Question-Marks-Ρώτα τον Kanta (2)

Ρώτα τον Kanta (2)

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: Άγχος, Υγεία, Ψυχολογία

Ποια ήταν η τελευταία φορά που χρειαστήκατε συμβουλές για κάτι σημαντικό; Πόσο συχνά δεν έχετε σκεφτεί ότι, εάν είχα κάποιον θα τον ρωτούσα για τούτο ή  εκείνο το θέμα και ίσως τότε να αισθανόμουν καλύτερα. Ίσως, αν καταλάβαινα γιατί αισθάνομαι έτσι, θα μπορούσα να κάνω κάποιες αλλαγές.

του Kanta Jacob Katz N.D. σύμβουλος ψυχοσωματικής υγείας, θεραπευτής Tai Yi
Ε: Eίμαι  20 ετών και αισθάνομαι ότι έχω κοινωνική φοβία. Νιώθω μεγάλο άγχος όταν βρίσκομαι με πολύ κόσμο σε κάποια κοινωνική εκδήλωση. Αποφεύγω συναντήσεις, ακόμη και με παλιούς γνωστούς, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχω με άτομα του αντίθετου φύλου. Μπέτυ

Α: Μπέτυ, το να αισθάνεσαι δυσφορία όταν είσαι με άλλους ανθρώπους, και ιδίως του αντίθετου φύλου, μπορεί να είναι για σένα ως και τρομακτικό. Είναι πρόκληση να το δουλέψεις, μα όχι αδύνατον να το αλλάξεις. Θα μπορείς να ελέγχεις καλύτερα τις εμπειρίες σου εάν δώσεις στον εαυτό σου άδεια να ψάξεις ποιοι είναι οι λόγοι που αισθάνεσαι άβολα.

Για να δούμε αν ξεκαθαρίζει λίγο το τοπίο με μερικές ερωτήσεις:

• Πόσο καιρό αισθάνεσαι άβολα όταν βρίσκεσαι με άλλους ανθρώπους και με ανθρώπους του αντίθετου φύλου;
• Πότε ξεκίνησε αυτό το συναίσθημα δυσφορίας;
• Όταν ήσουν παιδί, μήπως υπήρχαν γεγονότα κατά τα οποία αισθάνθηκες μεγάλη πίεση ώστε να συμπεριφέρεσαι ή να ζεις βάσει των στάνταρ κάποιου άλλου;
• Αισθάνεσαι ότι πρέπει να κάνεις ή να είσαι κάτι που δεν είσαι λόγω της πίεσης των συνομηλίκων ή του περίγυρού σου;
• Ξέρεις ποια η σχέση αυτής της σύγκρουσης που αισθάνεσαι μέσα σου με το να είσαι με άλλους ανθρώπους;

Πολλές φορές, όταν δεν αισθανόμαστε καλά μαζί με άλλους, συνήθως δεν αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας.

Το πρώτο μέρος που χρειάζεται να κοιτάξει κανείς είναι ο καθρέφτης. Δεν είναι ασυνήθιστο για ανθρώπους που βιώνουν αυτή τη δυσκολία να αισθάνονται ότι δεν είναι αρκετά καλοί, να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και ίσως μια αίσθηση ντροπής. Δεν υπάρχει μια απλή απάντηση εδώ.

Χρειάζεται να σταματήσεις να ενδυναμώνεις το πρόγραμμα φόβου και να μάθεις να ενδυναμώνεις και να αποδέχεσαι τον εαυτό σου. Σε συμβουλεύω να ψάξεις τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα και να δεις τι έμαθες. Μετά, προσπάθησε να αλλάξεις το σχήμα. Εάν αισθάνεσαι πνιγμένη και χρειάζεσαι βοήθεια, είναι πάντα καλή ιδέα να βρεις έναν πνευματικό σύμβουλο ή έναν ψυχοθεραπευτή που μπορεί να σε καθοδηγήσει.

Ε: Οι γονείς μου έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα υγείας  και χρειάζονται βοήθεια σε καθημερινές δραστηριότητες. Η φροντίδα τους απαιτεί πολλή ενέργεια. Εγώ, από την άλλη, παρόλο που τους αγαπώ πολύ, αισθάνομαι πολύ εξουθενωμένη. Όλη αυτή η προσπάθεια με έχει εξαντλήσει ψυχοσωματικά. Μαρία

 

Α: Μαρία, θα ξεκινήσω λέγοντάς σου ότι το να βοηθάς τους γονείς σου είναι μια πολύ ευγενική πράξη. Όσο οι ανάγκες των γονιών σου όμως θα μεγαλώνουν, εξίσου θα μεγαλώνει και η προσωπική σου προσφορά ενέργειας. Αυτή η δράση και αντίδραση, θα προκαλέσει λίγο πολύ το ίδιο συναίσθημα και, πολύ πιθανόν, να σού δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερη εξάντληση.

Σου προτείνω να εξετάσεις τα εξής:

• Τι συναισθήματα έχεις σχετικά με το ότι, σε αυτή τη φάση της ζωής σου χρησιμοποιείς όλη σου τη ζωτική ενέργεια για να τρέχεις από τον ένα γιατρό στον άλλον  τους γονείς σου;
• Είσαι μοναχοπαίδι ή μήπως υπάρχει κάποιος άλλος που μπορεί να βοηθήσει σε αυτή τη διαδικασία;
• Τέλος, πρέπει να αποφασίσεις μέχρι πόσα μπορείς να προσφέρεις ώστε τα πράγματα να είναι σε ισορροπία για σένα και για τις ανάγκες των άλλων.

Αλλά το κλειδί εδώ είναι: όταν δεις το προσωπικό σου όριο, μη νιώθεις  ότι κάτι κάνεις κακό ή λάθος, αλλά χρησιμοποίησέ το ως σημείο αναφοράς για να αναζητήσεις βοήθεια από κάποιον άλλο σε αυτή τη λεπτή διαδικασία. Αυτό δεν έχει να κάνει με το αν αγαπάς ή όχι τους γονείς σου έχει να κάνει με το πώς μπορείς να τους βοηθήσεις και παράλληλα να έχεις αρκετή προσωπική ενέργεια ώστε να δημιουργήσεις αυτό που θέλεις στη ζωή σου, χωρίς να εξουθενώνεσαι.

Ο καθένας μας έχει συγκεκριμένες δυνατότητες ενέργειας, και όταν η ενέργεια καταναλώνεται, αυτός που προσφέρει φροντίδα μπορεί πολύ συχνά να βρεθεί σε δύσκολη θέση. Φρόντισε τον εαυτό σου.

Ε: Ενώ έχω κάνει πολλά βήματα για να αντιμετωπίσω την κατάθλιψή μου και είμαι καλύτερα, παρ’ όλα αυτά, πολλές φορές αισθάνομαι ότι θέλω να διατηρήσω τον πόνο μου. Γιατί μου συμβαίνει αυτό και πώς θα το αντιμετωπίσω;

 

Α: Αγαπητέ, σε όσους έχουν κατάθλιψη, υπάρχει χημική ανισορροπία στον εγκέφαλο, κι αυτό είναι γνωστό. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει πάντα να κάνουμε την ερώτηση γιατί υπάρχει αυτή η ανισορροπία εκεί και τι αντιπροσωπεύει για σένα. Η κατάθλιψη έρχεται έπειτα από καταπίεση: καταπίεση συναισθημάτων, καταπίεση του  εαυτού, καταπίεση δύναμης, καταπίεση αγάπης,  με τη λίστα να συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Οι λέξεις που χρησιμοποιείς έχουν ενδιαφέρον: «Πολλές φορές αισθάνομαι ότι θέλω να διατηρήσω τον πόνο μου». Μέσα απ’ αυτή τη δήλωση, φαίνεται η σχέση που έχεις δημιουργήσει με τον πόνο. Γιατί, στ’ αλήθεια, όσο και να δουλεύεις για να αλλάξεις κάτι επιφανειακά, εάν η βαθύτερη επιλογή είναι να το κρατήσεις εκεί, δεν θα μπορείς ποτέ να έχεις μόνιμη αλλαγή. Αυτό που θα βιώνεις θα είναι τη μια θεραπεία μετά την άλλη, τον ένα θεραπευτή μετά τον άλλο και, μαζί με αυτόν τον κύκλο, μια βαθιά αίσθηση απογοήτευσης.

Δεν μπορείς να θεραπεύσεις κάτι με την ίδια ενέργεια που το δημιούργησες. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να ξε-ερωτευτείς τον πόνο σου. Προτείνω να εξετάσεις τη σχέση σου μαζί του και να δεις για ποιο λόγο δεν θέλεις να απαλλαγείς από αυτόν. Εκεί θα βρεις τα πρώτα αληθινά βήματα της αλλαγής μακράς διάρκειας.

Σας προσκαλούμε να στείλετε τις ερωτήσεις σας στα mail :mgeka@addiction.com.gr & kantakatz@yahoo.com

Πηγή: NaturaNrg #71

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *