zeygari-poli

Πώς επιτυγχάνεται η συναισθηματική ασφάλεια σε μια σχέση και στο γάμο;

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: NATURABuzz, NRGFresh, Sex -Σχέσεις, Ψυχολογία

Το πρότυπο συναισθηματικής ασφάλειας σε μία σχέση αντικατοπτρίζεται στην επικοινωνία που διαμορφώνεται μεταξύ της μητέρας και του βρέφους.

τoυ Κώστα Σπηλιώτη, Ψυχοθεραπευτής οικογένειας και ζεύγους*

Όταν η μητέρα είναι ικανή να αντιληφθεί τις αγωνίες του μωρού της, τις προσλαμβάνει έτσι όπως είναι ακατέργαστες, τις επεξεργάζεται σύμφωνα με τις δικές της ψυχοσυναισθηματικές εμπειρίες, τις επενδύει με περισσότερο ήπιους και γλυκούς συνειρμούς, και τις επιστρέφει στο παιδί της αλλαγμένες, μεταφρασμένες σε μία νέα συναισθηματική εμπειρία ικανή να βοηθήσει το παιδί να διαχειρίζεται δυσάρεστα συναισθήματα.

Η μητέρα διαμορφώνει τον ψυχικό χώρο όπου το αρχέγονο άγχος του παιδιού αποκτά νόημα, με την ίδια σημασία που ένας γλύπτης δίνει μορφή σε ένα ακατέργαστο υλικό.

Η αναζήτηση ενός μητρικού χώρου κατά την ενήλικη ζωή αντιπροσωπεύει ουσιαστικά την αναζήτηση της πρωταρχικής σχέσης με τη μητέρα. Κι αν αυτή η πρωτογενής σχέση δεν ήταν ικανοποιητική ή, ακόμη χειρότερα, αν ήταν δυσάρεστη ή ανύπαρκτη, τότε τι θα αναζητούσαμε στη ζωή;

Θα αναζητούσαμε, είτε την έλλειψη αυτής της σχέσης, επαναλαμβάνοντας μία τραυματική εμπειρία στις ενήλικες σχέσεις μας, είτε την εξάλειψη αυτής της έλλειψης προκειμένου να κατακτήσουμε την εμπειρία του μητρικού χώρου που δεν έχουμε ποτέ βιώσει.

Μία σχέση (φιλική, ερωτική, συζυγική, οικογενειακή) θεμελιώνεται στον ψυχικό χώρο που διαμορφώνουν τα μέλη της, δηλαδή στο ψυχοσυναισθηματικό περιβάλλον που είτε προσφέρει ένα είδος μητρικής ασφάλειας στο άτομο, είτε το κάνει να αισθάνεται σαν να βρίσκεται σε ένα πεδίο μάχης όπου τα άτομα της σχέσης ανταγωνίζονται και αντιδικούν.

Λειτουργικό και μη λειτουργικό ζευγάρι

Όταν νιώθω ότι ο άλλος αδυνατεί, ή αρνείται, να αγκαλιάσει τις αγωνίες μου, και να τις νοηματοδοτήσει με αισθήματα ασφάλειας, αυτές οι αγωνίες διογκώνονται, ενώ βιώνω τον άλλο ως τέρας, ως διώκτη, σαν απειλή, σαν ξένο. Με άλλα λόγια, τον απορρίπτω. Όμως, όταν αισθάνομαι ότι ο άλλος με απορρίπτει, σε μία ενδεχόμενη ανάγκη του να καταπραΰνω το άγχος του, θα αντιδράσω κι εγώ με απορριπτικό τρόπο.

Έτσι το ζευγάρι μιας τέτοιας σχέσης εισέρχεται σε έναν φαύλο κύκλο διαδοχικών απορρίψεων. Όταν αισθάνομαι ότι ο άλλος δεν είναι ο ιδεώδης σύντροφος που φαντασιωνόμουν ότι θα μου ικανοποιούσε όλες τις ανάγκες και τις επιθυμίες μου όταν τον επέλεξα, και με επέλεξε, αισθάνομαι ματαιωμένος, πεινασμένος και στείρος. Ο άλλος, που αισθάνεται ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μου για ασφάλεια, προστασία και αναγνώριση, γεμίζει με άγχος λόγω της απορριπτικής μου στάσης.

Όταν, όμως, μπορώ να μεταβιβάσω στον άλλο άγχη και αγωνίες μου, όταν δηλαδή ο άλλος είναι ικανός να απορροφήσει αυτά τα άγχη και τις αγωνίες μου, τον επενδύω με καλά στοιχεία και τον βιώνω σαν ένα μητρικό πρόσωπο που προσφέρει αγάπη και προστασία. Σε αυτή τη δυναμική σχέση βασίζεται η επικοινωνία των λειτουργικών ζευγαριών και οικογενειών. Έτσι, όταν αισθάνομαι ότι ο άλλος δέχεται τις αγωνίες μου, και τις μεταφράζει σε αισθήματα ασφάλειας και κατανόησης, και εγώ με τη σειρά μου ανταποκρίνομαι παρομοίως στα δικά του άγχη, έχει ήδη επωαστεί στη σχέση μας ένα ενήλικο υποκατάστατο του επιθυμητού μητρικού χώρου.

Δείτε ακόμη: Γάμος, τι αλλάζει; Πώς διαμορφώνουμε στέρεες βάσεις;

¤Who is Who

Ο Κώστας Σπηλιώτης είναι Ψυχοθεραπευτής οικογένειας και ζεύγους – Ομαδικός Αναλυτής. Κοινωνικός επιστήμων – Δρ. Πανεπιστημίου Paris IX – Dauphine Γαλλίας.

Ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας Ομάδας και Οικογένειας, τακτικό μέλος της IAGP και της AISLF.

Πηγή: Naturanrg #101, www.naturanrg.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *