι, τη γειτονιά, την πόλη και τη χώρα μας με γνώμονα μια συμπεριφορά ηθική –απέναντι στη φύση- οικονομική και συμμετοχική;

Το ξέρουμε, πρόκειται για ένα ερώτημα χιλιοφορεμένο, όμως ας αποφασίσουμε ότι φέτος θα είναι η χρονιά των αλλαγών- όσο περισσότεροι το αποφασίσουμε τόσο μεγαλύτερη θα είναι η διαφορά.

Και ποιες θα είναι αυτές οι νέες συνήθειες; Εδώ και κάποιο καιρό η καμπάνια «Καλύτερη Ζωή» της WWF δίνει μερικές εξαιρετικές ιδέες. Ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος του προγράμματος είχε πολλά κι ενδιαφέροντα να πει στη Natura nrg για την οικολογική συμπεριφορά των Ελλήνων, αλλά και για τις προκλήσεις της νέας εποχής.

Natura nrg: Ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι που συνεχίζουν -και μάλιστα σε καιρό κρίσης- να κρατούν τους “Έλληνες μακριά από κουλτούρες όπως αυτές της επαναχρησιμοποίησης;

Παγιωμένες αντιλήψεις είναι δύσκολο να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη, ενώ σε κάποια θέματα παρατηρείται οπισθοδρόμηση. Από την άλλη, αυτό δε σημαίνει πως δεν υφίστανται ζυμώσεις προς όφελος μιας νέας συλλογικής/κοινωνικής ταυτότητας.

Η «Καλύτερη Ζωή», το πρόγραμμα του WWF Ελλάς για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών με αποκλειστικό δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ανέθεσε στην Public Issue τη διεξαγωγή έρευνας κοινής γνώμης για τη στάση των Ελλήνων απέναντι στην ανταλλαγή και επαναχρησιμοποίηση αντικειμένων.

Βάσει της έρευνας, το 85% των πολιτών δεν έχει αγοράσει μεταχειρισμένα προϊόντα τον τελευταίο χρόνο, ενώ μόλις το 12% των ερωτηθέντων φαίνεται να έχει μπει στην κουλτούρα της ανταλλαγής αγαθών. Εμφανώς διαφορετική είναι η κατάσταση ως προς τη δωρεά πραγμάτων, καθώς 7 στους 10 Έλληνες απαντούν πως έχουν χαρίσει κάτι, ως επί το πλείστον είδη ένδυσης. Από τη μια λοιπόν οι πολίτες στη συντριπτική πλειονότητά τους χαρίζουν είδη που δεν χρειάζονται, από την άλλη η ανταλλαγή και η χρήση μεταχειρισμένων προϊόντων βρίσκονται χαμηλά στις προτιμήσεις τους.

Στο δια ταύτα, τα νούμερα που αναφέρθηκαν πιο πάνω μπορούν με απλό τρόπο να εξηγηθούν ως εξής: η επαναχρησιμοποίηση ήταν παλιά κοινός τόπος. Όλοι θυμόμαστε τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας να αξιοποιούν κάθε τι που έφτανε στα χέρια τους (π.χ. οι μεγάλοι τενεκέδες γίνονταν γλάστρες). Αυτή η τάση περιορίστηκε με το πέρασμα του χρόνου και τη μανία υπερκαταναλωτισμού που κατέλαβε τη χώρα τα χρόνια της πλασματικής, όπως αποδείχθηκε, αφθονίας.

Τώρα διαμορφώνονται δύο τάσεις. Υπάρχουν αυτοί που η κρίση αλλά και η ταξική τους συμπεριφορά τους καλεί να δουν τα αντικείμενα με άλλο μάτι, είτε ως ανάγκη για μείωση των εξόδων, είτε ως ευκαιρία για δημιουργικότητα και έμπρακτη απόδειξη του σεβασμού προς το περιβάλλον.

Υπάρχουν κι αυτοί που παρά την κρίση προτιμούν να μην αγοράσουν τίποτα ή να επιλέξουν αποκλειστικά καινούρια προϊόντα, απ’ το να επιδοθούν σε ανταλλαγές ή σε αγορά μεταχειρισμένων. Το ποσοστό αυτών παραμένει ακόμα μεγάλο, όμως πιστεύω ότι σε ένα μεγάλο βαθμό δεν μπαίνουν στη διαδικασία είτε λόγω έλλειψης ενημέρωσης, είτε λόγω κοινωνικών αγκυλώσεων (ντροπή ή/και έλλειψη εμπιστοσύνης για χρήση μεταχειρισμένων).

Στο χέρι μας είναι να πείσουμε κι αυτούς να μπουν στο παιχνίδι της επαναχρησιμοποίησης. Αλλά για να το καταφέρουμε πρέπει να κάνουμε ακόμα πιο αισθητή την παρουσία μας, δείχνοντας καλά παραδείγματα D.I.Y κατασκευών από άχρηστα υλικά, διοργανώνοντας άρτια ανταλλακτικά παζάρια, προβάλλοντας τα οφέλη της επαναχρησιμοποίησης.

Natura nrg: Ποια θεωρείτε ότι είναι η πιο μικρή αλλά παράλληλα μια σημαντική αλλαγή/ συνήθεια για να …μυηθεί κάποιος στην κουλτούρα της “Καλύτερης Ζωής”;

Οι μεγάλες αλλαγές μπορούν να συμβούν μέσα από μικρές πράξεις. Δε ζητάμε να μετατραπούν οι πολίτες σε πρότυπα οικολογικής αριστείας. Ζητάμε να αρχίσουν από σήμερα να σκέφτονται λίγο διαφορετικά στην καθημερινότητά τους.

Να μειώσουν την αγορά ειδών που δεν χρειάζονται πραγματικά, να ενδιαφερθούν λίγο περισσότερο για το παρκάκι της γειτονιάς, να προσέχουν τι τρώνε και να αποφεύγουν τη σπατάλη τροφίμων, να μειώσουν τη χρήση του αυτοκινήτου, να περπατήσουν λίγο περισσότερο, να βάλουν δυο γλάστρες παραπάνω στο μπαλκόνι τους.

Πράγματα δηλαδή που θα βοηθήσουν και τους ίδιους (στη σωματική και ψυχική υγεία και την τσέπη τους), αλλά και το κοινωνικό σύνολο και το περιβάλλον!

Natura nrg: Ποια είναι τα κυριότερα παράπονα που εισπράττετε από τον κόσμο όσον αφορά την προσπάθειά του να υιοθετήσει πράσινες πολιτικές στην καθημερινότητά του;

Υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν ότι είναι άσκοπο να προσπαθείς να αλλάξεις συμπεριφορά, όταν την ίδια στιγμή οι πολιτικές που εφαρμόζονται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν «περιβαλλοντοκτόνο» χαρακτήρα. Δεν έχουν άδικο, αλλά από την άλλη η παραίτηση ποτέ δεν έφερε θετικά αποτελέσματα.

Προτείνουμε λοιπόν σε όλους τους πολίτες που νιώθουν δικαίως απογοητευμένοι από την πολιτική δυστοκία στην Ελλάδα και διεθνώς, να μην απογοητεύονται, να συνεχίσουν να προσπαθούν με μικρά πράγματα στην καθημερινότητά τους, να αποτελούν παράδειγμα για φίλους και συγγενείς και να σκεφτούν ότι μπορεί ένας κούκος να μην φέρνει την άνοιξη, όμως πολλοί κούκοι δείχνουν σίγουρα ότι η άνοιξη πλησιάζει.

Κάποιοι πάλι νομίζουν ότι προστασία περιβάλλοντος σημαίνει μόνο μεγάλες παρεμβάσεις και πολιτικές. Υπάρχει, τέλος, μια μερίδα κοινού που θεωρεί πως πρέπει να αλλάξουν όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι, πριν αλλάξουν οι ίδιοι. Σε αυτούς το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι ο κάθε πολίτης συμμετέχει στη βάση που πατά η κοινωνία και ότι ο ..ωχαδελφισμός ποτέ δεν πρόσφερε καλές υπηρεσίες σε έναν τόπο. Οι μικρές αλλαγές μπορούν να συμβούν από όλους. Αρκεί να θέλουν!

Natura nrg: Ποια είναι τα πιο επείγοντα ζητήματα που πρέπει να λύσει το κράτος, για να βοηθήσει τους πολίτες να ζουν πιο οικολογικά και παράλληλα πιο οικονομικά;

Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς. Το κράτος λάμπει δια της απουσίας του, πράγμα που σίγουρα αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα, αλλά από την άλλη αποτελεί και ευκαιρία για να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα κράτος που δεν θα βάζει εμπόδια σε καλές συλλογικές προσπάθειες και δεν θα επιδίδεται σε έναν αγώνα περιβαλλοντικής καταστροφής (βλ. νομοσχέδιο για αιγιαλό, φωτογραφικές διατάξεις προς εξυπηρέτηση ημετέρων, νομοσχέδιο για τα δάση, εμμονή σε ρυπογόνα καύσιμα, φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης κ.ά.)

Το πιο επείγον και βασικό για να βοηθήσει το κράτος τους πολίτες να ζουν οικολογικότερα και οικονομικότερα, δεν είναι η λήψη ενός ή δύο μέτρων, αλλά να αλλάξει πρακτικές το ίδιο το κράτος. Και να είστε σίγουροι ότι το κράτος δεν πρόκειται να αλλάξει, όσο δεν το πιέζουμε εμείς να αλλάξει κι όσο δεν απαιτούμε αλλαγές είτε σε επίπεδο γειτονιάς, είτε σε επίπεδο πόλης ή χώρας.

1. Εν αρχή ην η ανταλλαγή

 Υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες ανταλλαγής που αξίζει να αγκαλιάσουμε.

Μερικά παραδείγματα: το Babyfeat στα Κάτω Πετράλωνα (το πρώτο κέντρο επαναχρησιμοποίησης παιδικών και βρεφικών ειδών στην Ελλάδα και παράλληλα κέντρο δημιουργικής απασχόλησης μέσα από δωρεάν δημιουργικά εργαστήρια χειροτεχνίας με παλιά υλικά / babyfeat.gr), το tradenow.gr (online ανταλλαγές υπηρεσιών και προϊόντων), το νεοσύστατο gazlie.gr (δίκτυο όπου δανείζεις ή χαρίζεις ό,τι δε χρειάζεσαι πια) το freecycle Αθήνας (δωρεές προϊόντων), το ανταλλακτικό παζάρι του Δήμου Λάρισας (anthropomania.gr), το χαριστικό παζάρι «Σκώρος» στην Αθήνα (skoros.espiv.net), το δίκτυο αλληλεγγύης κι ανταλλαγής «Κουρσέβα» (kourseva.gr) στην Πάρο, το Sharetribe, δίκτυο ανταλλαγής προϊόντων κι υπηρεσιών δημιουργημένο από το Πανεπιστήμιο Πατρών.

2. Αγαπώντας απ” την αρχή το νερό

Τα παρακάτω παραδείγματα τα έχουμε ακούσει και διαβάσει χίλιες φορές. Ώρα να τα εφαρμόσουμε!

Μήπως ήρθε η ώρα για εκείνο τον ηλιακό θερμοσίφωνα που τόσα χρόνια λέμε ότι θα αγοράσουμε και τόσα χρόνια αμελούμε; Ειδικά στη χώρα μας αποτελεί μια άκρως οικονομική κι αποδοτική ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, ενώ η απόσβεση των χρημάτων αγοράς του γίνεται σε 3-4 χρόνια. Αν τον αγοράσουμε, είναι σοφό να μονώσουμε τους σωλήνες θερμού νερού και ιδιαίτερα αυτούς που βρίσκονται στο εξωτερικό του σπιτιού ή στο έδαφος, περιορίζοντας έτσι εντυπωσιακά τις θερμικές απώλειες.

