EDITORIAL- Αυτό το καλοκαίρι ήθελα να κρατήσει πιο πολύ….

EDITORIAL – Αυτό το καλοκαίρι ήθελα να κρατήσει πιο πολύ

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: Editorials, Life

Κάθε καλοκαίρι κάπως έτσι νιώθω, αλλά φέτος έχω ανάγκη να μπορώ να είμαι έξω, να μπορώ να αναπνέω!

Της Νάνσυς Τσιμπίδη

Αυτό το καλοκαίρι ήθελα να κρατήσει πιο πολύ….

Επέστρεψα από τη θάλασσά μου στην Αθήνα, που οφείλω να ομολογήσω ότι φέτος το παρέτεινα πολύ. Είχα πάρει τη δουλειά μου μαζί. Πόσο μου άρεσε να δουλεύω για το τεύχος με φόντο τη θάλασσα! Συχνά αναρωτιόμουν «τι δουλειά έχει η natura nrg στην Αθήνα;». Από τις σπάνιες φορές που ευχαρίστησα τη δύναμη της τεχνολογίας. Το όνειρο όμως τελείωσε και εγώ έπρεπε να επιστρέψω.

Τεράστια αντίθεση…

Πρωί Δευτέρας μπήκα στο αυτοκίνητό μου και οδήγησα με προορισμό το γραφείο. Πραγματικά τσαγκαροδευτέρα. Καθώς οδηγούσα στη λεωφόρο μου φάνηκε ο κόσμος πολύς, μιας και είχα ξεσυνηθίσει να βλέπω τόσο κόσμο και αυτοκίνητα. Ένιωσα τόσο έξω από τα νερά μου. Αντίκρισα μία τόσο διαφορετική πραγματικότητα από αυτήν που είχα συνηθίσει να βλέπω έναν ολόκληρο μήνα. Βούρκωσα. Είχα μάθει να αντικρίζω το μπλε της θάλασσας, άλλοτε γαλήνιο και ήρεμο και άλλοτε φουρτουνιασμένο με τεράστια κύματα. Το βουνό, τα δέντρα, τα λουλούδια και τα λαχανικά του καλοκαιριού πάντα εκεί. Τα κοκόρια, τα τζιτζίκια και τα τσακάλια πλαισίωναν με ήχο τη μαγική αυτή εικόνα γαλήνης. Όλα μαζί να φωνάζουν μέσα στη φαντασία μου «φύγε, φύγε άτιμη αρρώστια δεν έχεις καμία δουλειά εδώ. Εδώ είναι ηρεμία, εδώ είναι οξυγόνο, εδώ είναι η Μητέρα φύση. Κανένας φόβος εδώ….»

Η αντίθεση τεράστια. Οδηγούσα και είδα ανθρώπους χωρίς πρόσωπα. Μάσκες, πολλές μάσκες. Άνθρωποι που απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον. Άνθρωποι που ο φόβος και η ανασφάλεια καθρεφτιζόταν στο μοναδικό τους χαρακτηριστικό. «ΤΑ ΜΑΤΙΑ».

Διαβάστε επίσης ⇒ Πώς να τρέφονται τα παιδιά για να έχουν γερό ανοσοποιητικό; 

Όλο αυτό το μήνα της γαλήνης και της ασφάλειας απέφυγα την τηλεόραση και αυτό το καθημερινό μέτρημα με τη μουσική βγαλμένη από ταινία θρίλερ. Δεν το αντέχω. Λέω μέσα μου «μην το αφήσεις να σε λυγίσει».

Αυτό θα σου πω και εσένα αγαπημένε μου αναγνώστη.

Βρες τον τρόπο να νικήσεις την ανησυχία και το άγχος, γιατί από αυτό κινδυνεύεις πιο πολύ. Πρέπει να προστατευτείς από όλα αυτά που βομβαρδίζουν την υγεία σου. Ίσως να γίνομαι γραφική αλλά, για μια φορά ακόμα, θα σου πω ότι περισσότερο από ποτέ πρέπει να θωρακίσεις το ανοσοποιητικό σου για να μπορέσει το σώμα σου να αντιμετωπίσει τους εισβολείς. Σωστή διατροφή, τακτική άσκηση, πνευματική ευεξία, πρόληψη και φροντίδα. Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού πρέπει να σου γίνει τρόπος ζωής.

Αναμφισβήτητα ο χειμώνας που έρχεται θα είναι δύσκολος.

Εσύ όμως θα τα καταφέρεις. Κράτησε το ηθικό ψηλά γιατί ο ψυχολογικός παράγοντας είναι πολύ σημαντικός. Βρες τρόπους να ξεφεύγεις. Περπάτα στη φύση, στη θάλασσα, στο δάσος, στο βουνό. Ανάπνευσε όσο περισσότερο καθαρό αέρα μπορείς. Απόφυγε τους κλειστούς πολυσύχναστους χώρους. Προστάτευσε τη γιαγιά και τον παππού και βοήθησέ τους να νιώσουν όμορφα. Έχουν πολλούς περισσότερους λόγους να φοβούνται. Ας μην κάνουν μαύρα μάτια να σε δουν με τη λογική ότι θα τους μολύνεις. Η ανάγκη τους για μια αγκαλιά είναι τώρα τεράστια. Ακόμα και αν δεν μπορείς να τους αγκαλιάσεις με τα χέρια αγκάλιασε τους με λόγια και πράξεις σου. Δώσε τους ελπίδα, βγάλε τους έξω να περπατήσουν στη φύση να ανασάνουν, να μαλακώσει ο φόβος….

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχηθώ στα παιδιά μας μία όμορφη σχολική χρονιά, καλό κουράγιο και να μην χάσουν το χαμόγελό τους. Εξάλλου, όταν χαμογελά η ψυχή φαίνεται στα μάτια….

πηγή: Νatura nrg T. 115

Δείτε επίσης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *