naturanrg76-zea-Ζέα ή ζείδωρος

Ζέα ή ζείδωρος

Αναρτήθηκε τη Κατηγορία: Μαθήματα διατροφής, Νέα.

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έτρωγαν ψωμί από σιτάρι. Αυτό προτιμούσαν να το δίνουν στα ζώα. Έτρωγαν ψωμί από ζέα ή ζείδωρος. Και μόνο σε μεγάλη ανάγκη έτρωγαν κριθάρι ανάμικτο με σιτάρι.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, επίσης, εκτιμούσαν ιδιαίτερα τις «χάρες» του εν λόγω δημητριακού, αφού σύμφωνα με τον Ηρόδοτο παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από ζέα. Ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε τη στρατιά του μόνο με ζέα για να είναι οι άνδρες του υγιείς σωματικά και πνευματικά. Αλλά και οι Ρωμαίοι τη χρησιμοποιούσαν ως τροφή εκστρατείας. Όπως μας πληροφορεί ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μ.Χ.), στην εποχή του ήταν διαδεδομένη μια συνήθεια των Ελλήνων και των Ρωμαίων: η μίξη χονδροαλεσμένων κόκκων ζέας και σιταριού, που λεγόταν «κρίμνον» και το οποίο ήταν ένα παχύρρευστο θρεπτικό ρόφημα που ονομαζόταν «πολτός» (χυλός).

Η ζέα πρόκειται πιθανόν για το αρχαιότερο είδος δημητριακού και υπήρξε βασικό συστατικό της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων και Αιγυπτίων.

Η ζέα διαθέτει μια αδιαμφισβήτητη θρεπτική αξία και δεν είναι τυχαίο ότι η ετυμολογία της αρχαίας ελληνικής λέξης «ζείδωρος» που σημαίνει «δίνει ζωή» προέρχεται από το συγκεκριμένο δημητριακό.

Εξαιτίας κοινωνικών, πολιτιστικών και οικονομικών παραγόντων, η καλλιέργεια της ζέας εγκαταλείφθηκε λόγω της εισαγωγής άλλων σιτηρών υψηλής απόδοσης. Τα επίπεδα απόδοσης του εν λόγω σιτηρού είναι χαμηλά, πιθανώς λόγω της ευαισθησίας της σε σημαντικές ασθένειες, όπως οι κηλίδες που προκαλούνται από το μύκητα Bopolaris sorokinana. Η ασθένεια γίνεται σοβαρή κατά το στάδιο γεμίσματος του σπόρου ζέας και προκαλεί σημαντικές απώλειες απόδοσης.

Η ολοένα και συνεχής ανάπτυξη της αειφόρου-παραγωγικής γεωργίας και η ζήτηση για βιολογικά τρόφιμα έχουν αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για τη ζέα, λόγω της ικανότητας της συγκεκριμένης καλλιέργειας να αναπτύσσεται σε εδάφη με χαμηλή γονιμότητα χρησιμοποιώντας τεχνικές με χαμηλές εισροές (άρδευση, λίπανση).

Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την καλλιέργεια της ζέας οφείλεται επίσης στις διατροφικές της ιδιότητες και στα λειτουργικά χαρακτηριστικά της. Ο κόκκος της ζέας χαρακτηρίζεται από σκληρό και συμπαγή ενδοσπέρμιο, υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και καροτενοειδή, με λιγότερο ελαστική και περισσότερο επεκτάσιμη ποιότητα γλουτένης. Η ζέα είναι σχεδόν δύο φορές πλουσιότερη σε φυτικές ίνες σε σύγκριση με άλλα σιτηρά, γεγονός που την καθιστά μια καλή επιλογή για τους ανθρώπους που πάσχουν από διαβήτη ή δυσκοιλιότητα.

Επιπλέον, τα προϊόντα με βάση τη ζέα έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και έχουν θεωρηθεί ως θεραπευτικές τροφές στη διαχείριση του διαβήτη.

της Στέλλας Μπανούση

Πηγή Natura Nrg #77