immune-system-update

Τόνωσε το ανοσοποιητικό ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία σου

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Όλα για την υγεία, Ομοιοπαθητική, Υγεία.

Του Σπύρου Α. Κυβέλλου – Ιατρός – Γ.Γ.΄Ερευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασικής Ομοιοπαθητικής, www.vithoulkas.com, www.homeopathy.gr, www.classical-homeopathy.gr

Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν αποτελείται από όργανα και συστήματα ασύνδετα και άσχετα μεταξύ τους. Αντιθέτως, αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, με νευρο-ενδoκρινο-ανοσολογικό προφίλ, στα πλαίσια μίας ευφυούς πολυπλοκότητας με διπλό στόχο την εξέλιξη και την επιβίωση.

Αυτήν ακριβώς την πολυπλοκότητα αντιλαμβάνεται και σε αυτήν απευθύνεται η Ομοιοπαθητική Ιατρική. Ο Ομοιοπαθητικός Ιατρός λαμβάνει πάντα ένα κλασικό ιατρικό ιστορικό από κάθε ασθενή, καθώς και ένα πιο εμπεριστατωμένο ιδιοσυγκρασιακό ιστορικό, με σκοπό την ανίχνευση της βασικής ιδιοσυγκρασιακής παρέκκλισης του κάθε ατόμου. Με αυτόν τον τρόπο ανιχνεύεται η ιδιοσυγκρασία του ασθενούς αλλά και ο «χαρακτήρας» της παθολογίας του. Στην καθημερινή μας ζωή έχουμε ταυτίσει την έννοια της υγείας μας με την έλλειψη συμπτωμάτων. Η χορήγηση σκευασμάτων που καταστέλλουν τα συμπτώματα είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Όμως για να έχουμε μία πλήρη επίγνωση των θεραπειών που χρησιμοποιούμε, θα πρέπει να αναλογιστούμε καταρχήν, ποια είναι η σημασία των συμπτωμάτων για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Τι υποδηλώνουν τα συμπτώματα;

Ο ορισμός του συμπτώματος για τον μέσο ασθενή έχει ταυτιστεί με την ένδειξη ύπαρξης μίας νόσου. Έτσι η καταστολή του συμπτώματος θεωρείται ότι οδηγεί στην καταστολή της νόσου. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Και γιατί συνήθως μιλούμε για θεραπεία αλλά σπάνια για ίαση;

Το σύμπτωμα δεν προέρχεται από τη νόσο αλλά από τον οργανισμό. Είναι ένδειξη της αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος ενάντια στη νόσο. Είναι μία ένδειξη της προσπάθειας που κάνει ο οργανισμός να επιβιώσει, δημιουργώντας νέες μεταβολικές και ανοσολογικές συνθήκες ώστε να αυξηθεί η αντιδραστική του ικανότητα. Ο οργανισμός αντιλαμβανόμενος τις νέες του ανάγκες υπό την επίδραση ενός νοσογόνου παράγοντα, αυτό-τροποποιείται και αυτό-οργανώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πιο μάχιμος. Το τίμημα για αυτήν την αυτό-οργάνωση είναι η επώδυνη βίωση των συμπτωμάτων.

Γίνεται εύκολα φανερό, με την παραπάνω γνώση, ότι η θεραπεία της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, που στηρίζεται στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού, είναι απόλυτα επιστημονική και ορθολογιστική. Στην πραγματικότητα, με την Ομοιοπαθητική δεν ενισχύουμε τα συμπτώματα, αλλά τον οργανισμό, ώστε να φτάσει σε εκείνη την κατάσταση αυτο-ίασης και να μην τα χρειάζεται πλέον.

Γιατί «πέφτει» το ανοσοποιητικό μας;

Τα αίτια της πτώσης του ανοσοποιητικού συστήματος και της επιρρέπειας σε νοσήματα, δεν είναι κοινά για κάθε οργανισμό. Μπορεί να αφορούν εκτροπές σε διατροφικό, σωματικό, μεταβολικό, ορμονικό, αλλά και σε ψυχικό επίπεδο. Η χρήση χημικών φαρμάκων είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας αποδιοργάνωσης της άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Λίγοι ασθενείς γνωρίζουν για παράδειγμα ότι η συχνή χρήση αντιβιοτικών θεραπειών για τις λοιμώξεις, ανοίγει τις πύλες εισόδου για πιο ανθεκτικά και πιο επίμονα βακτηρίδια, που στη συνέχεια ταλαιπωρούν περισσότερο συχνά και πιο έντονα τον οργανισμό.

Η εξατομικευμένη αντιμετώπιση μίας οξείας λοίμωξης, για παράδειγμα, με την Ομοιοπαθητική θεραπεία, δίνει τη δυνατότητα στον οργανισμό να νικήσει τον ιό ή το βακτηρίδιο ενισχύοντας τις δικές του δυνάμεις, να διατηρήσει αυτή τη μνήμη, με τελικό αποτέλεσμα τη συνολική ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Φανταστείτε έναν αθλητή άρσης βαρών, που κάθε φορά που προσπαθεί να σηκώσει ένα βάρος, εμφανίζεται μία ανυψωτική μηχανή και τον βοηθά. Ποτέ δεν θα μπορέσει να το σηκώσει από μόνος του και τα χειρότερα θα φανούν όταν κάποια στιγμή δεν εμφανιστεί η μηχανή.

Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς, γιατί παρά την τεράστια πρόσβαση που έχουμε στην ιατρική ενημέρωση, τη διατροφή, την άθληση, οι νέοι άνθρωποι αρρωσταίνουν όλο και πιο συχνά και όλο και πιο σοβαρά, δυσαναλόγως με αυτούς της προηγούμενης γενεάς που δεν είχαν δυνατότητα αυτής της πρόσβασης. Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση δεν είναι ο τρόπος ζωής, διότι οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας παλαιότερα ήταν σαφώς πιο επιβαρυμένες. Η απάντηση στο φαινόμενο αυτό κρύβεται μέσα στο χημικό τρόπο αντιμετώπισης των οξέων νοσημάτων (λοιμώξεων και μη) από την πρώιμη παιδική ηλικία. Η αλόγιστη χρήση χημικών κατασταλτικών φαρμάκων για κάθε ενοχλητικό σύμπτωμα, ιδιαίτερα στην παιδική ηλικία, οδηγεί, όπως το παράδειγμα του αθλητή, σε ένα απαίδευτο και τελικά «συρρικνωμένο» ανοσολογικό σύστημα, που μπορεί μεν να έχει εξειδικευμένη ειδική άμυνα εναντίον παιδικών νοσημάτων, αλλά δεν έχει καθόλου αναπτυγμένη γενική άμυνα εναντίον των καθημερινών εισβολέων, ιών και βακτηριδίων.

Tο «ισχυρό ανοσοποιητικό » δεν είναι μόνο υπόθεση μίας  καλής διατροφής

Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι το «ισχυρό ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα» δεν είναι μόνο υπόθεση μίας, απλώς, καλής διατροφής, κάποιων συμπληρωμάτων και ενός καλού τρόπου ζωής. Συνάμα με όλα αυτά θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι λοιμώξεις από μικρή ηλικία, ώστε ο ενήλικας να αποκτήσει ένα ανοσοποιητικό σύστημα με έντονη αντιδραστική ικανότητα. Ο κόσμος δεν πρέπει να ξεχνά ότι υψηλός πυρετός σημαίνει καλή άμυνα. Είναι γνωστό ότι ύστερα από τη χρήση πολλών χημικών φαρμάκων, αρχίζει μία σταδιακή ανικανότητα του οργανισμού να ανεβάσει υψηλό πυρετό, οπότε συνήθως στο στάδιο αυτό οι λοιμώξεις διαδέχονται η μια την άλλη, αφού η άμυνα του οργανισμού έχει μειωθεί. Το σημείο αυτό είναι πολύ κρίσιμο, διότι περαιτέρω χρήση χημικών φαρμάκων, θα οδηγήσουν τον οργανισμό να μην αντιδρά καθόλου εύκολα, να μην εμφανίζονται πια οξείες λοιμώξεις και να εμφανίζεται ένα βαρύτερο χρόνιο νόσημα. Για παράδειγμα, ένα παιδί που ύστερα από την αλόγιστη χορήγηση αντιβιοτικών για φαρυγγίτιδες, εμφανίζει στη συνέχεια άσθμα και οι φαρυγγίτιδες σταματούν, χωρίς να συνδέει κανείς το ένα φαινόμενο με το άλλο. Στην Ομοιοπαθητική Ιατρική, τα φαινόμενα αυτά συνδέονται και αναγνωρίζονται ως πτώση της άμυνας του οργανισμού, ενώ στην κλασική Ιατρική δεν υπάρχει δυστυχώς η εκπαίδευση του ιατρού να συνδέει τα παλαιά οξέα νοσήματα με τα τρέχοντα χρόνια, με αποτέλεσμα όλα τα τελευταία να θεωρούνται ως «αγνώστου αιτιολογίας».

Τι «φάρμακο» ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία σας;

Στην Ομοιοπαθητική Ιατρική, οι ιδιοσυγκρασιακές προδιαθέσεις του κάθε ασθενούς και ο «χαρακτήρας» της παθολογίας, αποτελούν οδηγά σημεία για να βρεθεί το φάρμακο που θα ταιριάζει με τον κάθε ασθενή που θέλουμε να τονώσουμε την άμυνά του. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα.

  • Ο νευρικός ασθενής, που είναι τελειοθηρικός, κριτικός, ανυπόμονος, πάσχει από αϋπνία σκεπτόμενος τις υποχρεώσεις του, από γαστρικές ενοχλήσεις και δυσκοιλιότητα, και αναπτύσσει εύκολα λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού με την έκθεση στο κρύο, θα θεραπευτεί από όλα τα παραπάνω με ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο που λέγεται Nux Vomica και που θα πρέπει να του συνταγογράψει ο ειδικός Ομοιοπαθητικός Ιατρός.
  • Ο ευαίσθητος έφηβος που συμπάσχει υπερβολικά με τους συνανθρώπους του αναπτύσσοντας φόβους υγείας, κρυώνει, έχει τάση ρινορραγίας για αυτό αναζητά τα παγωμένα ροφήματα, αλλά αναπτύσσει έντονες βρογχίτιδες το χειμώνα, των οποίων όμως τα συμπτώματα βελτιώνονται στον ανοιχτό αέρα, θα θεραπευτεί με το ομοιοπαθητικό φάρμακο Phosphorus, χορηγούμενο πάντα από τον ειδικό Ομοιοπαθητικό Ιατρό.
  • Ο καταπιεσμένος λόγω της περιβαλλοντικής καταστολής της έκφρασης αρνητικών συναισθημάτων ασθενής, που παύει να διεκδικεί τα δικαιώματά του, ενώ ωστόσο «βράζει από θυμό» μέσα του, αρχίζει να υποφέρει από θυρεοειδοπάθεια και από συχνές λοιμώξεις, θα επανέλθει σε κατάσταση υγείας με το ομοιοπαθητικό φάρμακο Staphysagria, το οποίο μαζί με την άμυνα θα του επανατοποθετήσει τη θέση του σε κατάσταση υγιούς διεκδίκησης και αληθούς έκφρασης των συναισθημάτων του. Μόνο τότε θα πάψει να αρρωσταίνει εύκολα και η θυρεοειδοπάθεια θα θεραπευτεί.
  • Ο σωματικά και συναισθηματικά επιβαρυμένος εργαζόμενος που οδηγείται στο σημείο της αμβλύνοιας, της αδυναμίας σκέψης και συγκέντρωσης, της επιθυμίας να μείνει μόνος, του φόβου για την παρουσία σε άλλους ανθρώπους, της απάθειας που κρυολογεί στον ομιχλώδη και υγρό καιρό παρουσιάζοντας εύκολα ρίγος, τρεμούλα, μούδιασμα και βάρος στα βλέφαρα θα θεραπευτεί με το ομοιοπαθητικό φάρμακο Gelsemium, ύστερα από την οδηγία του ιατρού.

Γίνεται κατανοητό πόσο σημαντική είναι η εξατομίκευση στην Ομοιοπαθητική θεραπεία, ώστε η θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος να περιλαμβάνει την τόνωση του σωματικού, συναισθηματικού και του διανοητικού συστήματος. Η επίσκεψη στον Ομοιοπαθητικό ιατρό, ώστε να ανιχνεύσει την ιδιοσυγκρασία και τις προδιαθέσεις του κάθε ασθενούς και να χορηγήσει το κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο, αποτελεί απόλυτη βοήθεια στην πρόληψη και αντιμετώπιση των λοιμώξεων, στα πλαίσια της ανάπτυξης ενός υγιούς και ισχυρού ανοσοποιητικού συστήματος.

Πηγή: NaturaΝrg #47

Leave a Reply