Θα σε εκδικηθώ

«Θα σε εκδικηθώ!»

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Ψυχολογία.

Αιώνες τώρα έχουμε προγραμματιστεί να πιστεύουμε πως, όταν κάποιος μας πληγώσει σε οποιοδήποτε επίπεδο, η καλύτερη λύση για να απαλύνουμε τον πόνο μας είναι να εκδικηθούμε. Μάλιστα, καιροφυλακτούμε για την κατάλληλη στιγμή, υπολογίζοντας με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια πώς θα αντεπιτεθούμε, πιστεύοντας πως έτσι θα δικαιωθούμε και ο άλλος θα λάβει ένα καλό μάθημα. Είναι τόσο καλά «φυτεμένη» η πεποίθηση αυτή στο υποσυνείδητό μας που δρούμε εκδικητικά και χωρίς καμία δεύτερη σκέψη, θεωρώντας πως η δικαιοσύνη είναι με το μέρος μας, καταλήγοντας έτσι στο «Θα σε εκδικηθώ!».

Της Μαρίας Καυρολογάκη, θεραπεύτρια ananda energy healing, www.ananda.com.gr

Τι κρύβεται πίσω από την

ανάγκη μας για εκδίκηση;

 

  • Φόβος ότι έχουμε χάσει τον έλεγχο

Όταν μας συμβαίνει κάτι άσχημο, πληγωνόμαστε και συχνά αισθανόμαστε ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει από τον έλεγχό μας και δεν μπορούμε να επιβληθούμε πλέον. Ο θυμός τότε γιγαντώνεται και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να πάρουμε και πάλι τα ηνία στα χέρια μας. Ξεχνάμε όμως ότι η έννοια του ελέγχου είναι ουσιαστικά μία πλάνη, καθώς δεν έχουμε την δυνατότητα να ελέγξουμε κανέναν παρά μόνο τον εαυτό μας.

  • Αγωνία ότι κάποιος πλέον δεν μας ανήκει

Άλλη μία αυταπάτη είναι και η πεποίθηση ότι έχουμε κατακτήσει ανθρώπους, υλικά αγαθά, συναισθήματα, αποδοχή, αναγνώριση, σεβασμό. Πολλές φορές έρχονται έτσι τα πράγματα που συνειδητοποιούμε ότι κανείς δεν είναι κτήμα μας και αυτό είναι ίσως κάτι που δεν μπορούμε να αντέξουμε, ιδιαίτερα όταν έχουμε μάθει να είμαστε χειριστικοί και να κατευθύνουμε τους ανθρώπους Αντί λοιπόν να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας και να αναρωτηθούμε πώς όλα αυτά τα θεωρούσαμε δικά μας κεκτημένα και γιατί μας πληγώνει τόσο πολύ να μας τα πάρουν, στρεφόμαστε προς λυτούς και δεμένους και ζητάμε πίσω ό,τι μας ανήκει. Η εκδίκηση φαίνεται σαν ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος.

Θα σε εκδικηθώ

  • Άρνηση να αποδεχθούμε μία κατάσταση

Η πεισματική μας άρνηση να δεχτούμε ότι κάτι έχει τελειώσει ή ότι κάτι εν τέλει δεν εξελίχθηκε όπως εμείς επιθυμούσαμε, μπορεί να μας οδηγήσει σε εκδικητικές συμπεριφορές. Πόσες φορές έχετε νιώσει αμετακίνητοι, πόσες φορές έχετε αρνηθεί να δείτε την αλήθεια κατάματα; Μία τέτοια στάση ζωής οδηγεί σε πολύ ψυχικό πόνο, σε προσκόλληση και δυστυχία.

  • Μη ανάληψη ευθύνης για το γεγονός

Κάθε φορά που αισθανόμαστε ότι ο μόνος υπαίτιος είναι ο άλλος, αυτόματα δεν αναλαβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Κρυβόμαστε πίσω από το «εσύ φταις για όλα» και αισθανόμαστε θύματα των καταστάσεων. Από την στιγμή που θα κατανοήσουμε ότι και εμείς έχουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης, αυτόματα θα βρεθούμε στη δύναμή μας.

  • Φόβος απώλειας ισχύος

Σε πολλούς ανθρώπους αρέσει να αισθάνονται δυνατοί και να το δείχνουν, καθώς αυτός είναι ένας τρόπος επιβολής. Συχνά πιστεύουν ότι, αν οι άλλοι τους φοβούνται, έχουν έναν άσο στο μανίκι τους, που τους βοηθά να επιβάλλουν την άποψή τους και τα θέλω τους με κάθε μέσο. Χάνοντας λοιπόν τη δύναμή τους και νιώθωντας ότι πλέον δεν αποτελούν υπολογίσιμη δύναμη, μπορεί να οδηγηθούν σε ακρότητες. Χρειάζεται ενδοσκόπηση για να κατανοήσει κανείς ότι ο εκφοβισμός οδηγεί σε σχέσεις ψεύτικες, φαύλες, όπου απουσιάζει η πραγματική αγάπη.

  • Η κρυφή ελπίδα ότι όλα θα γίνουν «όπως πριν»

Είναι πολύ δύσκολο για πάρα πολλούς ανθρώπους να δεχτούν το γεγονός ότι στη ζωή όλα μπορούν να αλλάξουν από στιγμή σε στιγμή. Αρνούνται να δουν την πιθανότητα ότι τα πράγματα πιθανόν να είναι καλύτερα κάπως αλλιώς, περιορίζουν την οπτική τους σε κάτι που οι ίδιοι θεωρούν σωστό, λογικό, κοινωνικά αποδεκτό. Όμως, η αντίσταση στην αλλαγή φέρνει πόνο, συναισθηματική εξάντληση, θυμό, θλίψη, απογοήτευση.

  • Η ανάγκη μας να αισθανθούμε ανώτεροι, να συμμορφώσουμε όποιον μας πλήγωσε, να αποδώσουμε δικαιοσύνη.

Πολλές φορές, όταν κάποιος μας πληγώνει, βάζουμε τον εαυτό μας στο βάθρο του δικαστή και ζήλο τιμωρούμε τον ‘ένοχο’, κρίνοντας το είδος και το μέγεθος της τιμωρίας που θα του αποδοθεί. Λειτουργούμε εγωκεντρικά, μειώνοντας τον άλλον, τη στιγμή που εμείς αισθανόμαστε ανώτεροι των πάντων. Η έλλειψη αγάπης και η χαμηλή μας αυτοεκτίμηση πολλές φορές μας οδηγούν σε τέτοιες συμπεριφορές θέλοντας να τονώσουμε με έναν μη υγιή τρόπο την πληγωμένη μας αυτοπεποίθηση.

Λειτουργώντας εκδικητικά, απομακρυνόμαστε από τον εαυτό μας, από την ευθύνη μας και χάνουμε την ευκαιρία να αναγνωρίσουμε τα δικά μας λάθη, τα δικά μας θολά σημεία. Αρνούμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό την αυτογνωσία, την προσωπική εξέλιξη, την πνευματική αναβάθμιση. Σπαταλάμε πολύτιμο χρόνο από ευχάριστα πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε, από όμορφες στιγμές που θα μπορούσαμε να δημιουργούμε, καθώς αναλωνόμαστε σε ίντριγκες και θεωρίες συνομωσίας.

Αν όχι εκδίκηση, τότε τι;

  • Διατηρώ την επίγνωσή μου σε κάθε στιγμή της ζωής μου και παρατηρώ τι θέλω, τι επιτρέπω και τι μου ταιριάζει κάθε φορά. Κινούμαι προς τη δημιουργία της ζωής που επιθυμώ.

  • Προσπαθώ να διευρύνω την οπτική μου και να μην σπεύδω να λειτουργήσω συναισθηματικά σε κάθε στραβοπάτημα. Εξετάζω όλες τις λεπτομέρειες και θυμάμαι ότι έχω και εγώ ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στη ζωή μου

  • Μαθαίνω το μάθημά μου: κάθε τι που μου συμβαίνει έρχεται για να με διδάξει κάτι για εμένα, όχι για τον άλλον. Όταν εγώ κατανοήσω τα δικά μου αδύνατα σημεία, τις επιθυμίες μου, τότε θα έλξω ανθρώπους αντίστοιχης δόνησης, σε κάθε τομέα της ζωής μου

  • Συγχωρώ (συν+χωρώ): δίνω χώρο στην καρδιά μου για συγχώρεση, αναγνωρίζοντας πως ο άλλος όπως ακριβώς και εγώ δεν είναι τέλειος και έχει το δικαίωμα να κάνει λάθη, όπως ακριβώς και εγώ. Ζητώ συγνώμη για το δικό μου μερίδιο ευθύνης και μέσα από αυτή την διαδικασία απελευθερώνομαι και εξελίσσομαι

  • Μαθαίνω να αγαπώ τον εαυτό μου: αναγνωρίζω τα καλά μου στοιχεία και τα αποδέχομαι, δίνω χώρο στα όχι τόσο καλά να μετουσιωθούν σε καλύτερα με προσπάθεια και επιμονή.

  • Σωματική και ψυχική εκτόνωση: γυμναστική, αναπνευστικές ασκήσεις, διαλογισμός: τεχνικές που αυξάνουν την ορμόνη της χαράς, καθαρίζουν το μυαλό και μας βοηθούν να διατηρούμε την ψυχραιμία μας, κάτω από δύσκολες καταστάσεις.

 

Πηγή: Natura Nrg #80

Leave a Reply