Μήπως ήρθε η ώρα το νερό που ξοδεύουμε στο μπάνιο μέχρι να έρθει το ζεστό να το μαζεύουμε σε έναν κουβά (συνήθως χρειάζονται 1-2 κουβάδες μέχρι να ζεσταθεί πολύ το νερό), έτσι ώστε να το αξιοποιήσουμε αργότερα στο σφουγγάρισμα, στο πότισμα λουλουδιών ή ακόμα και στη λεκάνη της τουαλέτας;

Μήπως ήρθε η ώρα να μην αφήνουμε τη βρύση να τρέχει άσκοπα; Σκεφτείτε ότι εάν κατά το πλύσιµο των χεριών και του προσώπου, τρέχει νερό για 2 λεπτά, τότε η κατανάλωσή του φτάνει τα 30 λίτρα κατά άτοµο, δηλαδή 120 λίτρα για τη µέση οικογένεια σε ημερήσια βάση (!)

Μπορούμε να πλένουμε τα πιάτα και τα μαχαιροπήρουνα σε μικρή λεκάνη και όχι αφήνοντας ανοιχτή τη βρύση του ζεστού νερού.

3. Υποστηρίξτε την τοπική καλλιέργεια και την παραδοσιακή διατροφή 

Εσείς έχετε αναρωτηθεί ποτέ, όταν περιχαρείς χαζεύετε καλούδια στους διαδρόμους του super market πως το αβοκάντο Μεξικού, τα ακτινίδια Νέας Ζηλανδίας, το μπλε τυρί Δανίας ή αυτό το Αργεντίνικο κρασί που σας έκανε κλικ ότι μπορεί και να. .πληγώνουν το περιβάλλον;

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο καθηγητής Tim Lang κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου για τη βιώσιμη κατανάλωση τροφίμων συνέδεσε τη μεταφορά των τελευταίων με μια σειρά από οικολογικές, οικονομικές και κοινωνικές παραμέτρους κάνοντας για πρώτη φορά λόγο για τα «τροφοχιλιόμετρα», δηλαδή για την απόσταση που διανύουν οι τροφές μέχρι να φτάσουν στο τραπέζι μας. Από το 1990 μέχρι και σήμερα τα τρόφιμα πραγματοποιούν ολοένα και περισσότερα ταξίδια με αεροπλάνο. Ενδεικτικά σημειώνουμε: τα αβοκάντο του Μεξικού ταξίδεψαν περίπου 11.000 χλμ., τα ακτινίδια Ν. Ζηλανδίας 17 περίπου χλμ. και το μοσχαρίσιο κρέας εκ Γαλλίας περίπου 2.000 χλμ. μέχρι να μπουν στο ελληνικό καλάθι μας.

Τι σημαίνει αυτό; Πως αν προτιμούμε τοπικά κι εποχιακά προϊόντα δεν μειώνεται μόνο η ποσότητα του καυσίµου που απαιτείται για τη μετακίνησή των τροφίμων, αλλά μειώνονται παράλληλα κι οι φορές που πρέπει να συσκευαστούν όπως κι η τιμή τους. Την ίδια στιγμή στηρίζουμε τη ντόπια παραγωγή και την εθνική οικονομία. Μάλιστα, τελευταία κερδίζει έδαφος η «δίαιτα των 100 μιλίων», μία πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία, όπου εστιατόρια και ξενοδοχεία χρησιμοποιούν προϊόντα που παράγονται σε ακτίνα 100 μιλίων.

Εξαιρετικά φιλική προς το περιβάλλον συμπεριφορά είναι κι η ανακύκλωση των ώριμων –ακόμα κι υπερώριμων- τροφών στο ψυγείο μας. Μερικά παραδείγματα: τα λαχανικά που περισσεύουν μπορούμε πάντα να τα βράσουμε και να τα κάνουμε μια ωραία σαλάτα ή να τα ανακατέψουμε με ρύζι και ζυμαρικά, οι πατάτες μετατρέπονται εύκολα σε έναν ωραιότατο πουρέ ή μια σούπα βελουτέ, οι φλούδες από πατάτες και καρότα «παντρεύονται» στην κατσαρόλα με μαϊντανό και σέλινο, για να φτιάξουν έναν γευστικό κι υγιεινό ζωμό –αντί για τους κύβους του εμπορίου- ενώ με τη σειρά τους τα φρούτα που δεν θέλουμε να καταδεχτούμε λόγω.. ωριμότητας μετατρέπονται πανεύκολα σε smoothies.

Εκτός από τη χρησιμότητα του στους κεφτέδες και τα μπιφτέκια, το μπαγιάτικο ψωμί χρησιμοποιείται άνετα και στο εκμέκ, ενώ ο μπαγιάτικος καφές φίλτρου σε συνδυασμό με κάποιο καλλυντικό λάδι και λίγη μαύρη ζάχαρη φτιάχνουν ένα ιδανικό scrub για το δέρμα.

Οι Έλληνες και το σπορ της ανακύκλωσης

Σύμφωνα με τη «WWF» τα καλά νέα είναι ότι όλο και περισσότεροι ανακυκλώνουμε ολοένα και περισσότερο. Μάλιστα με υλικά όπως το χαρτί, τις πλαστικές συσκευασίες και τα μεταλλικά κουτάκια τα πάμε περίφημα, αφού ξέρουμε ότι στην πλειονότητά τους (με μικρές εξαιρέσεις) μπαίνουν στους μπλε κάδους – το ζήτημα βέβαια του πόσο συχνά… συναντάμε στη γειτονιά μας έναν μπλε κάδο παραμένει.

Από την άλλη, όμως, οι Έλληνες ανακυκλώνουν 4-6 φορές λιγότερο από το μέσο όρο της Ε.Ε. Στους μπλε κάδους τοποθετείται το 5,5% των απορριμμάτων για ανακύκλωση, ενώ μπορεί θεωρητικά να τοποθετηθεί το 50-55%.

Το μερίδιό μας στο πρόβλημα είναι σημαντικό, διότι δεν ασκούμε την κατάλληλη πίεση για λύσεις –βλ. π.χ. την απαίτηση για περισσότερους μπλε κάδους- στους δήμους και στην πολιτεία.

Σύμφωνα λοιπόν με τη «WWF» και την «Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης» προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα: η ανακύκλωση στην Ελλάδα παραμένει στάσιμη τα τελευταία 2-3 χρόνια. Τα βασικά σημεία έχουν ως εξής:

  • Υπάρχουν ακόμη 70-200 ΧΑΔΑ (σ.σ. χώροι ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων, δηλαδή χωματερές) σε όλη την Ελλάδα, που μπορεί να κλείσουν μέσα στο 2015.
  • Η ανακύκλωση, παρά τις προσπάθειες του ΕΟΑΝ («Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης»), έχει προχωρήσει πολύ λίγο από τα επίπεδα του 2010 και σε κάποια υλικά και προϊόντα δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι των σχετικών Κοινοτικών Οδηγιών.
  • Η κομποστοποίηση είναι ακόμη σε «νηπιακή» κατάσταση, ενώ η οικιακή κομποστοποίηση έχει αρχίσει να εφαρμόζεται σε πολύ μικρό βαθμό από τους δήμους και τους πολίτες.
  • Η Ελλάδα σήμερα θάβει τα σκουπίδια της κατά 82%, ανακυκλώνει κατά 16% και κομποστοποιεί κατά 2%, όταν ο μέσος όρος των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι: ανακύκλωση 25% και κομποστοποίηση 18%, ενώ υπάρχουν και 5 χώρες που θάβουν λιγότερο από το 1% των απορριμμάτων τους.

Τι χρειάζεται να γίνει εκ μέρους της πολιτείας στο σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων

  • Να τοποθετηθούν και καφέ κάδοι για τα οργανικά υλικά.
  • Να γίνουν αρκετές μικρές μονάδες κομποστοποίησης
  • Να δοθούν κίνητρα και αντικίνητρα για τηνανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας στα θέματα της ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης σε πολλά υλικά και προϊόντα, όπως ηλεκτρικές συσκευές, ρούχα, έπιπλα κ.ά.
  • Να γίνουν πολλές νομοθετικές ρυθμίσεις σε διάφορα θέματα, όπως στην εφαρμογή του «Πληρώνω Όσο Πετάω», τη δυνατότητα χωροθέτησης των «Πράσινων Σημείων» παντού, κ.ά.

 Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς

Πόσες φορές δεν έχουμε προβληματιστεί πού και πώς πρέπει να ανακυκλώσουμε τους λαμπτήρες, τα οργανικά υπολείμματα, τις ξύλινες παλέτες, τις ηλεκτρικές συσκευές, αλλά και ογκώδη αντικείμενα που δεν χωράνε στους κάδους σκουπιδιών;

  • Δείτε πού μπορούμε να ανακυκλώνουμε τις ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές εδώ: www.electrocycle.gr

Συμβουλή: Όταν αγοράζουμε μεγάλες συσκευές -όπως ψυγεία, κουζίνες, πλυντήρια, ογκώδεις τηλεοράσεις, φωτιστικά σώματα- ζητάμε στο κατάστημα να πάρουν πίσω την αντίστοιχη παλιά ή τηλεφωνούμε στο Δήμο να έρθουν να την περισυλλέξουν και την κατεβάζουμε κάτω τη συμφωνημένη ώρα.

  • Τις μικρές συσκευές -όπως καφετιέρες, σκούπες, υπολογιστές, μικρές τηλεοράσεις- τις μεταφέρουμε σε ένα από τα επιλεγμένα σημεία των συμβεβλημένων δήμων με το πρόγραμμα ανακύκλωσης -σχολεία, ΚΕΠ, ΚΑΠΗ κ.ά.- ή στα συνεργαζόμενα καταστήματα ηλεκτρικών ειδών και τα super market.
  • Δείτε πού μπορούμε να ανακυκλώνουμε τις μπαταρίες εδώ: www.afis.gr. Στο ίδιο site βρίσκουμε και την αίτηση για δωρεάν παραλαβή κάδου.

Συμβουλή: Αν και λίγο πιο ακριβές στην τιμή σε σύγκριση με τις απλές μπαταρίες, οι επαναφορτιζόμενες είναι η καλύτερη λύση για την κάλυψη των αναγκών μας. Μακροπρόθεσμα, το όφελος είναι μεγάλο όχι μόνο για τον περιορισμό των εξόδων μας, αλλά και για το περιβάλλον. Και αυτό γιατί ξοδεύουμε περίπου 25 φορές λιγότερο, αν χρησιμοποιούμε μόνο επαναφορτιζόμενες μπαταρίες. Έρευνα έχει δείξει πως η επιβάρυνση στο περιβάλλον από τη χρήση επαναφορτιζόμενων μπαταριών είναι σχεδόν 32 φορές μικρότερη σε σχέση με τη χρήση απλών μπαταριών.

  • Δείτε πού ανακυκλώνουμε φωτιστικά και λαμπτήρες εδώ: www.fotokiklosi.gr
  • Για άλλα ογκώδη σπιτικά αντικείμενα που θέλουμε να ξεφορτωθούμεκαλούμε την υπηρεσία καθαριότητας του δήμου που ανήκουμε- έχουν υποχρέωση να τα παραλάβουν, αν τους το ζητήσουμε.

Πηγή: NaturaNrg #52