Τα παιδιά χθες και σήμερα

Αναρτήθηκε στις: Κατηγορίες: Διατροφή, Παιδί, Υγεία

Ο Δεκέμβριος είναι αναμφίβολα ο μήνας των παιδιών. Όχι μόνο γιατί στις 11 του μήνα εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού, αλλά και γιατί η περίοδος των Χριστουγέννων είναι συνυφασμένη με τα παιδικά χαμόγελα. 

Μπορεί η αθωότητα και η αγνότητα των μικρών αγγέλων να παραμένουν ίδιες, όμως σίγουρα η ζωή τους έχει αλλάξει… Προς το καλύτερο; Θα δούμε!!

της Αφροδίτης Ραυτοπούλου

Στις αρχές του εικοστού αιώνα,

τα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας ήταν λίγο χαμηλότερα από 20%, και μάλιστα 1 στα 5 παιδιά πέθαινε τον πρώτο χρόνο της ζωής του. Σήμερα, το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 0,36 προς 1000. Καθοριστικός παράγοντας της μείωσης αυτής είναι ο περιορισμός της μετάδοσης και της σοβαρότητας των μολυσματικών ασθενειών.

Στα τέλη του 19ου αιώνα,

η υγεία των παιδιών ήταν διαρκώς επαπειλούμενη εξαιτίας της φτώχειας, της ανεπαρκούς διατροφής, αλλά και της έλλειψης ιατρών και εργαλείων που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια του επόμενου αιώνα. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, σχεδόν ένα στα δύο παιδιά πέθαινε πριν συμπληρώσει τα δεκαπέντε του χρόνια.

Λίγο αργότερα, την πρώτη εικοσαετία του 20ου αιώνα,

περίπου 6 στα 10 παιδιά έφταναν στην ενηλικίωση, αλλά ακόμα και το 1936, λίγο πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πρώτος χρόνος ζωής παρέμενε ο πιο επικίνδυνος. Μέχρι και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα, οι βασικές αιτίες θανάτου των παιδιών ήταν οι μολυσματικές νόσοι.

Πιο επικίνδυνες θεωρούνταν αυτές που έπλητταν το αναπνευστικό σύστημα, όπως η πνευμονία και η φυματίωση. Εξίσου απειλητικές ήταν και οι ασθένειες που σήμερα θεωρούνται λιγότερο σοβαρές, όπως για παράδειγμα οι φλεγμονές του δέρματος, αυτές που πλήττουν το πεπτικό σύστημα, όπως η γαστρεντερίτιδα και ο τύφος, αλλά και η διφθερίτιδα και οι διάφορες μορφές σηψαιμίας.

Ευτυχώς, από τη δεκαετία του ’70 και μετά, οι ασθένειες αυτές έγιναν πιο αντιμετωπίσιμες, κυρίως χάρη στη βελτίωση των συνθηκών ζωής, υγιεινής και διατροφής, αλλά και την εισαγωγή σημαντικών εμβολίων: αρχικά για τον τέτανο, τη διφθερίτιδα και την πολιομυελίτιδα, και στη συνέχεια για την ιλαρά, την παρωτίτιδα και την ερυθρά.

kid_eating burgerΤο σκηνικό έχει αλλάξει… 

Σήμερα, οι μολυσματικές ασθένειες δεν προκαλούν πλέον τόσο μεγάλο φόβο. Η μεγαλύτερη ανησυχία των γονέων αφορά στους τραυματισμούς και κυρίως αυτούς που οφείλονται σε τροχαία ατυχήματα, καθώς ευθύνονται για το 90% των περιπτώσεων πολλαπλών τραυμάτων.

Την ίδια στιγμή, περιγεννητικοί παράγοντες και συγγενείς ανωμαλίες θεωρούνται ένοχοι για το μεγαλύτερο αριθμό θανάτων τα πρώτα τέσσερα χρόνια ζωής των παιδιών, ενώ οι διάφορες μορφές λευχαιμίας και καρκίνου αποτελούν – μετά τον πρώτο χρόνο ζωής – τη δεύτερη αιτία θανάτου σε όλες τις ηλικιακές φάσεις, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης ανάμεσα στα 15 και τα 19 χρόνια.

Αλλεργίες και παχυσαρκία

Η μεγαλύτερη διάθεση φαγητού και η γενικότερη βελτίωση των συνθηκών ζωής έχουν παίξει φυσικά καθοριστικό ρόλο στη μάχη κατά των μολυσματικών ασθενειών, αφού στο καθαρό περιβάλλον επιβιώνουν λιγότερα μικρόβια, όμως έχουν συμβάλει και στην ανάπτυξη νέων ασθενειών, όπως αλλεργίες και παχυσαρκία.

Οι αλλεργικές παθήσεις παρουσιάζονται σήμερα με μεγαλύτερη συχνότητα σε σχέση με τα τελευταία πενήντα χρόνια. Για παράδειγμα, το άσθμα πλήττει σήμερα το 10% του παιδικού πληθυσμού, ενώ τη δεκαετία του ’70 εμφανιζόταν μόνο στο 2,3% των παιδιών.

Το ίδιο ισχύει και για τη βελτίωση της διατροφής. Η παχυσαρκία είναι ένα φαινόμενο σε άνθιση από την παιδική κιόλας ηλικία. Περίπου ένα στα τέσσερα παιδιά ηλικίας 6 έως 14 χρόνων παρουσιάζει υψηλό δείκτη σωματικής μάζας. Οι γονείς συνεχίζουν να ταΐζουν τα παιδιά τους λες και το φαγητό μπορεί να εκλείψει από τη μια στιγμή στην άλλη, υποτιμώντας τις βλάβες που προκαλούνται στην υγεία από τα παραπανίσιο βάρος. Έχει ήδη αποδειχτεί επιστημονικά ότι η παχυσαρκία προδιαθέτει τον οργανισμό για καρδιαγγειακές και εκφυλιστικές παθήσεις.

tvΠαιδιά «καρφωμένα» σε μία οθόνη

Αναγκαίο κακό έχει αποδειχτεί τις τελευταίες δεκαετίες και η τηλεόραση. Μπορεί να ψυχαγωγεί και να ενημερώνει, όμως για τα παιδιά η μικρή οθόνη κλέβει τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους. Κάθε ώρα που περνούν μπροστά σε αυτήν, είναι μία ώρα χαμένη από ένα παιχνίδι, μία σωματική άσκηση, μία συνάντηση με φίλους ή την οικογένεια, μία ευκαιρία για μάθηση και γνώση, μία ανεπανάληπτη εμπειρία.

Τα στατιστικά λένε ότι ένα παιδί προσχολικής ηλικίας περνάει σήμερα κατά μέσο όρο 2,5 ώρες μπροστά στη μικρή οθόνη, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ο χρόνος αυτός αγγίζει τις πέντε ώρες, αφού πολλοί γονείς έχουν την τάση να χρησιμοποιούν την τηλεόραση ως … baby-sitter.

Πέρα από τις άδικα χαμένες ώρες, η τηλεόραση θεωρείται ένοχη για:

  • αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας και των καρδιαγγειακών νόσων. Η καθιστική στάση σε συνδυασμό με την ασυναίσθητη κατανάλωση φαγητού μπροστά στη μικρή οθόνη, φορτώνουν από νωρίς τον παιδικό οργανισμό με περιττά κιλά, επιβραδύνουν τον μεταβολικό ρυθμό του και τον προδιαθέτουν για καρδιαγγειακά νοσήματα.

 

  • καθυστέρηση της γλωσσικής ανάπτυξης. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης υπολόγισαν ότι κάθε ώρα που περνάνε τα παιδιά παρακολουθώντας κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα, ακούνε 20% λιγότερες λέξεις από τους γονείς τους, γεγονός που έχει άμεσο αντίκτυπο στην εξέλιξη της γλωσσικής τους επικοινωνίας.
  • διαταραχές στην όραση. Πολλές βλάβες της όρασης που μέχρι πρότινος αποδίδονταν σε κληρονομικές και γενετικές αιτίες, μοιάζουν τελικά να σχετίζονται με την έκθεση στη μικρή οθόνη. Η συμβουλή των ειδικών; Τα παιδιά να κάθονται σε απόσταση τουλάχιστον 4-5 μέτρων από την τηλεόραση, να έχουν πάντα αναμμένη μία δεύτερη πηγή φωτός στο χώρο και να κάνουν συχνά διαλείμματα για να ξεκουράζουν τους οφθαλμικούς μυς.

 

  • αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα παρατήρησαν ότι τα παιδιά ηλικίας 3 έως 8 ετών που περνάνε πάρα πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση, παρουσιάζουν αυξημένη αρτηριακή πίεση λόγω έκκρισης ορμονών που σχετίζονται με το στρες.

 

  • ενθάρρυνση της βίαιης συμπεριφοράς. Αμέτρητες έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που παρακολουθούν πολύ τηλεόραση πολύ συχνά δεν μπορούν να διαχωρίσουν τη φαντασία από την πραγματικότητα. Έτσι, αφομοιώνουν αδιακρίτως τις βίαιες σκηνές και τείνουν να τις αντιγράφουν.

 

Πηγή: NaturaNrg #34

 

Sas-endiaferei_arrow

Αυτοεκτίμηση, το A και το Ω για την ψυχική υγεία!

Οριοθετούμε το παιδί μας θετικά, αποφεύγοντας την τιμωρία!

Γονείς: αυτή η στήλη είναι για σας!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *