Ανοσοποιητικό: 5 κοινές ενδείξεις που μας προειδοποιούν ότι χρειάζεται ενίσχυση. Η διατήρηση ενός αποτελεσματικού ανοσοποιητικού συστήματος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για τη διατήρηση της υγείας. Αποτελείται από κύτταρα που επιτελούν συνεχή επιτήρηση και προστατεύουν το σώμα μας από την ανάπτυξη παθογόνων μικροβίων και την εκδήλωση λοιμώξεων.
♦ Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς MD, PhD, www.drtsoukalas.com
Το ανοσοποιητικό απομονώνει, καταστρέφει και αποβάλλει σε συνεχή βάση αλλοιωμένα κύτταρα, παθογόνα μικρόβια και ξένα στοιχεία, ώστε να μην διαταραχθεί η υγιής λειτουργία του οργανισμού.
Υπάρχουν πέντε κοινές ενδείξεις που μπορούν να προειδοποιήσουν ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα δε λειτουργεί ιδανικά και χρειάζεται ενίσχυση.
Ευπάθεια σε ιούς & λοιμώξεις
Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας εάν εκδηλώνουμε κρυολογήματα με φτερνίσματα και μπούκωμα, δύο με τρεις φορές το χρόνο. Αυτό είναι στα πλαίσια του φυσιολογικού και οι περισσότεροι άνθρωποι επανέρχονται στο φυσιολογικό σε περίπου μία εβδομάδα.
Αλλά αν κρυολογούμε συνεχώς με συμπτώματα που επιμένουν για εβδομάδες ή αν παθαίνουμε συχνά τροφική δηλητηρίαση, αυτό μπορεί να οφείλεται σε μια υποτονική απόκριση από το έμφυτο ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Το έμφυτο ανοσοποιητικό μας σύστημα περιλαμβάνει μηχανισμούς που εμποδίζουν την είσοδο επιβλαβών στοιχείων στο σώμα μας. Είναι η πρώτη γραμμή άμυνας ενάντια σε μικρόβια και ιούς που μπορεί να εισβάλλουν είτε μέσω της αναπνοής είτε με την τροφή ή σε περίπτωση τραυματισμού.
Το έμφυτο ή εγγενές ανοσοποιητικό σύστημα περιλαμβάνει:
- Το αντανακλαστικό του βήχα, που βοηθάει την αποβολή στοιχείων που ερεθίζουν ή μολύνουν το αναπνευστικό σύστημα και τον οργανισμό.
- Τους βλεννογόνους που καλύπτουν το εσωτερικό των κοιλοτήτων του οργανισμού και λειτουργούν ως μηχανικός φραγμός για παθογόνα. Επιπρόσθετα, η βλέννη που καλύπτει τους βλεννογόνους, παγιδεύει μικρόβια και μικρά σωματίδια και βοηθάει στην αποβολή τους από το σώμα.
- Τα οξέα του στομάχου και αντιμικροβιακές ουσίες, που σκοτώνουν παθογόνα μικρόβια και τα εμποδίζουν να εισέλθουν μέσω της τροφής και του αέρα.
Συνεχής κατάσταση στρες
Καταστάσεις που ζορίζουν τον οργανισμό μας για μικρό χρονικό διάστημα, όπως μπορεί να είναι η άσκηση, η νηστεία ή κάποιο σύντομο ψυχογενές στρες, βοηθούν το σώμα μας να ενεργοποιήσει άμεσα τους προστατευτικούς μηχανισμούς του. Εξαιτίας αυτού, το οξύ στρες βοηθά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος βραχυπρόθεσμα.
Στην αντίθετη άκρη του φάσματος, το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει απορρύθμιση και καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας σε συχνές λοιμώξεις και κακή ανάρρωση από ασθένειες.
Μελέτες δείχνουν επίσης, ότι τα συχνά επεισόδια στρες φαίνεται να επιδεινώνουν αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ελκώδης κολίτιδα, η ψωρίαση ή ο λύκος και μπορεί να προκαλέσουν εξάρσεις σε αλλεργικές αντιδράσεις, όπως το έκζεμα και το άσθμα.
Ενοχλήσεις του γαστρεντερικού
Συμπτώματα όπως καούρες, φουσκώματα, διάρροια είναι συχνά σημεία αλλοίωσης της λειτουργίας του γαστρεντερικού και της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου.
Το εντερικό μικροβίωμα παίζει κεντρικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού και στην ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού.
Διαταραχές στην εντερική χλωρίδα, συνδέονται με την εκδήλωση συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, διαταραχές στην κινητικότητα του εντέρου και στην πέψη και στην ανάπτυξη αυτοάνοσων ασθενειών, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η νόσος του Crohn.
Η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης, αλκοόλ και υψηλά επεξεργασμένων τροφών, σε συνδυασμό με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και άλλων μικροθρεπτικών συστατικών, επιβαρύνουν τη λειτουργία του γαστρεντερικού, αλλοιώνουν τη μικροβιακή χλωρίδα και δυσχεραίνουν τον μηχανισμό της πέψης.
Αντίσταση στην ινσουλίνη, αυξημένο βάρος, μεταβολικό σύνδρομο
Το μεταβολικό σύνδρομο είναι ένα σύνολο μεταβολικών διαταραχών, με κοινό χαρακτηριστικό την αντίσταση στην ινσουλίνη. Οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με μεταβολικό σύνδρομο, έχουν τουλάχιστον τρία από τα ακόλουθα ευρήματα: υπέρταση, αυξημένα επίπεδα ζαχάρου, αυξημένα τριγλυκερίδια, χαμηλή καλή χοληστερίνη (HDL).
Τα πιο συχνά συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου είναι:
- σημαντική μείωση στα επίπεδα ενέργειας
- αύξηση του σωματικού βάρους
- εναπόθεση σπλαχνικού λίπους στην περιοχή της κοιλιάς
- διαταραχές στην έμμηνο ρύση
- αυξημένος κίνδυνος για ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου, αυτοάνοσου νοσήματος και διαβήτη.
Η ινσουλίνη είναι μια από τις σημαντικότερες ορμόνες στο ανθρώπινο σώμα. Λειτουργεί ως κλειδί και επιτρέπει την είσοδο της γλυκόζης (ζάχαρο) στα κύτταρα. Πέρα από το ρόλο της στη διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα, ρυθμίζει την παραγωγή ενέργειας, τις καύσεις του λίπους και έχει πολλές ακόμη λειτουργίες. Στην πράξη, όλο σχεδόν το ενδοκρινικό σύστημα ρυθμίζεται από την ινσουλίνη.
Στα άτομα με αντίσταση στην ινσουλίνη, τα κύτταρά τους δεν ανταποκρίνονται σε αυτήν και η γλυκόζη δυσκολεύεται να περάσει στο εσωτερικό τους.
Ως αποτέλεσμα, το σώμα εκκρίνει όλο και μεγαλύτερες ποσότητες ινσουλίνης, που οδηγούν σε δυσλειτουργία του ορμονικού συστήματος, χρόνια φλεγμονή και καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος.
Το μεταβολικό σύνδρομο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων, και αυξημένη εκδήλωση αυτοάνοσων και καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Διαβάστε ακόμα ⇒ Αυτοάνοσα νοσήματα και Βιταμίνη D
Κούραση & χαμηλά επίπεδα ενέργειας
Η έλλειψη ενέργειας και η κούραση συνδέονται με ελλείψεις που επηρεάζουν συνολικά τον οργανισμό και επιβαρύνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η κόπωση είναι ένα συναίσθημα, που φυσιολογικά εκδηλώνεται κατά τις βραδινές ώρες ή μετά από έντονη σωματική ή πνευματική εργασία και υποχωρεί μετά από επαρκή ύπνο και ξεκούραση.
Ένα από τα πρώτα συμπτώματα που βιώνουν οι άτομα με διαταραχές του ανοσοποιητικού ή με αυτοάνοσο νόσημα, είναι κόπωση που σταδιακά εκδηλώνεται όλο και πιο νωρίς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μπορεί να νιώθουμε αρχικά κόπωση κατά τις απογευματινές ώρες αντί για το βράδυ, στη συνέχεια η κούραση εκδηλώνεται στις μεσημεριανές ώρες και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να νιώθουμε ότι ξυπνάμε κουρασμένοι.
Το αίσθημα εξάντλησης οφείλεται σε μεταβολικές και ορμονικές διαταραχές που επιδρούν στους μηχανισμούς παραγωγής ενέργειας του οργανισμού. Οι ελλείψεις αφορούν σε βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, αντιοξειδωτικά που χρειάζονται για την παραγωγή ενέργειας στα μιτοχόνδρια -κυτταρικά οργανίδια όπου παράγεται η ενέργεια του οργανισμού.
Η έλλειψη μικροθρεπτικών που απαιτούνται για την παραγωγή ενέργειας, αναγκάζει το σώμα να χρησιμοποιήσει εναλλακτικούς τρόπους, όπως είναι η έκκριση αδρεναλίνης και κορτιζόλης. Οι συγκεκριμένες ορμόνες ανήκουν στις ορμόνες του στρες και εκκρίνονται όταν το σώμα μας βρίσκεται σε δυσκολία.
Χρόνια αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης και αδρεναλίνης καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης λοιμώξεων και αυτοάνοσων νοσημάτων.
Όταν η Δυσλειτουργία του Ανοσοποιητικού Γίνεται Χρόνια…
Οι ελλείψεις του οργανισμού, ο τρόπος ζωής και η διατροφή, επιδρούν αρνητικά στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επιδρώντας για μεγάλα χρονικά διαστήματα, οδηγούν στην ανάπτυξη αυτοάνοσων και χρόνιων νοσημάτων.
Ο εντοπισμός και η διόρθωση των ελλείψεων και των μεταβολικών διαταραχών με τη διενέργεια εξειδικευμένων εξετάσεων- ονομάζονται μεταβολομικές αναλύσεις- μπορεί να αλλάξει ριζικά την πορεία μεγάλου φάσματος ασθενειών ή να προλάβει την εμφάνισή τους. Με τη χορήγηση θεραπευτικών δόσεων μικροθρεπτικών συστατικών, βελτιώνεται η συνολική κατάσταση της υγείας, η πορεία των λοιμώξεων και χρόνιων προβλημάτων υγείας, όπως τα αυτοάνοσα, τα καρδιαγγειακά, ο διαβήτης και τα νοσήματα του αναπνευστικού συστήματος.
