Swap not shop. Γιατί ν’ αγοράζεις & όχι να ανταλλάσεις

Swap not shop. Γιατί ν’ αγοράζεις & όχι να ανταλλάσεις;

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: Life

Ο πρώτος και θεμελιώδης όρος της κοινωνικής  ευτυχίας και ευημερίας  πρέπει να είναι το αίσθημα της κοινοκτημοσύνης.

Έντουαρτ Κάρπεντερ

Όσο και αν αυτή η οικονομική κρίση που διανύουμε θέλει να μας κάνει απαισιόδοξους και να βλέπουμε μόνο δυσκολίες, στον αντίποδα υπάρχουν πάντα κάποιοι που αντιστέκονται, που είναι πιο τολμηροί, πιο αισιόδοξοι και μέσα από τις δυσκολίες βλέπουν τις ευκαιρίες.. Κάνουν την αρχή, υλοποιούν μία ιδέα και επαναπροσδιορίζουν την πραγματικότητά τους, προκαλώντας μας να το κάνουμε και εμείς. Άλλωστε πώς επιβιώνεις σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει, εάν διατηρείς τις ίδιες συνήθειες, τις ίδιες ιδέες;   

της Γιάννας Κορρέ

Η ιδέα; Απόλυτα προσαρμοσμένη στην εποχή μας.

Είναι ένα απλό και εναλλακτικό «δώσε-πάρε», ένα πάρτι ανταλλαγής ρούχων. Μία μη κερδοσκοπική, ανεξάρτητη, αντικαταθλιπτική δράση. Μία αντικαταναλωτική κίνηση σε καιρούς που η κατανάλωση έχει γίνει πολυτέλεια για λίγους. Γιατί να αγοράζεις καινούρια πράγματα όταν πολύ απλά μπορείς να ανταλλάξεις τα δικά σου παλιά πράγματα με τα παλιά κάποιου άλλου, που όμως για εσένα θα είναι σαν καινούρια;
Απαντώντας σ’ αυτό το ερώτημα, η Natura nrg έψαξε, αναζήτησε και βρήκε το εναλλακτικό shopping: το swap not shop, κοινώς το ανταλλακτικό παζάρι…
Η Βιβιάνα Μηλιαρέση, η Σάντρα Οντέτ Κυπριωτάκη και η Θάλεια Γελαδάκη  είναι τρία κορίτσια που αγαπούν πολύ τα ρούχα, κάνουν ανακύκλωση και ψωνίζουν ηθικά. Είναι η ιδρυτική ομάδα του swap not shop.

swap not shop = ανταλλακτικό παζάρι

Όλα ξεκίνησαν εντελώς τυχαία και αυθόρμητα. Η Βιβιάννα, προτού φύγει για Αγγλία, είχε αποφασίσει να μοιράσει τα αγαπημένα της ρούχα σε αγαπημένες της φίλες. Δεν είχε όμως τον κατάλληλο χώρο. Έτσι η Σάντρα έβαλε την ταράτσα στα Πετράλωνα. Η Θάλεια από την άλλη είχε παρευρεθεί σε παρόμοια events στην Αγγλία. Έβαλαν και οι τρεις την καλή τους διάθεση, έφτιαξαν σπιτικές βυσσινάδες και κουλουράκια, φώναξαν και μερικούς φίλους  και σε ένα καλοκαιρινό, κοριτσίστικο απόγευμα εγένετο το πρώτο swap not shop. Και όπως λένε και τα κορίτσια «το σκουπίδι του ενός μπορεί να είναι ο θησαυρός κάποιου άλλου».
«Ακολούθησαν πολλά τέτοια swap not shop parties τα οποία τώρα πάνε από εδώ και από εκεί  και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, όπου βρίσκουν κρεμάστρες και κοινοκτημοσύνη. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Είναι όλοι ευπρόσδεκτοι και δεν υπάρχουν χρήματα, όρια ή κανόνες. «Πώς στήνεις ένα πάρτι για να γελάσεις με τους φίλους σου και να χορέψεις; Ε, έτσι στήνουμε και εμείς τα swap not shop».

Τα ρούχα είναι η ψυχή του ανθρώπου

Το swap not shop αποτελεί παράδειγμα, πρωτοβουλία ότι μπορούμε να κάνουμε πράγματα έξω από το σπίτι χωρίς χρήματα αρκούμενοι στην ανθρώπινη επικοινωνία και γενικότερα στην ανταλλαγή δράσεων και πράξεων. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει κανένα οικονομικό όφελος  από μία δράση που βάζει μπροστά τον άνθρωπο και μετά το χρήμα.
«Προτεραιότητά μας πάντα ήταν τα ρούχα, οι σχέσεις μας με τα ρούχα και κατ΄επέκταση οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους. Επιμείναμε στην αρχική ιδέα ανταλλαγής επειδή δεν θέλαμε το  ‘μάρκετινγκ’ να καπελώσει το swap».
Ρούχα  που κάποτε  είχαμε επιλέξει, είχαμε ξεχωρίσει και φορέσει. Ρούχα που αντιπροσώπευαν για κάποιο χρονικό διάστημα την ψυχική μας διάθεση και πια δεν τα θέλουμε, πρέπει να τους δίνουμε μία δεύτερη ευκαιρία να αγαπηθούν από κάποιον άλλο. Άλλωστε τα αντικείμενα δεν μας ανήκουν. Θα βρίσκονται σε αυτό τον κόσμο πολύ περισσότερο από εμάς.
«Εμείς απλώς τα φυλάμε για ένα διάστημα. Μέχρι να τα φυλάξει κάποιος άλλος που θα εκτιμήσει το ρούχο και μέσα από αυτό και εμάς που το εκτιμήσαμε κάποτε».

Ξεπερασμένο ταμπού εξ ανάγκης ή ηθικός αλτρουισμός;

Στην Ελλάδα βέβαια υπάρχει ακόμη το ταμπού των μεταχειρισμένων ρούχων. Όμως τα ταμπού διαμορφώνονται από την κάθε κοινωνία, τα απωθημένα που κουβαλάει και ίσως και από τις εκάστοτε οικονομικές συγκυρίες. Αυτό δικαιολογεί στο ότι τώρα τελευταία οι νέοι ανταποκρίνονται περισσότερο από άλλοτε στα δεύτερης ευκαιρίας ρούχα. Σε αντίθεση με το Λονδίνο όπου εκεί οι άνθρωποι είναι πιο εξοικειωμένοι με την κουλτούρα αυτών των ρούχων και του upcycling, καθώς διοργανώνονται δεκάδες πάρτι ανταλλαγής ρούχων κάθε μήνα.
«Επειδή εμμένουμε στο χωρίς κανόνες, χωρίς χρήματα και χωρίς όρια, οι Λονδρέζοι δεν είναι συνηθισμένοι σε τόση αλληλεγγύη. Το Φεβρουάριο του 2013 μας είχε το Time Out London ως ένα από τα προτεινόμενα πάρτι ανταλλαγής της μητρόπολης».

«Είναι ένα βήμα για τη δημιουργία μίας ανταλλακτικής κοινωνίας η οποία δεν πρόκειται να αλλάξει το σύστημα, αλλά να ξορκίσει λίγο τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Na αναδείξει την ανάγκη μας για αλληλεγγύη. Γιατί στην ουσία «πρέπει να  μοιραζόμαστε αυτό που είμαστε και όχι μόνο αυτό που έχουμε».

Yπόλοιπα ενεργά μέλη SNS:

  • Άννα Μαρτίνου (διοργανώνει μαζί με τη Βιβιάννα πάρτι στο Λονδίνο, είναι επί της επικοινωνίας, τρέχει την ιστοσελίδα και τα social media)
  • Τζώρτζια Κυπριωτάκη (επί της επικοινωνίας σε όλα τα πάρτι, ΜΜΕ κ.τ.λ.)
  • Αθηνά Φουστέρη (οργανώνει τα πάρτι στο Βόλο και είναι υπεύθυνη του γραφιστικού στα περισσότερα πάρτι)
  • Κωσταπάνος Μηλιαρέσης (βρίσκει εθελοντές επί της  Glovo και επί γενικών καθηκόντων και συμβουλών)

Πηγή: NaturaNrg #39

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *