Juvenile-Rheumatoid-Arthritis

Νεανική Ρευματοειδής Αρθρίτις: Η συμβολή της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: Ασθένειες & Θεραπείες, Αυτοάνοσα, Ολιστικές Θεραπείες, Παιδί

 

Η νεανική Ρευματοειδής Αρθρίτις είναι η πιο συνηθισμένη αρθροπάθεια στις νεαρές ηλικίες. Υπολογίζεται ότι 50.000 παιδιά στις Η.Π.Α. ετησίως παρουσιάζουν τη νόσο αυτή, η οποία διαφέρει από τη Ρευματοειδή αρθρίτιδα των ενηλίκων.

⇒ Σπύρος Α. Κυβέλλος –Ιατρός, Γ.Γ. Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασικής Ομοιοπαθητικής • www.vithoulkas.com • www.homeopathy.gr • www.classical-homeopathy.gr

Η ακριβής αιτία της νόσου δεν είναι γνωστή. Οι μελέτες προσεγγίζουν την αυτοάνοση αιτιολόγηση, δηλαδή τη διαδικασία εκείνη κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται έναντι υγιών ιστών προκαλώντας φλεγμονή.
Η νεανική Ρευματοειδής Αρθρίτις εμφανίζεται σε παιδιά μεταξύ 6 και 16 ετών. Τα πρώτα συμπτώματα είναι συνήθως πόνος, οίδημα και θερμότητα των αρθρώσεων, ενώ φαίνεται ότι η πολυαρθρική εισβολή της νόσου, οδηγεί σε πιο σοβαρή εξέλιξη αυτής. Άλλα συνοδά συμπτώματα σε μικρά παιδιά μπορεί να είναι ο υψηλός πυρετός, εξάνθημα σε όλο το σώμα, κακουχία, μυαλγίες και βέβαια αρθραλγίες. Tα συμπτώματα στην αρχή είναι ελαφρά, όμως, αν η νόσος δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παραμορφώσεις. Άλλες σοβαρές ενδείξεις της νόσου μπορεί να είναι η αδυναμία του παιδιού να βαδίσει φυσιολογικά, η δυσκολία να χρησιμοποιήσει τα χέρια του σε λεπτές κινήσεις με αποτέλεσμα να φαίνεται σαν αδέξιο και η διόγκωση, θερμότητα και η ευαισθησία κάποιας ή πολλών αρθρώσεων. Γίνεται ήδη αντιληπτό ότι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της νόσου θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και την πορεία του μικρού ασθενούς όσον αφορά στην κινητική του δραστηριότητα και τη γενικότερη ποιότητα ζωής του.

Μορφές Νεανικής Ρευματοειδούς Αρθρίτιδας:

  1. Η ολιγοαρθρική Ν.Ρ.Α, που επηρεάζει τέσσερις ή λιγότερες αρθρώσεις. Η άρθρωση του γόνατος και του καρπού είναι οι πιο συχνά πρώτα επηρεαζόμενες. Μπορεί να εισβάλει πρώτα και με την εμφάνιση φλεγμονής στην ίριδα του ματιού, χωρίς καν να έχουν εμφανιστεί αρθριτικά συμπτώματα, οπότε η υποψία διάγνωσης της νόσου τίθεται από τον οφθαλμίατρο.
  2.  Η πολυαρθρική μορφή Ν.Ρ.Α, που εμφανίζεται περισσότερο στα κορίτσια και αφορά εισβολή της νόσου σε 5 ή περισσότερες αρθρώσεις. Επηρεάζονται οι μικρές αρθρώσεις των χεριών, καθώς και μεγάλες αρθρώσεις, όπως γόνατα, ισχία, ποδοκνημικές καθώς και ο αυχένας. Συνήθως συνυπάρχει δεκατική  πυρετική κίνηση.
  3. Συστηματική μορφή Ν.Ρ.Α., που επηρεάζει όλο το σώμα. Τα συμπτώματα εδώ περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό που ανεβαίνει ξαφνικά το βράδυ και υφίεται επίσης ξαφνικά. Μπορεί να υπάρχει ηπατομεγαλία και σπληνομεγαλία και βέβαια σταδιακή επιδείνωση του οιδήματος, του πόνου και της δυσκαμψίας των αρθρώσεων.

Διάγνωση και  Θεραπεία

Είναι αλήθεια ότι η ανακοίνωση της διάγνωσης στους γονείς ότι το παιδί πάσχει από νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι επώδυνη. Και αυτό διότι η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας μίας τέτοιας κατάστασης δημιουργεί λογικούς συνειρμούς για την αναγκαιότητα μακροχρόνιας φαρμακευτικής αγωγής, αλλά κυρίως για πιθανή επίδραση της νόσου στην ποιότητα ζωής του παιδιού. Σε ολιγοαρθρικές μορφές της νόσου και σε πρώιμα στάδια, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και σε λίγο πιο επίμονα συμπτώματα κορτικοστεροειδή, είναι οι πρώτες προτεινόμενες θεραπευτικές παρεμβάσεις.  Ωστόσο, στις πολυαρθρικές και συστηματικές μορφές της νόσου, προτείνεται ειδική αντιρευματική αγωγή, η οποία περιλαμβάνει κυρίως τη μεθοτρεξάτη και ειδικούς βιολογικούς παράγοντες οι οποίοι μπλοκάρουν τα υψηλά επίπεδα πρωτεΐνης που είναι υπεύθυνη για τη φλεγμονή, όπως αυτά που δεσμεύουν επιλεκτικά τον παράγοντα νέκρωσης όγκων anti-TNF που είναι απαραίτητος στη διαδικασία της φλεγμονής. Ονομάζονται δε βιολογικοί παράγοντες, διότι επεμβαίνουν βαθιά στη βιολογία του ασθενούς. Οι αγωγές αυτές απαιτούν συχνή και εντατική εργαστηριακή παρακολούθηση του παιδιού λόγω των παρενεργειών που μπορούν να επιφέρουν στη βιολογική και ανοσολογική ισορροπία του παιδιού, ενώ δεν μπορεί σχεδόν ποτέ να καθοριστεί σαφώς από την αρχή ο ακριβής χρόνος χορήγησής τους.

Ο ρόλος της ομοιοπαθητικής

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική έχει ως βασική αρχή της τη χορήγηση υπερ-αραιωμένων φυσικών διαλυμάτων που έχουν σαν στόχο την ανοσο-διέγερση και ανοσο-τροποποίηση της άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Δεν στοχεύει στην καταστολή του συμπτώματος, βλέπει το σύμπτωμα σαν προσπάθεια του οργανισμού να πετύχει ομοιοστασία. Ως εκ τούτου, στοχεύει στην ίαση του ασθενούς και όχι μόνο στην καταστολή των συμπτωμάτων μίας ασθένειας. Στην προκειμένη περίπτωση της Νεανικής Ρευματοειδούς αρθρίτιδος, μία τέτοια θεραπευτική προσέγγιση έχει σαν στόχο τη μείωση ή αναίρεση της αυτοάνοσης διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος και μέσω αυτής, και της φλεγμονής των αρθρώσεων. Πώς είναι όμως δυνατόν να αναιρεθεί αυτή η λάθος στόχευση του ανοσοποιητικού συστήματος και μάλιστα με τόσο υπερ-αραιωμένες φυσικές ουσίες, όπως τα Ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι σε μεγάλο βαθμό η επιτυχία μίας Ομοιοπαθητικής θεραπείας, θα εξαρτηθεί από τους εξής παράγοντες:

♦   Την όσο το δυνατόν πιο γρήγορη έναρξη της Ομοιοπαθητικής αγωγής από την εμφάνιση των πρώτων φλεγμονών, πριν καταστεί αναγκαία  η χημική ανοσοκαταστολή, οπότε τροποποιείται η συμπτωματολογία του ασθενούς και δεν είναι εύκολη η ανεύρεση του απόλυτα «ομοίου» φαρμάκου.

♦  Από τη διατήρηση της ικανότητας του οργανισμού να παράγει λοιμώξεις υπό την επίδραση ενός νοσογόνου παράγοντα και μάλιστα λοιμώξεις με υψηλό πυρετό. Με πιο απλά λόγια, εάν κατά τα πρώτα στάδια της Νεανικής Ρευματοειδούς Αρθρίτιδος ενός παιδιού διαπιστωθεί ότι αυτό συνεχίζει τελευταία να αρρωσταίνει παράλληλα από λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού ή συνεχίζει να κάνει ωτίτιδες, αμυγδαλίτιδες, φαρυγγίτιδες και ιδιαίτερα με υψηλό πυρετό, τότε μια άμεση θεραπευτική παρέμβαση της Ομοιοπαθητικής μπορεί να είναι καθοριστική για τη θετική έκβαση της αρθρίτιδας.

Η διατήρηση της ικανότητας του οργανισμού να παράγει λοιμώξεις με υψηλό πυρετό σημαίνει ότι η αυτοάνοση κατεύθυνση του ανοσοποιητικού συστήματος δεν είναι ακόμα έντονη και μπορεί να αναιρεθεί. Το ίδιο ευοίωνο είναι το γεγονός της επανεμφάνισης μίας τέτοιας λοίμωξης, σε ένα περιστατικό νεανικής ρευματοειδούς αρθρίτιδος υπό Ομοιοπαθητική αγωγή, ύστερα από πολύ καιρό «σιγής» και αυτοάνοσης κατεύθυνσης της άμυνας. Εάν δηλαδή, ύστερα από 2-6 μήνες Ομοιοπαθητικής αγωγής, το παιδί που πάσχει από αρθρίτιδα ξαναεμφανίσει μία ωτίτιδα ή μία αμυγδαλίτιδα με υψηλό πυρετό, όπως αυτές που έκανε παλαιότερα πριν την εμφάνιση της νόσου, και που είχε πολύ καιρό να κάνει, αυτό είναι μία θετική ένδειξη για τη θεραπεία της αρθρίτιδος και πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψιν. Γίνεται βέβαια αντιληπτό ότι αυτή η «θετική επανα-ανοσο-τροποποίηση» του αμυντικού συστήματος δεν θα γίνει εύκολα, όταν η προχωρημένη κατάσταση της αρθρίτιδας έχει καταστήσει αναγκαία τη λήψη αντιρευματικής αγωγής.

…ένα συμβολικό παράδειγμα

Για να γίνει πιο κατανοητή αυτή η προσέγγιση, θα επιχειρήσουμε ένα συμβολικό παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι ένα σπίτι φυλάσσεται καλά από 10 φύλακες που το φρουρούν απ’ έξω. Η δουλειά τους είναι οι μάχες να δίνονται στις πύλες εισόδου (φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού, ωτίτιδες, φαρυγγίτιδες κ.τ.λ) προκειμένου το σπίτι να διατηρηθεί αδιάρρηκτο μέσα. Ένδειξη καλής δράσης των φυλάκων είναι η αμεσότητα και η δύναμη με την οποία αντιδρούν και τα αποτελέσματα της μάχης φαίνονται στις πύλες εισόδου, (παραγωγή βλέννης, υψηλός πυρετός, φαγοκυττάρωση). Αίφνης, εμφανίζεται μέσα στο σπίτι ένας προδότης, ένας άγνωστος Χ εχθρός. Τότε έξι από τους δέκα φύλακες, αναγκάζονται να εισέλθουν στο σπίτι και να δώσουν πλέον τη μάχη μέσα σε αυτό, οπότε τα αποτελέσματα της μάχης είναι πλέον οι ζημιές στο σπίτι (αυτοάνοση διαδικασία του αμυντικού), ενώ συγχρόνως αδυνατίζει η εξωτερική άμυνα (μείωση της ικανότητας του οργανισμού να παράγει απλές λοιμώξεις με υψηλό πυρετό).

Με την ανοσοκατασταλτική χημική αγωγή, ρίχνουμε ένα αναισθητικό σπρέι μέσα στο σπίτι, οπότε τόσο ο προδότης Χ όσο και οι φύλακες που εισήλθαν, αναισθητοποιούνται για λίγο και σταματούν οι ζημιές στο σπίτι (ανοσοκαταστολή, ανακούφιση συμπτωμάτων φλεγμονής). Μόλις ωστόσο συνέλθουν, ρίχνουμε ένα δυνατότερο αναισθητικό, μόνο που αυτήν τη φορά αυτό επιδρά και στους συντηρητές, στους ξυλουργούς και στους υδραυλικούς που μόνιμα συντηρούν το σπίτι (παρενέργειες αντιρευματικής αγωγής).  Οπότε η συνολική λειτουργία του σπιτιού αρχίζει και διαταράσσεται σοβαρά.

Προτείνεται τότε μια άλλη λύση: εάν υπάρχει τρόπος να δυναμώσουν ακόμα πιο πολύ οι φύλακες που εισήλθαν στο σπίτι, ενισχύοντάς τους προς την «όμοια» κατεύθυνση, να δράσουν σύμφωνα με τον λόγο για τον οποίο εισήλθαν στο σπίτι, και καταφέρουν να νικήσουν τελικά τον προδότη Χ. Τότε η νίκη θα σηματοδοτηθεί με την επανατοποθέτησή τους στην εξωτερική φρουρά, όπου είναι η θέση τους και οι μάχες θα δίνονται πάλι στις πύλες εισόδου (επανεμφάνιση λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού και υψηλού πυρετού). Αυτή είναι η επιχειρούμενη θεραπευτική δράση της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, καθόλου εύκολη στα αυτοάνοσα νοσήματα, αλλά με μεγάλη συμβολή, όταν οι παραπάνω προϋποθέσεις όπως αναφέρθηκαν το επιτρέπουν.

Πηγή: NaturaNrg #23

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *