Οι σχέσεις στο μικροσκόπιο. Όλα για τη μητέρα…

Οι σχέσεις στο μικροσκόπιο. Όλα για τη μητέρα…

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: Μαμά, Παιδί, Υγεία, Ψυχολογία

Υπάρχουν μητέρες υπέροχες, μητέρες καταπιεστικές, μητέρες  που μάς στηρίζουν, αλλά και μητέρες που μάς βγάζουν εκτός ορίων. Το πιο συγκλονιστικό, ωστόσο, είναι πως υπάρχουν μητέρες που μπορεί να είναι όλα τα παραπάνω μαζί.

Ασπασία Γ. Τσιώτα – Ψυχολόγος • aspasia.tsiota@gmail.com

Είτε θέλουμε να το παραδεχθούμε είτε όχι, η μητέρα θα είναι -μέσα από όλα όσα θα κάνει σωστά και όσα θα κάνει λάθος – μία από τις σημαντικότερες φιγούρες στη ζωή μας. Θα είναι σχεδόν αυτονόητα σημαντική.

Η ματιά που κοιτάζει η μητέρα αλλάζει από μέρα σε μέρα, από ηλικία σε ηλικία και από κατάσταση σε κατάσταση και η ευχάριστη διαπίστωση είναι πως πέρα από τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος στη μητέρα ως άτομο, αυτός που πραγματικά αλλάζει προσέγγιση και σκοπιά είναι το παιδί που  μεγαλώνει και εξελίσσεται.

Το «παιδί» (για εκείνες θα είναι πάντα «το παιδί») συνειδητά ή ασυναίσθητα κάποια στιγμή θα αναρωτηθεί  με ποιες ζυμώσεις έχει φτάσει να είναι ο άνθρωπος  που είναι και μέσα σε αυτή την αναμόχλευση, θα βρεθεί πολλές φορές αντιμέτωπο με τη μητέρα του. Θα την αξιολογήσει και μέσα από την αξιολόγηση και την αντιπαραβολή θα ανακαλύψει τον εαυτό του.  Η διαδικασία αυτή είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη και την ανάπτυξη της αίσθησης του εαυτού μας από την πρώτη στιγμή. Αυτό που πολλές φορές δεν είναι εύκολο να γίνει αντιληπτό είναι το βάθος και η διάρκεια της επιρροής αυτής.  Αυτή η επιρροή μπορεί να γίνει καλύτερα κατανοητή, αν αναφερθούμε σε δύο κυρίαρχους παράγοντες που αφορούν την ανθρώπινη ανάπτυξη και την επαναληπτικότητα των συμπεριφορών.

Αρχικά, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα συναισθήματα εμφανίζονται στη ζωή ενός ανθρώπου νωρίτερα από τη σκέψη. Από τη στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι η βιολογική ωρίμανση του εγκεφάλου να επιτρέπει την κατανόηση του περιβάλλοντος, η μόνη αλληλεπίδρασή μας με αυτό θα είναι καθαρά συναισθηματική (εκτός από τις περιπτώσεις κάποιας δυσλειτουργίας σε βιολογικό επίπεδο). Η μητέρα (ή όποιος αναλάβει το ρόλο της) θα κληθεί να μάς δείξει πως είμαστε σημαντικοί, πως η ίδια είναι ικανή να μάς προστατέψει και να καλύψει τις ανάγκες μας και να μάς μάθει πώς να λειτουργούμε. Οπότε, όσο και αν σε επίπεδο σκέψεων έχουμε την ικανότητα να διαφοροποιούμαστε από τις δικές της σκέψεις και ιδεολογίες, σε επίπεδο συναισθημάτων έχουμε σημαντικές εγγραφές από εκείνη που επηρεάζουν τον τρόπο λειτουργίας μας.

Συμπληρωματικά, πρέπει να παρατηρήσουμε πως ο τρόπος με τον οποίο έχουμε μάθει να λειτουργούμε μέσα σε αυτή την τόσο σημαντική σχέση, είναι και ο τρόπος με τον οποίο για πολλά χρόνια θα σχετιζόμαστε μέσα στα όρια της οικογένειάς μας, αλλά και αργότερα έξω από αυτήν.

Αυτή η επανάληψη, που εν μέρει θα οφείλεται στη δική μας στάση (στάση την οποία έχουμε διαμορφώσει ως αντίδραση στις πρώτες συμπεριφορές που έχουμε δεχθεί από τη μητέρα μας) θα οδηγεί στην επιβεβαίωση όλων όσων έχουμε μάθει να πιστεύουμε για τον κόσμο, τις σχέσεις και τους ανθρώπους. Έτσι δεν είναι ότι απλά κάτι έγινε, όταν ήμαστε μικροί, αλλά ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες πως μέχρι να το αντιληφθούμε συνεχίζει να επαναλαμβάνεται.

Τελικά…

Η μητέρα (τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο) θα είναι πάντα σημαντική, ακόμα και αν είναι απούσα. Αν θα μπορούσαμε να βάλουμε ένα στόχο ωρίμανσης, αυτός θα ήταν όχι μόνο να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε, αλλά και να εγκαταλείψουμε την παιδική ματιά που αναζητά μία τέλεια μητέρα και να δεχθούμε πως κάποια πρόσωπα μέσα από όλα όσα μάς αρέσουν ή μάς δυσαρεστούν, θα εξακολουθούν πάντα να είναι η πηγή της ζωής μας και μέσα από αυτό να είναι σημαντικά.

Πηγή: NaturaNrg #16

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *